به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرقم قمنا، عبدالکریم سروش از منتقدان صریح نظریه ولایت فقیه و اندیشه سیاسی امام خمینی(ره) است که در سالهای گذشته دیدگاههای متفاوتی درباره مبانی دین، وحی و قرآن مطرح کرده است. نظریههای «بسط تجربه نبوی» و «رؤیای رسولانه» او درباره ماهیت وحی و نقش تجربه پیامبر(ص) در شکلگیری و بیان قرآن، با انتقادهای جدی علمای شیعه مواجه شده است؛ تا جایی که آیتالله حسین نوری همدانی درباره نظریات وی گفته بود: «سروش ریشه نبوت، قرآن و وحی را زده است» و مطالب او را از سلمان رشدی بدتر دانسته بود.
اما پرسش اصلی درباره این نشست، چرایی فراهم کردن یک تریبون یکطرفه برای چنین شخصیتی است. بر اساس پوستر منتشرشده، عبدالکریم سروش تنها سخنران برنامه است و ساختار تبلیغشده نشست، فرصتی برای مواجهه مستقیم و الزام او به پاسخگویی درباره دیدگاههایش نشان نمیدهد. چرا باید تریبونی در اختیار فردی قرار گیرد تا بهراحتی قرائت خود از قرآن، وحی و اصلاح دینی را مطرح کند، بدون آنکه در همان برنامه ملزم به دفاع از نظریاتش در برابر پرسشها و نقدهای جدی باشد؟ آیا این شیوه برگزاری با عنوان «مباحثات قرآنی» تناسبی دارد؟
انجمن مباحثات قرآنی باید توضیح دهد که با چه منطقی چنین فرصتی را برای بیان یکسویه دیدگاههای سروش فراهم کرده است؟ آیا در قم، شهر حوزههای علمیه و مرکز معارف قرآنی تشیع، نباید درباره تریبون دادن به نظریاتی که مبانی کلامالله بودن قرآن را به چالش میکشند، حساسیت وجود داشته باشد؟ مسئله صرفاً دعوت از یک سخنران نیست؛ مسئله تبدیل یک نشست قرآنی به فرصتی برای عرضه یکطرفه نظریاتی است که از سوی مراجع دینی بهشدت نقد شدهاند؛ آن هم بدون سازوکاری روشن برای پاسخگویی و سنجش علمی این دیدگاهها.
https://qomna.ir/?p=217615