به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرقم (قمنا)، متن نامه به شرح زیر است: ارتحال جانسوز استاد عالی قدر آیت الله العظمی آقای حاج شیخ حسین وحید خراسانی(قدس سره الشریف) را به حضرت ولی عصر(ارواحنا فداه)، مراجع عظام تقلید (دامت برکاتهم)، رهبری معظم(دام ظله)، حوزههای علمیه، روحانیت معظم، ملت بزرگ ایران، مردم شریف قم، مسلمانان جهان، پیروان خاندان پیامبر اعظم(ص)، علاقهمندان به مرجعیت در ایران و جهان، همه نهادهای عالی علمی و حوزوی و بویژه به آقازادگان مکرم و بیت شریف ایشان تسلیت و تعزیت عرض میکنم و درسهای حوزههای علمیه از امروز تا پایان هفته جاری، برای عرض ادب به ساحت مقدس مرجعیت و شرکت در مراسم تشییع و تدفین و مجالس ختم تعطیل اعلام میشود.
پیام حاکیست: آن فقیه عالیقدر و مرجع گرانسنگ قریب یک قرن عمر پربرکت خویش را در تحصیل، تدریس، تحقیق، تربیت شاگردان فراوان، تولید آثار و نظریههای علمی و ارشاد و هدایت مردم و حوزویان سپری کرد و مایه رشد و تعالی حوزه علمیه قم و سایر حوزه های علمیه و پیشرفت تحقیقات فقهی، اصولی، تفسیری ، تاریخی و علوم اسلامی شد.
در بخش دیگری از این پیام آمده است: آن فقیه محقق حوزه کهن نجف اشرف را درک و از اعلام آن فیض برد و در حوزه مشهد مقدس به افاضه پرداخت و آنگاه در حوزه کهن و سرافراز قم استقرار یافت و با ژرف اندیشی و تحقیقات عمیق و بیان جذاب و شور انگیز و با کرسی پررونق تدریس خویش مرزهای فقه و اصول و تفسیر را گسترش داد و شاگردان بیشماری تربیت کرد و آفاقی نو به روی علوم اسلامی گشود، آن درخت تناور فقاهت در کرسی بحث و درس و جلسات پربار مباحث علمی و تحقیقات و تدقیقات فقهی و نازک اندیشیهای کلامی و تاریخی و دیگر چون خورشید میدرخشید و در مسند خطابه حسینی( ع) و هدایت و ارشاد مردم در ایران و کشورهای دیگر خاطرات و برکات زیادی به جای گذارد،
آیت الله اعرافی در ادامه پیام آورده است: آن استاد گرامی مدافع اسلام عزیز و ولایت الهی و نبوی (ص) و مقامات والای علوی (ع) و فاطمی (ع) بشمار میآمد و در عصر مبارزات ملت ایران و انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (اعلی الله مقامه الشریف) و سپس در عصر رهبر شهید امام خامنهای (رضوان الله تعالی علیه) همراه انقلاب اسلامی و دلسوز و راهنما و ناصح ملت ایران و حوزههای علمیه و نظام اسلامی بود و حمایتهای ایشان از رشد علمی و اخلاقی حوزه و جامعه و نیز اهتمام ایشان به تربیت طلاب و فضلای مستعد و برجسته و تأسیس مراکز و رشته های تخصصی ستایش برانگیز است.
پیام حاکیست: افزون بر همه اینها معنویت و صفای باطن و اخلاق نیکو و زهد و پاکزیستی و پایبندی ایشان به سنت های اصیل اخلاقی و علمی حوزه و ارادت به حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) الهام بخش حوزه و دانشگاه و طلاب و جوانان و استادان خواهد بود و اینک این استوانه بزرگ فقاهت به ملکوت اعلی پر کشیده است و حوزههای علمیه و شاگردان و علاقه مندان خود را به سوگ نشانده است و اکنون حوزههای علمیه و طلاب جوان و اساتید عزیز هستند و تراث ارزشمند علمی ایشان و عهد همه ما بر تداوم مسیر طهارت و فقاهت و مرجعیت و ادامه راه اسلام و مکتب و انقلاب اسلامی و شهدای عالیقدر استوار است. ضمن درود به روان پاک ایشان، امید است حوزههای علمیه و مردم شریف قم و ایران و جهان دین خود را به ایشان و مکتب اهل بیت (علیهم السلام) ادا نمایند و در همه مراسم باشکوه فراوان شرکت نمایند.
دفتر این مرجع تقلید بامداد امروز سهشنبه ۲۶ آبان در اطلاعیهای از رحلت این عالم ربانی خبر داد.
حضرت آیت الله حسین وحید خراسانی، اول فروردین ۱۳۰۰ شمسی در نیشابور متولد شد. ایشان تحصیل علوم دینی را در مشهد آغاز کرد. پس از خواندن ادبیات، سطوح اولی و نهایی را از محمد نهاوندی، صاحب تفسیر فرا گرفت. پس از اتمام سطح، در درس خارج فقه آیات میرزا مهدی اصفهانی و آشتیانی حاضر شده و به اجتهاد رسید.
آن عالم ربانی علوم عقلی را از میرزا ابوالقاسم الهی و میرزا مهدی آشتیانی فرا گرفته و در سال ۱۳۲۷ در شهر ری با آیت الله سید محمد حجت کوهکمری دیدار کرد و پس از مذاکرات علمی موفق به دریافت اجازهٔ اجتهاد مطلق گردید. ایشان به قصد تکمیل مبانی و آگاهی از دیدگاههای مراجع حوزه علمیه نجف، در حالی که به درجهٔ اجتهاد رسیده بود، در ۲۷ سالگی به حوزه علمیه نجف مهاجرت کرد و سالها در درس استادان برجستهٔ این حوزه حاضر شد.
ایشان از شاگردان میرزا ابوالقاسم خویی و یکی از اعضای شورای فقهی ایشان بود. تأثیر اندیشهٔ اجتهادی خویی در روش فقهی آیت الله وحید خراسانی روشن است. البته هم در مبانی و هم در روش اجتهادی میتوان روش فقهی وحید خراسانی را ادامه مکتب فقهی ابوالقاسم خویی دانست. همچنین در دورهای که امام خمینی در نجف مستقر بود، در درس ایشان شرکت میکرد.
آیت الله وحید خراسانی از سال ۱۳۳۷ پس از تدریس سالهای متوالی دروس سطح، درس خارج فقه و اصول را آغاز نمود و نزدیک به ۱۲ سال در نجف آن را ادامه داد.
پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۹ در مشهد به تدریس پرداخت.ایشان در پاییز ۱۳۴۹ از مشهد به قم عزیمت کرد.