به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از افکارنیوز،

چنانچه نذر مذکور، مطلق بوده و زمانی برای آن تعیین نشده‌ است، به نحوی که اگر الان آن‌را انجام دهد، مخالفت با نذر به شمار نمی‌آید، باید طبق نذر عمل کند و چیز دیگری بر عهده وی نیست.

اما اگر نذر، زمان خاصی داشته و از روی عمد و اختیار به آن عمل نشود، کفّاره واجب می‌شود و درباره کفاره شکستن نذر، دو نظر بین مراجع تقلید وجود دارد:

۱. گروهی، آن‌را شبیه کفاره افطار عمدی روزه (اطعام شصت فقیر یا دو ماه روزه پى‌درپى) می‌دانند.[۱]

۲. گروهی آن‌را شبیه  کفاره قسم (اطعام ده فقیر یا تهیه لباس برای آنان و اگر نتواند سه روز روزه پى‌درپى) می‌دانند.[۲]

در هر حال بعد از تحقق مخالفت با نذر و وجوب کفاره، عمل به نذر واجب نیست.[۳]

البته باید  توجه داشت که:

۱. در تحقق نذر، خواندن صیغه و به زبان آوردن آن لازم است، (هرچند عربی بودن لازم نیست)؛ پس اگر صیغه نذر خوانده نشود، نذر منعقد نمی‌شود و چیزی واجب نیست. [4]

۲. در نذر باید لفظ «برای خدا» گفته شود و قصد در دل کافی نیست.[۵]

[۱]. آیات عظام امام خمینی، اراکی، گلپایگانی، صافی، فاضل، نوری، شبیری، مکارم و سبحانی: ر.ک: امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، ج‌2، ص ۶۱۶، م ۲۶۵۴، گردآورنده: بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ هشتم، ۱۴۲۴ق؛ سبحانى، جعفر، رساله توضیح المسائل، ص ۴۹۶، م ۲۲۸۸، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، چاپ سوم، ۱۴۲۹ق.

[۲]. آیات عظام: خویی، تبریزی، سیستانی، وحید خراسانی، خامنه‌ای و بهجت؛ ر.ک: خویى، سید ابوالقاسم، منهاج الصالحین، ج ‌2، ص ۳۲۱، قم، نشر مدینه العلم، ۱۴۱۰ق؛ سیستانى، سید على، منهاج الصالحین، ج ‌3، ص ۲۴۴، قم، دفتر حضرت آیه الله سیستانى، چاپ پنجم، ۱۴۱۷ق؛ تبریزى، جواد، منهاج الصالحین، ج ‌2، ص ۴۱۱، م ۱۵۶۴، قم، مجمع الإمام المهدی(عج)، چاپ اول، ۱۴۲۶ق؛ وحید خراسانى، حسین، توضیح المسائل، ص ۳۲۲، قم، مدرسه امام باقر(ع)، چاپ نهم، ۱۴۲۸ق؛ ر.ک: رساله آموزشی آیت الله خامنه‌ای؛ آیت الله بهجت: (..و بنا بر احتیاط مستحبّ کفاره افطار عمدى روزه ماه رمضان را بدهد، ولی اگر نذر روزه معین کرده باشد، کفاره آن بنابر احتیاط واجب، همان کفاره افطار عمدى است)؛ بهجت، محمد تقى، رساله توضیح المسائل، ص ۴۲۷، قم، انتشارات شفق، ۱۴۲۸ق.

[۳]. خمینى، سید روح الله، استفتاءات، ج ‌2، ص ۴۷۹، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۴۲۲ق.

[۴]. توضیح المسائل (محشّى)، ج ‏2، ص ۶۰۹، مسئله ۲۶۴۱.

[۵]. همان، ص ۶۱۴، مسئله ۲۶۵۱؛ بر گرفته از نمایه ۱۹۵۶.