- نویسنده : مهدی محمدی
- ۲۷ مرداد ۱۴۰۵
- کد خبر 215728
- ایمیل
- پرینت
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرقم (قمنا)، برگزاری نشست تخصصی استاندار قم با فعالان حوزه حجاب و عفاف با محوریت چارهاندیشی برای ارتقای جایگاه خانواده و بررسی وضعیت حجاب و عفاف در استان در نگاه نخست اقدامی مثبت تلقی می شود؛ چراکه گفتوگو با فعالان اجتماعی و فرهنگی میتواند به شناخت دقیقتر مسائل و یافتن راهکارهای عملی کمک کند.
با این حال یک نکته مهم را باید به استاندار قم متذکر شد که وظیفه اصلی استاندار صرفاً برگزاری جلسات و شنیدن دغدغهها نیست بلکه بهعنوان نماینده عالی حاکمیت در استان مسئولیت مهمی در هماهنگی، نظارت و پیگیری اجرای صحیح قوانین و عملکرد دستگاههای اجرایی بر عهده دارد.
اگر قرار است مسئله حجاب و عفاف و بهطور کلی حفظ چارچوبهای قانونی و حرمتهای اجتماعی در استان قم بهصورت جدی دنبال شود طبیعی است که پیش از هر چیز باید عملکرد دستگاههای مسئول در این حوزه مورد ارزیابی قرار گیرد.
در هفتهها و ماههای اخیر نیز گزارشها و مطالب متعددی در رسانهها درباره برخی حواشی و تخلفات احتمالی در حوزههای مختلف فرهنگی، اجتماعی و ورزشی قم منتشر شده است؛ از حواشی مربوط به پلمپ باشگاه ورزشی مختلط و تجمعات غیرقانونی ورزشی گرفته تا برگزاری برخی تجمعات یا برنامههایی که درباره رعایت ضوابط قانونی آنها نقدهای جدی مطرح شده است.
در کنار این موارد موضوع فعالیت برخی آموزشگاهها در ترویج برهنگی، عدم نظارت بر اجرای ضوابط در حوزه تبلیغات، عملکرد برخی فروشگاهها و همچنین محتوای تبلیغاتی منتشرشده در سطح شهر نیز از جمله حوزههایی است که طبیعتاً دستگاههای مسئول باید نسبت به آن نظارت دقیق و مستمر داشته باشند.
پرسش روشن اینجاست که اگر برای هر یک از این حوزهها دستگاه یا نهاد قانونی مشخصی مسئولیت نظارت دارد، استانداری بهعنوان عالیترین مرجع اجرایی استان تا چه اندازه عملکرد این دستگاهها را مطالبه و ارزیابی کرده است؟ فعال فرهنگی و اجتماعی برای بیان دغدغههای خود نیازمند تریبون هستند اما دستگاه اجرایی بیش از تریبون نیازمند اقدام، نظارت و مطالبهگری قانونی است.
از این منظر برگزاری نشستهای تخصصی حجاب و عفاف زمانی میتواند اثرگذار باشد که خروجی آن به پیگیری مصوبات، تعیین مسئولیت دستگاهها و نظارت بر اجرای قوانین فعلی کشور در حوزههای فرهنگی و اجتماعی منجر شود؛ وگرنه تکرار جلسات بدون مشاهده نتیجه ملموس از سوی افکار عمومی صرفاً بهعنوان یک اقدام نمادین و نمایشی تلقی شود.