به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از روابط عمومی اداره کل تبلیغات اسلامی استان قم، آیت‎الله جوادی آملی در حاشیه درس خود طی سخنانی از اظهار لطف و صمیمیت شاگردان خود حق‌شناسی کرد و گفت: از ذات اقدس الهی مسئلت می‌کنیم همه شما که ستارگان حوزه علمیه و امید آینده و جزو علمای بزرگ در آینده نظام هستید را مشمول عنایت ویژه خود قرار دهد.

این مرجع تقلید با گرامیداشت یاد آیت‌الله شهید مرتضی مطهری، اظهار کرد: قرآن کریم در سوره مبارکه آل عمران می‌فرماید که ما انبیاء و کتاب را نازل کردیم که عالمان دین، مردم را به «الله» دعوت کنند، هیچ معلمی مردم را به خود دعوت نکند.

مفسر قرآن کریم با بیان اینکه بخشی از رژیم منحوس ارباب رعیتی هنوز وجود دارد، گفت: نحسی مادی رژیم ارباب رعیتی از بین رفت ولی خطر نحسی فرهنگی این رژیم همچنان وجود دارد.

وی افزود: خداوند متعال در سوره آل عمران فرمود که ما هیچ کتاب و پیامبری نفرستادیم و هیچ حکمتی را نیاموختیم مگر اینکه بعضی‌ها این ابزار را بگیرند و معلم شوند و جامعه را به سمت خدا دعوت کنند، خطر ارباب رعیتی فرهنگی این است که مؤلف اصرار داشته باشد معلم نام او را ببرد.

آیت‌الله جوادی آملی ادامه داد: هیچ پیامبر و امامی نفرموده که مرا بپرستید، یعنی «حرف مرا بپذیرید» یک خطر، نحس و غده است. انبیای الهی، کتاب‌های آسمانی و حکمت نازل شدند که شما عالم ربانی بشوید.

این مرجع تقلید با اشاره به فرمایش امیرالمومنین علیه السلام که خودش را عالم ربانی معرفی کرده است اظهار کرد: اینکه قرآن کریم می‌فرماید «کُونُواْ رَبَّانِیِّین» منظور از عالمان ربانی، افرادی است که هم ارتباطشان با رب العالمین گسسته نباشد و هم پیوندشان با مردم و تربیت شده‌ها گسسته نباشد.

وی گفت: اینکه در قرآن اشاره شده «وَلَکِن کُونُواْ رَبَّانِیِّینَ بِمَا کُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْکِتَابَ وَبِمَا کُنتُمْ تَدْرُسُونَ» یعنی درس و بحث، قرآن و روایات این ظرفیت را دارند که شما را عالم ربانی کنند، برای اینکه اینها از جای رفیع و قلب و زبان و دستان طیب و طاهر آمدند.

جوادی آملی گفت: مجتهدشدن، استاد شدن و مؤلف شدن حرف است ولی تعلم این ظرفیت را دارد که شما به عالم ربانی تبدیل کند و اگر این ظرفیت را نداشت قرآن کریم امر نمی‌کرد.

وی اظهار کرد: شهید مطهری با اخلاص درس خواند و آنچه را که می‌گفت، باور داشت، ایشان دردشناس بود و سعی می‌کرد مشکل روز را بشناسد و پاسخ آنها را بدهد، اخلاص این ظرفیت را می‌آورد، آن وقت انسان طعم تلخ دنیا را می‌چشد و خیلی از چیزها که ممکن است برخی‌ها از آنها لذت ببرند، عالمان ربانی از آنها رنج می‌برد.