رییس موسسه جدال و دبیر انجمن علوم سیاسی دانشگاه پیام‌نور قم در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع رسانی خبرقم (قم‌نا)، از مسئولان وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی قم درخواست کرد که از مباحثات پیرامون بیماری کرونا استقبال کرده و برای صحت سنجی ادعاهای پزشکان و مقامات وزارت بهداشت به پژوهشگران مستقل اجازه داده شود تا در بیمارستان‌ها و بخش‌های درمان حضور پیدا کنند.

در بخشی از صحبت‌های «علیرضا بیات» آمده است: داروهای بسیاری در طب نوین و همچنین طب سنتی ساخته شده است که یا دیده نمی‌شود و یا خبر ساخت آن بایکوت می‌شود. برخی از این داروها کد اخلاق را نیز دریافت کرده‌اند که با این حال وزارت بهداشت اجازه نمی‌دهد که این داروها وارد فاز بالینی شود.

آقای بیات با انتقاد از برخی سیاست‌های وزارت بهداشت تصریح کرد: در برهه‌ای سازمان بهداشت جهانی برای آزمایش بالینی یک دارو، به یازده هزار نفر احتیاج داشت و متاسفانه با هماهنگی برخی مسئولین وزارت بهداشت دولت ایران، آزمایش این دارو را روی ۳۵۰۰ نفر از شهروندان ایرانی پذیرفته شد. بعدتر اذعان کردند که ۴۴ درصد جامعه آماری این آزمایش جان خود را از دست دادند. مسئولین با کدام پیوست امنیتی این عمل خطرناک را انجام دادند و کجا از این ۳۵۰۰ نفر ایرانی رضایت گرفته شد؟

وی همچنین با انتقاد از وزیر بهداشت دولت سیزدهم خاطرنشان کرد: آقای عین اللهی اگر به عملکرد خودش تا این حد اطمینان دارد؛ چرا به صورت سرزده به قم سفر کردند و پشت درهای بسته با مراجع تقلید دیدار داشتند؟

متن کامل صحبت‌های آقای بیات به شرح زیر است:

بنده چند سالی است که در حوزه سیاست و سلامت فعالیت دارم و در بحث شیوع کرونا به جهت احساس وظیفه ورود کردم. حالا که تمام مسائل کشور و حوزه‌های زندگی مردم درگیر بیماری کرونا شده است؛ تصمیم گرفتم تا به این موضوع ورود پیدا کرده و اوضاع را ارزیابی کنم. علت هم این بود کلیه مباحث از یک بعد سیاسی برخوردار است و ماجرای کرونا نیز از این قاعده مستثنی نبود.

به همین واسطه با توجه به مطالعاتی که در مباحث علوم سیاسی دارم؛ با جلسات مداوم با مجموعه های متخصص پزشکی و تحقیقی، ماجرای شیوع کرونا را از ابتدا پیگیری کردم و در این خصوص مطالبی را در صفحه شخصی خودم منتشر نمودم و در حال حاضر نیز در حال تهیه مستندی در این باره هستم.

در خصوص شیوع بیماری کرونا، نحوه مدیریت، مسائل و قوانینی که پیرامون بیماری کرونا وضع شده است؛ انتظار ما از مسئولان این است که به صورت یک طرفه به ماجرا نگاه نکنند و در این خصوص می‌بایست مباحثی با حضور مسئولان و افراد پژوهشگر شکل بگیرد.

چرا که در این مباحث، نکات بسیار مهمی از جمله تناقضات گفتاری و آماری بسیاری وجود دارد که تا اینجای کار نیز باعث گفتمان سوزی و نوعی سلب اعتماد عمومی از سیستم درمانی شده است.

لذا درخواست بنده از مسئولان است که از شکل گرفتن مباحثات استقبال کنند. در این راستا نیز اخیرا به همراه سایر تشکل‌های دانشجویی، نامه‌ای را تقدیم رئیس دانشگاه علوم پزشکی قم و مسئولان کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا کرده‌ایم که در جلسه‌ای با حضور فعالان دانشجویی و محققین به صورت مباحثه ای حضور بعمل آورند.

اما در خصوص فعالیت‌های ما، محور اول این فعالیت‌ها در رابطه با بیماری کرونا، روشنگری در این زمینه بود. ما در ابتدای امر تلاش کردیم هر آن چه که در خصوص بیماری کرونا نیاز به شفاف شدن دارد را طی مطالبی در قالب خبر، گزارش، یادداشت و انعکاس مواضع متناقض مسئولان گردآوری کنیم و حتی با تهیه یک مستند که مراحل ساخت آن در دست اقدام است، بر آن شدیم تا نکات لازم پیرامون این موضوع را به اطلاع همگان برسانیم.

متاسفانه باید گفت برخی گروه ها، مسئولان و صاحبان رسانه بدون توجه به اصل و فحوای مطالب، سعی دارند مطالبات ما را با تمسخر پاسخ دهند و این گونه مانع از شنیدن حرفهای ما شوند. بنابراین در گام بعدی با دعوت از رسانه‌ها و درخواست مناظره از شخصیت‌هایی نظیر وزیر بهداشت، سعی داریم تا اختلافات پیرامون مسائل و شبهات پیرامون کرونا را کاهش داده و فضای مسموم اختلافات بین قشرهای مختلف را از بین ببریم.

همچنین با برگزاری تجمعات قانونی و مسالمت آمیز در مقابل وزارت کشور، مجلس شورای اسلامی و نهاد ریاست جمهوری تمامی تلاش‌‍‌ها به کار گرفته شد که صدای این اعتراض به گوش مسئولان برسد که اجازه داده شود سایر مطالبات نیز مطرح شود.

صحبت از اجبار در مسائلی که متخصصان امر با قاطعیت درباره آن صحبت نمی‌کنند قاعدتا صحیح نیست و این موضوع اساس حضور ما در زمینه شبهات مطرح شده درباره بیماری کرونا شد و در این زمینه با متخصصان مختلفی مشورت و گفت‌وگوهایی صورت گرفت و در نهایت اساس یک کار پژوهشی شد.

بیماری کرونا به آسانی قابل انتشار است و در ابتدای شناسایی این بیماری، در کسری از سال بیشتر کشورهای دنیا درگیر آن شدند. با این حال یک اقدام کثیفی که در این بین صورت گرفت؛ بحث «قم هراسی» بود که شهر قم را به عنوان مبدا شیوع بیماری در کشور معرفی می‌کرد و به واسطه این شایعه، تخریب‌های فراوانی علیه نهاد دین و حوزه صورت گرفت.

در نهایت نیز ثابت شد که موضوع چیز دیگری است و با افشاگری‌های که صورت گرفت مشخص شد قم هیچ نقشی در شیوع کرونا نداشته است. لذا در این چند ماهی که بحث «قم هراسی» مطرح بود و به شدت در فضای رسانه‌ای داخل و خارج پیگیری می‌شد؛ ما به وضوح نقش رسانه را در این بین شاهد بودیم که چگونه از یک بیماری که «اپیدمی به معنای همه‌گیری» و «پاندمی به معنای دنیاگیری» خوانده می‌شود مستمسکی را درست می‌کند که به اهداف سیاسی خود دست یابد.

یا مثلا در اوایل این شیوع کرونا گفته شد که این بیماری خفیف است و رئیس جمهور وقت نیز به این موضوع اشاره داشتند. این تناقض هنوز هم در وزارت بهداشت وجود دارد؛ آن وقت ما با اعتماد کامل به دستورالعمل‌های این وزارت استناد می‌کنیم.

موضوع دیگری که مطرح است بحث «کرونا هراسی» است. به این معنی که رسانه‌ها با یک عملیات روانی سنگین، به گونه‌ای مردم را از این بیماری ترساندند که گاها عوارض این ترس از خود عوارض بیماری خطرناک‌تر بوده است.

به عنوان نمونه در جریان شیوع کرونا عده‌ای از بانوان دچار وسواس شدند. همچنین در زمینه مسائل زناشویی و خانواده نیز دچار عوارضی از جمله افزایش نزاع‌های خانوادگی و طلاق شدیم . به عبارتی «کرونا هراسی» به گونه افراطی آن در مقطعی باعث شد تا روانپزشکان بسیاری بیایند و در این رابطه هشدارهایی را گوشزد کنند.

لذا حرف ما این است که کرونا اگرچه بیماری است که می‌تواند خطرناک واقع شود؛ اما آموزش‌های پیرامون پیشگیری از شیوع این بیماری باید اصولی باشد نه آن که روان مردم به بازی گرفته شود.

در رابطه با آموزش‌های پیشگیری از شیوع بیماری کرونا، دستورالعمل‌های بهداشتی به مردم ابلاغ شد که دقیقا کپی شده از دستورالعمل‌های سازمان بهداشت جهانی بود. در گذر زمان شاهد بودیم که برخی از این دستورالعمل‌ها نقض و غیر علمی بودن آن ثابت شد.

به عنوان نمونه در مورد استفاده از دست کش یا مواد ضدعفونی خطرناکی همچون وایتکس، آن چنان افراطی به کار برده شد که متاسفانه برخی شهروندان با استناد به صحبت‌ها، پایشان به بیمارستان باز شد و یا در مواردی حتی جان خود را از دست دادند.

یک مبحث مهمی دیگری که در خصوص بیماری کرونا مطرح است؛ مربوط به عدم تعهد در پروسه‌های درمانی است. به عبارتی اگر بیماری بر اثر ابتلا به ویروس کرونا، پایش به بیمارستان باز می شد؛ به وی داروهایی داده می شد که متاسفانه در مقابل بیمارستان هیچ تعهدی را در قبال این تجویز قبول نمی‌کرد.

وقتی در قبال تجویز دارو تضمینی نیست؛ یعنی یک ایرادی وجود دارد. در بعد وسیع‌تر نیز متاسفانه ما شاهد یک انحصارطلبی عجیبی در سیستم درمانی کشور هستیم. نه تنها بایکوت می‌کنند که حتی فراتر از آن دست به تخریب نیز می‌زنند و دارویی که کد اخلاق گرفته است را نمی‌گذارند وارد فاز بالینی شود.

داروهای بسیاری در طب نوین یا حتی سنتی ساخته می‌شود که یا دیده نمی‌شود و یا خبر ساخت آن بایکوت می‌شود ولی تجویز دستورالعمل‌های سازمان بهداشت جهانی صبح تا شب در رسانه‌های رسمی درحال تبلیغ است.

در رابطه با داروها سیاست‌های غلطی اتخاد شده است که نمونه بارز آن تجویز داروی «رمدسیور» و «کورتون» است. دبیر کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا گفته است که ما پزشکان هم معتقدیم و بارها گفتیم که کورتون بیش از حد عوارض دارد و منجر به «قارچ سیاه» میشود.

سوال بنده این است دارویی که برخی می‌گویند اثرگذاری ندارد؛ آقایان رفته‌اند بر اساس دستور سازمان بهداشت جهانی وارد کرده‌اند. یکی از مسئولان گفت ما وارد کردیم چون پول دادیم و حالا باید بفروشیم که تمام شود.

در اینجا ما شاهد یک سوداگری در سطح کلان هستیم که یکی از نمایندگان مجلس نیز اخیرا به این موضوع اشاره داشته است که شانزده شرکت دارویی متعلق به یک فرد است.

چرا باید برخی اعضای کمیته علمی ستاد ملی مقابله با کرونا که خودشان ذی نفع هستند؛ در زمینه کرونا نیز تصمیم گیرنده باشند؟! آیت الله رییسی در جریان مناظرات ریاست جمهوری فرمودند بحث تعارض منافع در وزارت بهداشت به شدت دیده می‌شود و حتی گفتند که وزیر بهداشت نباید پزشک باشد؛ ولی در نهایت وزیر بهداشت فردی پزشک شد.

در برهه‌ای سازمان بهداشت جهانی برای آزمایش بالینی یک دارو، به یازده هزار نفر احتیاج داشت و متاسفانه با هماهنگی برخی مسئولین وزارت بهداشت دولت ایران، آزمایش این دارو را روی ۳۵۰۰ نفر از شهروندان ایرانی پذیرفته شد. بعدتر اذعان کردند که ۴۴ درصد جامعه آماری این آزمایش جان خود را از دست دادند. مسئولین با کدام پیوست امنیتی این عمل خطرناک را انجام دادند و کجا از این ۳۵۰۰ نفر ایرانی رضایت گرفته شد؟

بسیاری از داروی های طب نوین و حتی سنتی نادیده گرفته شد. داروی امام کاظم کد اخلاق گرفت؛ ولی آقایان زورشان می‌آید حتی اسم این دارو بر زبان بیاورند و می‌گویند این دارو هیچ سند حدیثی ندارد. حتی اگر این دارو سند حدیثی هم نداشته باشد شما بروید بررسی علمی کنید و نتایج آن را ببینید.

رهبری در آن برهه که بسیاری از دارو در پشت در وزارت بهداشت خاک میخورد، در یک سخنرانی صراحتاً فرمودند: “افرادی زیر نظر مسئولین و متخصصین داروهایی ساخته اند. با این ها مخالفت نشود!” این صحبت رهبری حاکی از این است احتمالا موانع عجیبی در وزارت بهداشت نسبت به دارو ها وجود دارد.

جالب تر آنکه در چنین شرایطی برخی مسئولین می گویند که کرونا اصلا دارو ندارد! خب ما امروز شاهد هستیم که کشوری مانند ژاپن در پی ساخت دارویی جایگزین واکسن است.

یک سیاست گذاری غلط دیگر، بحث اضطرار است. یکی از مسئولان وزارت بهداشت گفت هر واکسنی که گیر آوردید تزریق کنید یا می گوییند که همه دنیا می زند. کجای این حرف علمی است؟ آقایان حرف‌هایی میزنند که بعدا خودشان این حرف را نقض می‌کنند. رئیس محترم جمهور فرمودند در بحث کرونا سیاست ما اقناع است و نه اجبار. چرا وزارت بهداشت به طور علنی از این دستور سرپیچی می کند؟!

رهبر انقلاب فرمودند که ورود واکسن آمریکایی و انگلیسی ممنوع است. بعد آقایان رفته‌اند صحبت رهبری را تحریف کرده‌اند که منظور رهبری واکسن از مبدا این کشورها بوده و واردات واکسن آمریکایی انگلیسی از کشور ثالث مشکلی ندارد! و در نهایت حتی به واردات واکسن فایزر برای زنان باردار نیز قانع شدند که الحمدالله با مخالفت بسیاری از مطالبه گران این عمل لغو شد.

در دولت قبل حدود ۲۵۰۰ پزشک در نامه‌ای مخالفت خود را با واکسن‌های ژنتیکی اعلام کردند اما سوال اینجاست که چرا و چطور همین واکسن های ژنتیکی امروز به کشور وارد می شود؟!

آقای عین اللهی اگر به عملکرد خودش تا این حد اطمینان دارد؛ چرا به صورت سرزده به قم سفر کردند و پشت درهای بسته با مراجع تقلید دیدار داشتند؟

بنده از وزارت بهداشت دعوت می‌کنم اجازه دهد پژوهشگران مستقل برای صحت سنجی ادعاهای پزشکان و مقامات وزارت بهداشت، به آنان اجازه دهد که به آمارها و بیمارستان‌ها دسترسی داشته باشند و بستری را برای مباحثه فراهم کنند.

یک گله و سوالی که از مسئولین دارم این است که در بحث اربعین و پروتکل‌های ابلاغی، علت تبعیض بین شرایط سفر به عراق و ترکیه چه بود؟! آیا کرونا در عراق بود و در ترکیه نبود؟! سوال دیگر بنده این است که ماجرای پایین بودن آمار مرگ و میر در عراق چرا بررسی علمی نمی شود؟!

در پایان چند گله دارم اول اینکه که بسیاری از منتقدین انگ‌هایی همچون بی‌علمی یا حتی دشمن بودن، زدند که آن را عین بی‌تقوایی می‌دانم‌. دوم این که در توجیه عملکردشان مدام از رهبری عزیز انقلاب هزینه می‌کنند. سوم این که در رسانه ملی با پخش گزارشات کذب یا احساسی سعی بر تحلیل یک طرفه ماجرا دارند.

در خواست هم بنده از مسئولین، شفافیت در بحث کرونا است؛ این که نشر مستندات علمی و آماری که قابل صحت سنجی باشد. همچنین خوب است که مسئولین فضا را جهت بررسی سایر نظرات علمی در رسانه ملی و مباحثات گوناگون باز بگذارند و سیاست سیاست اجبار را متوقف و به جای آن مردم اقناع کنند.