به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرقم (قم‌نا)، اکبر بهنام‌جو در برنامه زنده تلویزیونی با اشاره به سابقه ۱۸۰ میلیون مترمکعبی ورودی آب به قم از این سرشاخه‌ها گفت: “امروز حتی امکان برداشت ۱۰ میلیون مترمکعب نیز وجود ندارد و این موضوع مستقیماً بر زندگی مردم قم تأثیر گذاشته است.”

در واکنش به این اظهارات بهنام گودرزی به جای توجه به نیازهای حیاتی استان قم، این مطالبه را با تعابیری چون «آب‌رسانی به ویلاهای اعیانی»، «آب‌یاری چمن»، «ساخت آبشارهای مصنوعی» و «توسعه باغ‌های پسته» زیر سوال برد.

آب دز منبعی برای نیازهای ضروری قم

قم از جمله استان‌هایی است که به دلیل شرایط جغرافیایی و قرار گرفتن در منطقه گرم و خشک از دیرباز با تنش آبی مواجه بوده است. همچنین بر اساس داده‌های موجود بیش از ۹۰ درصد آب‌های سطحی این استان عملا شور است و مردم این سرزمین برای تامین مایحتاج خود از آب‌های زیرزمینی استفاده می‌کردند.

با افزایش جمعیت قم و توسعه این شهر، منابع آب زیرزمینی دیگر پاسخگو نبود و قم برای مصارف ضروری خود در کنار برداشت از منابع آب زیرزمینی به منابع آبی جدید نیاز داشت.

در گام اول این نیاز به صورت مشترک با استان‌های دیگر از سدهای ۱۵ خرداد و کوچری که در استان همجوار قرار دارند تامین شد، اما عواملی همچون خشکسالی، توسعه استان در بخش‌های مختلف و … در گذر زمان موجب شد تا قم در کنار منابع پیشین به منابع آبی جدید روی آورد.

این منابع جدید برای قم سرشاخه‌های دز است، رودخانه‌ای پرخروش که در مسیر خود چند سد عظیم همچون سد دز را دارد و در مسیر خود از استان لرستان تا خوزستان، مناطق زیادی را متنعم می‌کند.

اگر از آب دز کمال بهره‌برداری صورت نگیرد…

پروژه انتقال آب از کوه‌های زاگرس به برخی استان‌های مرکزی کشور با هدف تأمین آب شرب و نیازهای اساسی مردم ساکن این مناطق در شرایط خشکسالی صورت می‌گیرد.

در قم نیز این اقدام بر اساس مطالعات و حقوق قانونی صورت گرفت و استاندار قم نیز با اشاره به کاهش چشمگیر سهم قم از آب سرشاخه‌های رود دز خواستار بازگرداندن بخشی از این منابع شد.

در این بین اگرچه باید در نظر گرفت که این انتقال آب نباید آسیبی به استان‌های مبدا وارد کند و برای مردم این مناطق مخاطره‌ای در پی داشته باشد؛ اما در این خصوص باید در نظر داشت که انتقال آب سرشاخه‌های رود دز به قم با این توجیه صورت گرفته که این رود در مسیر خود همچنان پر آب است.

به عبارتی دیگر اگر بهره‌برداری از این آب دز و سرشاخه‌های آن صورت نگیرد، این آب ارزشمند و گرانبها در نهایت با کمترین استفاده _استفاده محلی برای شرب و کشاورزی_ به خلیج فارس سرازیر می‌شود و در نهایت هدر می‌رود.

شهردار سابق قم پاسخگو باشد

فارغ از بحث‌های فوق، یکی از دلایلی که باعث خشم نماینده مردم الیگودرز شد و با اشاره به کاشت چمن در قم، اصفهان و … در این خصوص گلایه کرد، توسعه فضای سبز قم بدون در نظر گرفتن ویژگی‌های زیست محیطی این شهر در زمان حضور شهردار پیشین قم است.

به گفته مسئولان شهرداری قم، شهر قم با سرانه فضای سبز ۲۱ متری، پس از اصفهان و شیراز در رتبه سوم کشور قرار دارد؛ رتبه‌ای که به گفته مدیرعامل سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری شهرداری قم و برخی از اعضای شورای شهر باید ارتقا پیدا کند.

افزون بر این، کاشت گیاهان درختانی با زیست‌بوم قم سازگاری چندانی ندارند، از دیگر میراث‌های نامبارک شهرداری قم برای شهر است و این موضوع در کنار استفاده از آب شرب شهری برای آبیاری فضای سبز بارها مورد اعتراض مسئولان استانی از جمله مجمع نمایندگان استان قم، استاندار اسبق و … واقع شده است.

برای نمونه استاندار اسبق قم در جلسه‌ شورای حفاظت منابع آب استان قم که ۱۷ خرداد سال ۱۴۰۲ با حضور مسئولین استانی برگزار شد، با اشاره به لزوم بهینه سازی مصرف آب گفت: “استفاده از آب شرب برای فضای سبز استان قم از نظر شرعی و قانونی توجیهی ندارد.”

البته که موضوع توسعه بی‌حد و حصر فضای سبز شهری در قم و کسب رتبه سوم در این زمینه، فقط منحصر به نماینده یک استان دیگر نیست و مشاهدات قم‌نا از فضای مجازی پیش از این موضوع بیانگر تعجب و گلایه مردم دیگر مسافران و زائران از این موضوع است.