×

منوی سایت

اخبار ویژه

امروز : چهارشنبه / ۱۰ تیر / ۱۴۰۵  .::.   برابر با : Wednesday, 1 July , 2026

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از افکارنیوز،

نمازی که انسان می‌خواهد قضای آن‌را به جا آورد، دو صورت دارد:

۱. نماز قضا مربوط به روزهای گذشته است؛

الف. اگر تعداد نمازهای قضا بیش از یکی است، گرچه به جا آوردن آنها واجب فوری نیست، ولی نباید در انجام آنها سستی و کوتاهی کرد.[۱]

ب. اگر فقط یک نماز قضا از روزهای گذشته داشته باشد، گروهی از فقها[۲] می‌گویند، بنابر احتیاط مستحب و برخی[۳] نیز  معتقدند بنابر احتیاط واجب، ابتدا آن نماز را قضا نماید، سپس مشغول نماز آن روز شود، مگر این‌که وقت تنگ بوده[۴] و در صورت به جا آوردن نماز قضا، نماز ادای همان روز نیز قضا شود.[۵]

۲. نماز قضا مربوط به همان روز است (چه آن نماز قضا یکی باشد یا بیشتر)؛

در این صورت، بیشتر مراجع تقلید[۶] می‌گویند، مستحب است، اوّل نماز قضا را بخواند، سپس مشغول نماز ادا شود و عده‌ای[۷] نیز این کار را بنابر احتیاط، واجب می‌دانند؛ مثلاً اگر نماز ظهر و عصر را نخوانده است، اول قضای آن‌را بجا آورده، سپس نماز مغرب و عشاء آن روز را بخواند.[۸]

[۱]. ر. ک: فاضل لنکرانی، محمد، رساله توضیح المسائل، ص ۲۳۰، م ۷۴۹، قم، چاپ صد و چهاردهم، ۱۴۲۶ ق؛ بهجت، محمد تقى، استفتائات، ج ‌2، ص ۲۲۹، س ۲۳۴۹، دفتر حضرت آیه الله بهجت، قم، اول، ۱۴۲۸ ق؛ موسوی گلپایگانی، سید محمدرضا، مجمع المسائل، ج ‌4، ص ۱۳۹، محقق و مصحح: کریمی جهرمی، علی، ثابتی همدانی، علی، نیری همدانی، علی، ‌دار القرآن الکریم‌، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.

[۲]. آیات عظام: گلپایگانی، خویی، تبریزی، صافی، بهجت، وحید خراسانی و سیستانی.

[۳]. آیات عظام: سبحانی، شبیری و مکارم شیرازی: (بنابر احتیاط واجب)؛ آیت الله مکارم: (در صورتی که قضا، مربوط به یک یا دو نماز قبل از ادا باشد).

[۴]. آیت الله سیستانی: (یا اینکه وقت فضیلت نماز آن روز فوت ‌شود).

[۵]. ر. ک: امام خمینی، سید روح اللّٰه، توضیح المسائل (محشّٰی – امام خمینی)، ج‌1، ص ۷۵۴ – ۷۵۵، م ۱۳۸۴، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، ۱۴۲۴ق؛ سبحانی، جعفر، توضیح المسائل، ص ۲۸۹، م ۱۰۸۲، قم، مؤسسه امام صادق (ع)، چاپ سوم، ۱۴۲۹ق؛ وحید خراسانی، حسین، توضیح المسائل، ص ۲۷۵، م ۱۳۹۲، قم، مدرسه امام باقر(ع)، چاپ نهم، ۱۴۲۸ق.

[۶]. آیات عظام: امام خمینی، خویی، گلپایگانی، تبریزی، صافی، وحید خراسانی، سیستانی، بهجت، زنجانی و نوری.

[۷]. آیات عظام: مکارم، فاضل، شبیری و سبحانی.

[۸]. ر. ک: امام خمینی، سید روح اللّٰه، توضیح المسائل (محشّٰی – امام خمینی)، ج ‌1، ص ۷۵۴ – ۷۵۷، م ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶؛ وحید خراسانی، حسین، توضیح المسائل، ص ۲۷۵، م ۱۳۹۲؛ سبحانی، جعفر، توضیح المسائل، ص ۲۸۹، م ۱۰۸۲.

 

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.