به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرقم (قم‌نا)، در بخش دوم از مصاحبه با مهدی تاجیک مسئول سازمان بسیج رسانه قم که به مناسبت روزخبرنگار انجام شده شما را به گفت‌وگوی چالشی و پرسش و پاسخ صریحی درباره فعالیت سه ساله او در این مجموعه دعوت می کنیم.

موافقید وارد مباحثی درباره بسیج رسانه شویم؟

–   حتما. چیزی که شما از ابتدا برای مصاحبه به بنده گفتید همین موضوع بسیج رسانه بود اما وارد مسائل دیگر شدیم

اگر ممکن است ابتدا تصویری از نهادی بسیج رسانه که شما مسئولیت آن را به عهده دارید برای مخاطبان ما ارائه کنید.

–   بسیج رسانه یکی از سازمان های تخصصی سازمان بسیج مستضعفین است که بر پایه حضور مردمی و داوطلبانه اصحاب خبر و رسانه ایجاد شده و به استانها نیز گسترش یافته است. ما وظیفه داریم علاوه بر ثبت نام و جذب این داوطلبان از ظرفیتهای آنان برای نقش آفرینی بهتر این صنف تخصصی در عرصه های مورد نیاز کشور و انقلاب استفاده کنیم. این وظیفه بخشی با شناسایی و سازماندهی وآموزش اتفاق می افتد و بخشی با حمایت های میدانی بیشتر در تولید و انتشار محتوا

یعنی شما بخش تولید و انتشار محتوا دارید؟

–   خیر. در ساختار خود سازمان چنین بخشی نداریم. بسیجیان که اعضای کانون های ما هستند خودشان در رسانه ها و موسسات یا گروههای مردمی محتوا را تولید و منتشر می کنند. سه کانون هم که در ساختار ما تعریف شده در واقع یک سازماندهی فرضی تخصصی است نه فیزیکی که داری نیروی موظفی و اتاق و رایانه و … باشد.

پس حمایت شما چیست؟ پول و امکانات می دهید؟

–   اگر داشتیم و در اختیار آنها می گذاشتیم خوب بود. مخصوصا برای نوجوانان بسیجی و اصطلاحا آماتورهای با انگیزه در رسانه های جدید و فضای مجازی که گاهی اوقات با ذوق و شوق چنین تصوری از بسیج رسانه  دارند و به ما مراجعه می کنند. ولی بسیج همیشه ثابت کرده است با پول و امکانات کم هم می شود کارهای بزرگ و موثر انجام داد.

خیلی شعاری شد! شما اگر برای نوجوان بسیجی علاقمند به کار رسانه ای پول و امکانات نداشته باشید، دیگر چه حمایتی از او می توانید بکنید؟

–   اجازه بدهید بخشی از تجربیات عینی خودم را بگویم. شاید بیش از ده بار برای من پیش آمده که دیگر مسئولین رده های مختلف بسیج درخواست کرده اند فلان گروه فعال رسانه ای آنها را حمایت کنم. من هم همیشه استقبال می کنم. بعد از برگزاری چند جلسه مشورتی و بعضا جلسات آموزشی با کارشناسان و اساتید که آنها هم از اعضای بسیج رسانه هستند و هیچ توقعی جز انگیزه انقلابی ندارند و زمان زیادی را صرف این امر می کنند، همین گروه ها از مرحله اولیه توجیهی و آموزشی عبور کرده و وارد میدان حرفه ای می شوند. حالا در این میان اگر هم هزینه ای بشود عدد بالایی نیست و امکانات حداقلی را هم می توان تامین کرد.

برای فعالان حرفه ای چه برنامه یا حمایتی دارید؟

–   برای افراد حرفه ای در بخش های مختلف خبر و رسانه مانند خبرنگاران شاغل در رسانه ها و مدیران و کارشناسان این صنف علاوه بر خدمات عمومی بسیج بصورت خاص برای آنها آموزش برگزار می کنیم. مثلا در سال ۹۹ با وجود شرایط کرونایی شش کارگاه آموزشی برگزار کردیم که مجموعا بیش از ۱۰۰ نفر در آن ها شرکت کردند و اغلب اساتید در سطح ملی بودند و طبق نظرسنجی از شرکت کنندگان میزان رضایت در سطح مطلوبی بود. در هیچ کارگاهی حتی یک ریال دریافت نکردیم و گواهی آموزشی هم به شرکت کنندگان اهدا کردیم. محوری ترین برنامه ما که هر سال به صورت منظم انجام می شود جشنواره ابوذر است که بحمدالله شش سال پیاپی این اتفاق افتاده است. طی دو سال اخیر هم هر سال یکی از برگزیدگان استان قم در مرحله کشوری صاحب رتبه شده است. دیگر اینکه اگر شرایط کرونایی اجازه بدهد برنامه های فرهنگی، ورزشی مانند نشست های کارشناسی رسانه ای، دورهمی های دوستانه و مراسم مذهبی و ملی برای آنها داریم. این برنامه ها برخی بصورت مشارکتی و برخی هم توسط خودمان انجام می شود. مثلا در سال گذشته سه نشست کارشناسی برای بسیج دانشجویی با حضور رسانه ها برگزار کردیم یا اینکه افتخار خادمی در بخش رسانه از هیئت هنر و رسانه را داریم که با محوریت اساتید هنر و رسانه مراسم مذهبی برگزار می کند. بعد از بروز کرونا که نامناسب شدن وضع اقتصاد رسانه بیشتر شده و به دلیل اینکه نام و اعتبار ما از عنوان مقدس بسیج است، ما محل مراجعه و درخواست های زیادی برای حل مشکلات خبرنگاران هستیم که این از توفیقات ماست. از همان اوایل سعی کردیم به نحوی شایسته و بدون اینکه اعلام فراخوان عمومی بکنیم برخی از عزیزان رسانه ای را مورد حمایت قرار دهیم و تاکنون سه مرحله بسته معیشتی تهیه و توزیع کرده ایم. البته در سومین مرحله که در ماه مبارک رمضان امسال بود طوری برنامه ریزی شد که افراد هم از بسیج رسانه و هم از خانه مطبوعات دریافت نکنند تا شامل افراد بیشتری شود. بعضی برنامه ها هم چون نیاز به صرف وقت بیشتر افراد به صورت داوطلبانه دارد افراد کمتری از آن استقبال می کنند. مثل اعزام به مناطق محروم تحت عنوان یک گروه جهادی رسانه ای که به نام «قاب خاکی» ثبت شده است. طی سال ۹۹ این گروه دو مرحله برای ماموریت رسانه ای به خارج از استان اعزام شد که ما حتی یک ریال به آنها هزینه ندادیم. با اینکه خیلی پیگیری کردیم اما تامین نشد ولی امسال هم خیلی ها اعلام آمادگی کردند و تاکنون یک مورد اعزام داشته اند. تنها حمایت ما هم هماهنگی های اداری بوده است. یا مثلا یکی از آسیب های عمومی جامعه بحث پایین بودن سطح سواد رسانه است. ما درخواست های متعددی داریم مبنی بر برگزاری کلاس های سواد رسانه. به همین دلیل پس از جلسات اندیشه ورزی متعدد و تهیه سرفصل و محتوای آموزشی، تعدادی از اعضای بسیج که عمدتا سردبیران و مدیران رسانه هستند را آماده و هماهنگ می کنیم و به عنوان اساتید به مساجد و مدارس و پایگاههای بسیج معرفی می کنیم. این نوعی خدمت رسانی تخصصی است که از صنف یا قشر دیگری برنمی آید و شاید کمتر دیده شود.

آماری از کلاس ها یا نشست های سواد رسانه ای برگزار شده دارید؟

–   آمار دقیقی ندارم چون در برخی مقاطع سال افزایش دارد. اما بطور متوسط هر ماه حدود پنج جلسه است.

این مواردی که گفتید را اغلب بسیجیان کانون ها انجام می دهند. پس نیروهای شما در سازمان چه ماموریتی را پیگیری می کنند؟

–   کدام نیروها؟

همکاران شما در سازمان بسیج رسانه!

–   این هم از جمله تصورات بیرونی اهالی رسانه است که فکر می کنند ما تعداد قابل توجهی نیرو و اتاق و امکانات و خودرو و بودجه داریم. تنها همکار من در سازمان که البته ورود چندانی به امور تخصصی رسانه ندارد، مدیریت سامانه ثبت نام و پاسخگویی به مراجعات آن و امور دبیرخانه ای و اداری را به عهده دارد و در اجرای برنامه هایی مانند آموزش ها و جشنواره و نشست ها کمک می کند. ضمن اینکه مانند همه رده های بسیج تعدادی هم برنامه ابلاغی سالیانه داریم که موظف به اجرا و گزارش آن به رده های بالادستی هستیم. درخواست های مکرری هم از رده های داخلی بسیج داریم برای امور رسانه ای که بیشتر سعی می کنیم آنها را به روابط عمومی ارجاع دهیم. اما سخت ترین و پرتعدادترین مشغله ما شرکت در جلسات اداری و ستادی است که هنوز چاره ای برای آن پیدا نکرده ایم. اینها بخش زیادی و گاهی بیش از نصف زمان مفید ما برای ارتباط داشتن و خدمت بیشتر به جامعه مخاطب را سلب می کند.

و بودجه و امکانات؟

–   امکانات خوبی داریم چون با رفاقت و صمیمیت و روحیه بسیجی دوستانمان می توانیم هر چه در موسسات مرتبط و دفاتر رسانه ها هست و حتی دوربین و رایانه های شخصی اعضا را برای بسیج به کار بگیریم! ضمنا خودروهای دوستان هم در اختیار ماست.

یعنی حتی یک خودروی سازمانی ندارید؟

–   تا یکی دو ماه قبل داشتیم. اما به دلیل هزینه استهلاک بالا تحویل دادیم در طول سه سال اخیر هم نهایتا ده بار از آن استفاده کردیم. درباره بودجه هم فقط این را بگویم اعتبار مالی که دوستان ما در خانه مطبوعات فقط طی همین شش ماه در اختیار داشتند و با آن خدمت رسانی کردند حداقل چهار برابر مجموع سه سالی است که ما در بسیج رسانه داشتیم.

خانه مطبوعات هم که ردیف بودجه مصوبی ندارد. تلاش می کنند و از جاهای مختلف جذب می کنند. شما چرا این کار را نمی کنید؟

–   به خاطر تفاوتی که ماهیت و ماموریت و همچنین مقررات داخلی دو مجموعه دارد.

همه می دانیم که خبرنگاران از طیف های مختلف سیاسی هستند. شما با این مسئله چطور برخورد می کنید؟

–   تفاوت در سلایق سیاسی مخصوص خبرنگاران و اهالی رسانه نیست. همه جای بسیج همینطور است.

اما در میان خبرنگاران این ویژگی برجسته تر است

–   بله. اصحاب رسانه چون مرتبا تولید و انتشار محتوا دارند گرایش سیاسی خود را علنی و رسانه ای می کنند. این کار ما را سخت می کند. در واقع هم باید بتوانیم شرایط عضویت و همکاری آنها را فراهم کنیم و هم پاسخگوی مواضع سیاسی آنها باشیم. در حالی که مواضع سیاسی آنها ربطی به عضویتشان در بسیج ندارد. معمولا هم از دو طرف تحت فشار هستیم. یک دسته نیروهای ارزشی و انقلابی که از ویژگی های فضای رسانه ای اطلاع ندارند و با داشتن حسن نیت نسبت به حضور و همکاری سلایق دیگر به ما انتقاد می کنند و معمولا با تشریح شرایط و ضرورت ها قانع می شوند یک دسته هم بخشی از افراد به اصطلاح بیرون گود نشسته که با هیچ استدلالی قانع نمی شوند و کار خودشان را می کنند. یعنی در گروهها و مجامع مجازی و حقیقی علیه ما حرف می زنند. اینها یک ویژگی مشترک دارند و آن هم این است که هیچگاه کار موفق و جدی تشکیلاتی و جمعی در کارنامه خودشان ندارند. البته این را هم بگویم اینطور نیست که بسیج روی ورودی تشکل خود هیچ نظارتی نداشته باشد.

منظور من هم همین بود. از لحاظ سیاسی چه معیارهایی برای عضویت یا فعالیت در بسیج مهم است؟

–   معیار سیاسی تعریف شده یا دستورالعملی در این خصوص نداریم. دستورالعمل ها عمومی و دارای معیارهای حداکثری است. رهبر معظم انقلاب بارها نکات متعددی درباره اینکه چه کسانی بسیجی هستند فرموده اند و بر همین اساس ما هم قریب به اتفاق جامعه رسانه ای را بسیجی می دانیم حتی اگر ثبت نام و فرم عضویت نداشته باشند. اما استثناهایی هم هست که سعی می کنیم مراقبت کنیم. مثلا وقتی که رهبر انقلاب بحث شکل گیری آنتی تز انقلاب از قم را بیان کردند قطعا برخی از همراهان این جریان فعال در فضای رسانه ای قم هستند. کما اینکه بصورت مصداقی هم وقتی دقت می کنیم می بینیم افرادی هستند که در رسانه خودشان به اصطلاح پاس گل های متعددی به بی بی سی و اینترنشنال می دهند و مثل یک بچه بیش فعال مرتب در حال شیطنت علیه ارزشهای دینی و انقلابی هستند. یا افرادی که با استفاده از سعه صدر نظام مکرر در شبکه های اجتماعی بصورت مستقیم و غیرمستقیم تصمیمات و بیانات رهبر انقلاب را تمسخر می کنند و بعضا ارتباطشان با شبکه های نفوذ محتمل یا قطعی هست. اینها را که البته تعداد بسیار کمی هستند و امیدی به اصلاحشان نیست، با هیچ معیاری نمی توان بسیجی نامید حتی اگر سوابق رزمندگی و ایثارگری داشته باشند. ما هم قطعا نوعی مرزبندی با اینها داریم اگر چه ناگفته و نانوشته باشد.

شما چند بار از نقش آفرینی در عرصه های مورد نیاز کشور و انقلاب صحبت کردید. مثلا چه مواردی مد نظر شماست؟

–   بعضی از این عرصه ها دائمی و قابل پیش بینی هستند مثل همان بحث ارتقای سواد رسانه مردم و خانواده ها یا انتخابات  یا مسئله آسیب های اجتماعی و بعضی هم مقطعی هستند مثل بحران سیل و زلزله و کرونا و امثال آن. خوشبختانه بافت و فضای کلی حاکم بر جامعه رسانه ای قم یک فضای نخبگانی است و روحیه انقلابی و دینی هم در آن غالب است. به این معنی که بسیاری از انتظارات نقش آفرینی در این عرصه ها را بسیجیان و جامعه رسانه ای قم بدون اینکه ما بخواهیم جلوتر از ما هستند و ما باید از آنها درس بگیریم. اما برخی عرصه ها گاهی به دلایل مختلف مورد غفلت قرار می گیرد. مانند بحث سواد رسانه در اقشار مختلف مردم. یا برخی مطالبات رهبر معظم انقلاب مثل مشارکت حداکثری در انتخابات. بالاخره قم یک شهر و استان سیاسی است و شاید در ایام انتخابات هر بخشی از جامعه رسانه ما به دنبال تلاش برای گزینه اصلح مدنظر خود برود اما کمتر کسی به فکر تولید محتوا و جهت دهی افکار عمومی برای مشارکت حداکثری باشد. این یکی از مواردی است که با عنوان بار بر زمین مانده و مغفول می توان اشاره کرد و هر میزان که تولید محتوا بشود و تلاش بشود ممکن است دیده نشود یا مشخصا به نام کسی ثبت نشود. مورد دیگر هم مسئله رونق تولید و رفع موانع بود که به سهم خودمان سعی کردیم با برگزاری تور بازدید خبرنگاران از صنایع وضعیت آنها را در رسانه ها منعکس کنیم و اتفاقا این کار هم مورد رضایت خبرنگاران بود و هم صنایع و با گذشن چند ماه هنوز هم از ما تشکر می کنند ولی ای کاش می توانستیم بیشتر برگزار کنیم. در مورد بحران ها هم وضعیت به همین شکل است. در مواردی مانند کرونا چون همه آحاد جامعه با آن درگیری مستقیم و عینی داشتند اصحاب رسانه قم خودشان قرارگاه رسانه ای تشکیل دادند و تلاش های موفقی را رقم زدند اما در همین موضوع اتفاقی که مقداری مغفول بود بحث قم هراسی و هجمه ناجوانمردانه و شدیدی بود که رسانه های غربی و غربگرا به خاستگاه انقلاب و نماد تدین و مذهب یعنی قم وارد کردند. ما سعی کردیم در این موضوع ورود کنیم که خود شما هم در این عرصه ورود موفقی داشتید. در سیل و زلزله هم وضعیت به همین شکل است هم خود دوستان رسانه ای ورود داوطلبانه و شخصی یا از طریق رسانه متبوع خود دارند و هم ما از طریق گروه جهادی یا بسیج سازندگی و هماهنگی های اداری دوستان را برای ورود تخصصی رسانه ای حمایت می کنیم.

موافقید بخش آخر درباره جشنواره ابوذر باشد؟

–   موافق که نیستم اما ناگزیرم بپذیرم چون با یک خبرنگار طرف هستم

چرا جشنواره ابوذر نتوانسته جایگاه شایسته ای در میان اهالی رسانه قم پیدا کند؟

–   خط کش و معیار شما برای تعریف این جایگاه شایسته چیست؟

نظر اهالی رسانه

–    این هم از ادعاهایی است که بحث درباره آن فرصت زیادی می طلبد و من بطور مطلق آن را رد نمی کنم اما فکر می کنم اگر بخواهیم معیاری عینی برای موفقیت یا عدم موفقیت یک حرکت فرهنگی تعیین کنیم اول باید اثرگذاری آن را بسنجیم و بعد با شاخص های کمی آن را با حرکت های مشابه مقایسه کنیم. طی شش دوره برگزاری منظم و سالیانه جشنواره ابوذر در قم شاخص های کمی آن همواره در حال رشد بوده و در دوره اخیر به بالاترین آمار خود رسید. در مقایسه با سایر جشنواره های رسانه ای استان هم که دیگر هیچ حرفی نمی ماند. ما در سال ۹۹ در ادامه روند خوب و صعودی سالهای قبل برای اولین بار بدون اینکه ضوابط جشنواره در تعداد اثر ارسالی را افزایش دهیم از رکورد ۱۰۰۰ اثر دریافتی عبور کردیم و تعداد شرکت کنندگانی که اثر آنها پذیرش شد هم به حدود ۱۴۰ نفر رسید. شما ببینید در سال ۹۷ جشنواره رسانه ای معتبر دیگری در قم برگزار شد که ۱۵ نهاد و دستگاه در آن مشارکت کردند و چند برابر جشنواره ابوذر جایزه نقدی توزیع شد. در سال ۹۸ از لحاظ آماری چه اتفاقی برای آن افتاد و در سال ۹۹ هم که برگزار نشد. نکته دیگر اینکه نگاه ما این نیست که حالا یک فراخوانی تنظیم شود و اعتباری از نهادهای مختلف جذب و توزیع شود. این همان بحث مهم اثرگذاری است. جشنواره ابوذر در هر سال سعی می کند محورهای آثار خود را نسبت به موضوعات روز و مورد نیاز جامعه تنظیم کند و در آخرین مرحله هم به این نقطه رسیدیم که تلاش کنیم خبرنگاران را به تولید اثر برای موضوعات اعلامی تشویق کنیم نه اینکه آثار آرشیوی با موضوعات کلی و احیانا غیرمرتبط خود را بفرستند.

در این هدف موفق بودید؟

–   از حدود ۱۰۰۰ اثر دریافتی ۵۰ اثر تولیدی پس از برگزاری بازدیدها یا کارگاههای جانبی جشنواره بود. برای اولین سال خیلی خوب بود و تعجب خیلی از مسئولین را برانگیخت که در اختتامیه هم به آن اشاره کرده و درخواست ادامه این روش را داشتند. چون این آثار عمدتا در قالب گزارش هستند موجب ارتقای سطح کیفی روزنامه نگاری می شوند.

برای جشنواره هفتم در سال ۱۴۰۰ چه برنامه ای دارید؟

–   من نگاه بسیج رسانه در جلوبردن برنامه ها با اعتبارات حداقلی و استفاده حداکثری از ظرفیت ها را گفتم. با قبول نقص ها و تلاش برای رفع آنها ان شاءالله با قوت به همین مسیر ادامه خواهیم داد. اما مسائل دیگری هم هست. برگزاری جشنواره یکی از مواردی است که اعتبارات حداقلی جواب نمی دهد. مثلا وقتی یک نهاد عمومی که وضع اعتباری خوبی دارد جشنواره مشابهی برگزار و سه میلیون تومان جایزه می دهد دیگر شما نمی توانید حتی با استفاده از عنوان بسیج کمتر از یک میلیون تومان جایزه بدهید. یا وقتی داور معتبر و شناخته شده داخل استان می گوید همان نهاد برای داوری ۲۰ اثر دو میلیون پرداخت کرده است شما نمی توانید برای داوری ۵۰ اثر به او ۵۰۰ هزار تومان بدهید. بخاطر اینکه ما قائل به شفاف سازی بوده و اغلب اسامی داوران را هم اعلام کرده ایم و از طرف دیگر در قم همه اهالی رسانه یکدیگر را می شناسند و تعداد اساتید داور محدود است دیگر نمی توانیم سطح داوری را تغییر بدهیم. بنابراین فارغ از سایر هزینه ها فقط برای همین دو مورد یعنی داوری و جوایز نیاز به مبالغ کلانی داریم که قطعا چنین اعدادی در اعتبارات بسیج نیست. پس ناگزیر هستیم یا سراغ سایر نهادهای دولتی و عمومی برویم یا حامیان بیرونی. هر کدام از آنها هم در قبال این مشارکت مالی ضوابط و توقعات خودشان را دارند. مثلا همین دوره اخیر یک نهاد عمومی که شاید فکر کنید عدد مشارکت بالایی هم داشت حتی یک ریال نقد برای تامین جوایز و هزینه داوری به جشنواره پرداخت نکرد. با همه این توضیحات، برگزاری جشنواره ابوذر از لحاظ شکلی به صورت قبل ممکن هست ولی به صلاح نیست. یعنی به احتمال زیاد از لحاظ شکلی تغییراتی خواهد داشت و اثرگذاری بیشتر مدنظر خواهد بود. در قبال این تغییرات در جشنواره هم سعی می کنیم برنامه های دیگر مثل کارگاه های آموزشی که طبق تجربه خوب سال ۹۹ هم برای خبرنگاران واقعی جذاب تر و مطلوب تر بود و هم اثربخشی درازمدت بیشتری در ارتقای سطح خبرنگاری و روزنامه نگاری حرفه ای دارد را افزایش بدهیم.

شما از شفافیت در داوری گفتید. پس چرا جشنواره ابوذر این همه اعتراض و حاشیه همراه داشته است؟

–   اگر شما یک جشنواره یا حتی یک مسابقه کوچک فرهنگی برگزار کرده باشید می دانید که هیچگاه همه شرکت کنندگان از نتیجه راضی نخواهند بود. حالا بعضی به کیفیت اثر و عملکرد خود نگاه می کنند و بعضی به عملکرد داوری. درباره ابوذر هم اولا این همه اعتراض را از کجا آوردید؟ در طول سه دوره برگزاری ابوذر که زمان مسئولیت بنده اجرا شده تعداد اعتراض ها به داوری به ده مورد هم نمی رسد که هر بار به همه آنها پاسخ کامل داده شده است و البته شاید برخی هم قانع نشده باشند. از جمله یکی از دوستان حرفه ای که همواره رتبه آورده ولی فقط با رتبه اول قانع می شود. خوب ما که نمی توانیم در داوری دخالت کنیم. در همین دوره اخیر بنده شخصا نظارت کردم کلیه آثار بجز آثار ویدئویی که صاحب اثر بعضا در آن مشخص بود حتما بدون هیچگونه نشانی از تولید کننده به دست داور برسد. برای تمام قالب ها هم صورتجلسه داوری تنظیم و امضا شد و همان نتایج هم اعلام شد. اما باز هم دو سه نفر اعتراض داشتند. البته برخی از این اعتراضات هم ناشی از عدم دقت در متن فراخوان و ضوابط اعلامی بود که حل شد. مثلا می گفتند فلانی اصلا خبرنگار نیست و هیچکس او را نمی شناسد. در حالی که فعالان رسانه و اهل قلم هم می توانند اثر بفرستند یا اینکه فلان رسانه برای قم نیست در حالی که طبق ضوابط اگر صاحب اثر ساکن قم باشد کافی است و الزامی ندارد رسانه برای قم باشد. ذکر این مطلب هم ضروری است که دوستان فکر نکنند جشنواره ابوذر را سازمان بسیج رسانه برگزار می کند. جشنواره را همین خبرنگاران و مدیران رسانه قم خودشان با نظر جمعی برگزار می کنند. چه در ۵ دوره اول تا پنجم که زحمت کار را جناب آقای اشرفی کشیدند و چه در دوره ششم که زحمت بر عهده آقای رضایی بود هم دبیری، هم شورای سیاستگذاری، هم داوری و هم تیم اجرایی جشنواره اغلب از بین خبرنگاران شناخته شده قم انتخاب شد و دبیران و متولیان جشنواره نه تنها هیچ دستمزدی نگرفتند بلکه عدد قابل توجهی هم از خودشان هزینه کردند و بسیاری اوقات از اعتبار و وجهه خود هم برای پیشبرد کار استفاده کردند که بنده در برابر آنها شرمنده هستم.

و جمله پایانی شما

–   در پایان ضمن تبریک مجدد روز خبرنگار عرض می کنم که بسیج رسانه برای شما خبرنگاران و اهل رسانه است و سرمایه اصلی ما دغدغه مندی، احساس مسئولیت و در میدان بودن همه اهالی رسانه با همان نگاه حداکثری است. بنده اگر نتوانستم طی این سه سال از همه ظرفیت های بسیج و بسیجیان برای پیشبرد اهداف کشور و انقلاب استفاده کنم حتما ایراد از خودم بوده است و عذرخواهی می کنم و اگر مجموعه بسیج رسانه هم موفقیتی داشته حتما عنایت خدا، برکت نام و اعتبار شهدای عزیز و از اخلاص و پای کار بودن بسیجیان بوده است. از همه اصحاب رسانه اعم از خبرنگاران و مدیران رسانه، اساتید و پیشکسوتان، عکاسان خبری و مستندسازان، فعالان فضای مجازی و مطبوعات، تولید کنندگان محتوای تصویری و … درخواست می کنم با همراهی و همکاری خودشان بسیج رسانه را یاری کنند.

مصاحبه: مهدی هواسی