- نویسنده : حسین همتی نژاد
- ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶
- کد خبر 40971
- ایمیل
- پرینت

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از افکارنیوز،
نمازی که انسان میخواهد قضای آنرا به جا آورد، دو صورت دارد:
۱. نماز قضا مربوط به روزهای گذشته است؛
الف. اگر تعداد نمازهای قضا بیش از یکی است، گرچه به جا آوردن آنها واجب فوری نیست، ولی نباید در انجام آنها سستی و کوتاهی کرد.[۱]
ب. اگر فقط یک نماز قضا از روزهای گذشته داشته باشد، گروهی از فقها[۲] میگویند، بنابر احتیاط مستحب و برخی[۳] نیز معتقدند بنابر احتیاط واجب، ابتدا آن نماز را قضا نماید، سپس مشغول نماز آن روز شود، مگر اینکه وقت تنگ بوده[۴] و در صورت به جا آوردن نماز قضا، نماز ادای همان روز نیز قضا شود.[۵]
۲. نماز قضا مربوط به همان روز است (چه آن نماز قضا یکی باشد یا بیشتر)؛
در این صورت، بیشتر مراجع تقلید[۶] میگویند، مستحب است، اوّل نماز قضا را بخواند، سپس مشغول نماز ادا شود و عدهای[۷] نیز این کار را بنابر احتیاط، واجب میدانند؛ مثلاً اگر نماز ظهر و عصر را نخوانده است، اول قضای آنرا بجا آورده، سپس نماز مغرب و عشاء آن روز را بخواند.[۸]
[۱]. ر. ک: فاضل لنکرانی، محمد، رساله توضیح المسائل، ص ۲۳۰، م ۷۴۹، قم، چاپ صد و چهاردهم، ۱۴۲۶ ق؛ بهجت، محمد تقى، استفتائات، ج 2، ص ۲۲۹، س ۲۳۴۹، دفتر حضرت آیه الله بهجت، قم، اول، ۱۴۲۸ ق؛ موسوی گلپایگانی، سید محمدرضا، مجمع المسائل، ج 4، ص ۱۳۹، محقق و مصحح: کریمی جهرمی، علی، ثابتی همدانی، علی، نیری همدانی، علی، دار القرآن الکریم، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.
[۲]. آیات عظام: گلپایگانی، خویی، تبریزی، صافی، بهجت، وحید خراسانی و سیستانی.
[۳]. آیات عظام: سبحانی، شبیری و مکارم شیرازی: (بنابر احتیاط واجب)؛ آیت الله مکارم: (در صورتی که قضا، مربوط به یک یا دو نماز قبل از ادا باشد).
[۴]. آیت الله سیستانی: (یا اینکه وقت فضیلت نماز آن روز فوت شود).
[۵]. ر. ک: امام خمینی، سید روح اللّٰه، توضیح المسائل (محشّٰی – امام خمینی)، ج1، ص ۷۵۴ – ۷۵۵، م ۱۳۸۴، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، ۱۴۲۴ق؛ سبحانی، جعفر، توضیح المسائل، ص ۲۸۹، م ۱۰۸۲، قم، مؤسسه امام صادق (ع)، چاپ سوم، ۱۴۲۹ق؛ وحید خراسانی، حسین، توضیح المسائل، ص ۲۷۵، م ۱۳۹۲، قم، مدرسه امام باقر(ع)، چاپ نهم، ۱۴۲۸ق.
[۶]. آیات عظام: امام خمینی، خویی، گلپایگانی، تبریزی، صافی، وحید خراسانی، سیستانی، بهجت، زنجانی و نوری.
[۷]. آیات عظام: مکارم، فاضل، شبیری و سبحانی.
[۸]. ر. ک: امام خمینی، سید روح اللّٰه، توضیح المسائل (محشّٰی – امام خمینی)، ج 1، ص ۷۵۴ – ۷۵۷، م ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶؛ وحید خراسانی، حسین، توضیح المسائل، ص ۲۷۵، م ۱۳۹۲؛ سبحانی، جعفر، توضیح المسائل، ص ۲۸۹، م ۱۰۸۲.
https://qomna.ir/?p=40971