- نویسنده : حسین همتی نژاد
- ۱۴ مرداد ۱۳۹۶
- کد خبر 46119
- ایمیل
- پرینت

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از «شیعه نیوز»، وهابیت با عقاید خطرناک و تکفیری خود به جان مسلمانان افتاده و در شقوق مسلمانان اختلاف ایجاد میکند و با عنوانی چون شرک و بت پرست خون مسلمانان را حلال میکند. در واقع همین عقاید است که موجب پیدایش گروههایی مثل القاعده و داعش شده است.
مجری شبکه وهابی میگوید: نماد شرک امروز در قم، مشهد و کربلا هویداست نه در کاخ سفید.
این مجری وهابی ادامه میدهد: نماد شرک امروز در قم، مشهد و کربلا و در کسانی که آن ها را حرم درست کرده اند به مراتب بیشتر است تا غرب و اروپا.
وی به همین بسنده نمیکند و شعار مرگ شیعیان سر میدهد و می گوید: باید گفت مرگ بر بت پرستان قم، مرگ بر بتهای قم، مرگ بر بتهای مشهد و کربلا و کسانی که به عنوان بت اینها را درست کردهاند و این میتواند شعار باشد.
این سخنان در حالیست که زیارت قبور انبیاء و اولیاء بهویژه قبور رسولخدا(ص) و اهلبیت ایشان علیهم السلام از دستورهاى اکید شرعى است که مسلمانان از صدر اسلام، همواره به آن پایبند بودند.
روایات بسیاری نیز در منابع اهل سنت و شیعه وجود دارد که بر جواز و بلکه فضیلت آن دلالت دارد. اما وهابیت به پیروى از «ابنتیمیه» براى عادى جلوهدادن مقامات انبیاء و اولیاء و کاستن از مقام آنان، زیارت قبور، حتى قبور پیامبران و اولیاء را شرک و حرام مىداند.
حقیقت این است که تا قرن هشتم هجرى، شکى در جواز زیارت قبور در بین تمام فرق اسلامی وجود نداشت و اندیشمندانى از اهل سنت، کتابهاى متعددى در اینباره نوشتند؛ ازجمله، «عبدالرحمنبن مکى شارعى» (م۶۱۵ ه. ق) کتاب «مرشد الزوار الى قبور الابرار المسمى بالدر المنظم فى زیاره الجبل المقطم» و «ابنعساکر دمشقى» (۵۲۷ -۶۰۰ ه. ق) دو کتاب «فضل زیاره الخلیل (ع) و موضع قبره و قبور أبنائه الکرام» و «إتحاف الزائر و أطراف المقیم للسائر فى زیاره النبى صلى الله علیه و سلم» . در قرن هشتم هجرى پیشوای فکری وهابیت «ابنتیمیه حرانى حنبلى» بر خلاف دیدگاه سلف خویش، زیارت و حتی بار سفر بستن براى زیارت قبر نبى گرامى اسلام را جایز ندانست.
تاکنون اندیشمندان اسلامى بسیاری با این اندیشه انحرافى از عصر ابنتیمیه تاکنون به مبارزه پرداختند و دهها کتاب در رد وى نوشتند؛ کتابهایى مانند:
۱. شفاء السقام فى زیاره خیر الأنام، علىبن عبدالکافى سُبکى شافعى (۶۸۳-۷۵۶ ه. ق) .
۲. العمل المقبول فى زیاره الرسول، ابنزملکانى (۶۶۷-۷۲۷ ه. ق)
۳. المقاله المرضیه فى الرد على من ینکر الزیاره المحمدیه، محمدبن عیسى الاخنائى (م۷۳۱ه. ق) .
۴. التحفه المختاره فى الردّ على منکر الزیاره، عمربن على الفاکهانى (۶۵۳-۷۳۱) .
۵. الرساله المحمدیه فى الرد على من ینکر الزیاره المحمدیه، محمدبن محمد سعدى مالکى (۸۳۶-۹۰۰ه. ق) .
۶. حسن التوسل فى آداب زیاره أفضل الرسل، عبدالقادربن احمد فاکهى (۹۲۰ -۹۸۲ه. ق) .
۷. شفاء الصدور فى زیاره المشاهد والقبور، مرعىبن یوسف الکرمى (م۱۰۳۳ه. ق) .
۸. الدره الثمینه فیما لزائر النبى صلى الله علیه وسلم إلى المدینه المنوره، احمدبن محمد دجانى قشاشى (م۱۰۷۱ ه. ق) .
۹. الجوهر المنظم فى زیاره القبر الشریف النبوى المکرم، ابنحجر هیتمى.
۱۰. خیر الامور فى زیاره القبور، مصطفىبن مصطفى صاریان حنبلى رومى (م۱۳۰۰ ه. ق) .
۱۱. کنز المطالب فى فضل البیت الحرام وفى الحجر والشاذروان وما فى زیاره القبر الشریف من المآرب، حسن العدوى (۱۲۲۱-۱۳۰۳ ه. ق) .
۱۲. شفاء الفؤاد بزیاره خیر العباد، محمدبن علوى مالکى. (معاصر)

https://qomna.ir/?p=46119