به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از افکارنیوز،

بر اساس احادیث امامان معصوم(ع)، اکثر مراجع تقلید تراشیدن ریش را جایز ندانسته و انجام این‌کار توسط  پیرایش‌گر و دریافت مزد بابت آن‌را دارای اشکال شرعی می‌دانند؛[۱] یعنی پیرایشگر مالک مبلغ اجرت نشده و  استفاده او از آن مبلغ در حکم تصرف در مال غیر است، بلکه باید آن مبلغ را به پرداخت کننده برگرداند. مگر این‌که پرداخت کننده اجرت، راضی به استفاده از آن مبلغ توسط پیرایشگر باشد. به عبارت دیگر، این موضوع مانند آن است که فردی به رفیقش بگوید من راضی هستم از اموالم استفاده کنی.

 چنانچه پیرایش‌گر درآمدی از این راه داشته و اطمینان به رضایت پرداخت کنندگان نداشته باشد، چند صورت دارد:

الف. اگر مالکان آن مبالغ مشخص هستند، باید آن مقدار درآمد را به آنان برگرداند و یا به نحوی اطمینان به رضایت مالکان پیدا کند.

ب. اگر مقدار این درآمد مشخص، ولی مالکان آن مشخص نیست، باید آن مقدار را صدقه دهد.

ج. اگر مقدار این درآمد و مالکان آن، هر دو نامشخص است و این درآمد با سایر درآمدهای حلال پیرایش‌گر مخلوط شده است، واجب است قبل از استفاده از درآمدش، یک پنجم آن‌را به فقیری بپردازد، تا مالش از حرام پاک شود.[۲]

درباره اصلاح و پیرایش با مدل غربی، ملاک حرمت، شبیه شدن به دشمنان اسلام و ترویج فرهنگ آنها است که مختص به غرب هم نیست. پس اگر مدل مویی فرد را واقعا شبیه به کفّار و دشمنان اسلام نماید، پیرایش به شکل آن جایز نیست و مسلمانان باید از آن پرهیز نمایند.[۳]

[۱]. ر. ک: گلپایگانى، سید محمد رضا، مجمع المسائل، ج‌1، ص ۴۰۱، س ۳۸۷‌، دار القرآن الکریم، قم، دوم، ۱۴۰۹ ه‍ ق؛ خامنه‌اى، سید على، أجوبه الاستفتاءات، ص ۳۱۶، س ۱۴۲۱، دفتر معظم له، قم، اول، ۱۴۲۴ ه‍ ق؛ امام خمینى، سید روح اللّٰه، توضیح المسائل، ص ۶۳۰، س ۴۱، اول، ۱۴۲۶ ه‍ ق؛ تبریزى، جواد، استفتاءات جدید، ج‌2، ص ۵۰۳، س ۲۰۶۳‌، قم، اول، بی‌تا؛ فاضل لنکرانى، محمد، جامع المسائل، ج ‌2، ص ۲۷۴، س ۳۷۲، انتشارات امیر قلم، قم، یازدهم، بی‌تا؛ بر گرفته از سایت رسمی آیت الله مکارم شیرازی.

[۲]. خامنه‌اى، سید على، أجوبه الاستفتاءات، ص ۳۱۶، س ۱۴۲۱؛ گلپایگانى، سید محمد رضا، مجمع المسائل، ج‌1، ص ۴۰۱، س ۳۸۷‌؛ امام خمینى، سید روح اللّٰه، توضیح المسائل، ص ۶۳۰، س ۴۱؛ ر.ک: ۳۴۹۹۹ (خمس مال مخلوط به حرام).

[۳]. ر.ک: خامنه‌اى، سید على، أجوبه الاستفتاءات، ص ۳۰۶، س ۱۳۷۴؛ مکارم شیرازى، ناصر، استفتاءات جدید، ج‌1، ص ۵۰۸، س ۱۶۶۳، انتشارات مدرسه امام على(ع)، قم، دوم، ۱۴۲۷‍ ق؛ صافى گلپایگانى، لطف الله، جامع الأحکام، ج‌2، ص ۱۸۰، س ۱۷۲۷‌، انتشارات حضرت معصومه (س)، قم، چهارم، ۱۴۱۷ ه‍ ق.