سرویس سیاسی فردا: اردیبهشت ۹۱ بود که حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه کیهان در گفتگویی با فارس درباره جدایی بحرین از ایران گفته بود که مردم این کشور هم چنان خود را ایرانی می دانند و بسیار مشتاق اند که دوباره جزئی از کشور ایران شوند. 

او در این گفتگو گفته بود: جدایی بحرین از ایران طی توطئه و زد و بند سیاسی شاه ایران با کشورهای غربی صورت گرفته است و محمدرضا پهلوی طبق قانون اساسی وقت ایران (قانون اساسی مشروطه) حق انجام این کار را نداشته اما طبیعی است که یک حکومت خودکامه که تحت امر آمریکا قرار دارد در این مورد نیز مطابق خواسته آن عمل کند.این حق برای جمهوری اسلامی به عنوان حافظ و وارث تمامیت ارضی ایران وجود دارد که خواستار بازگشت یک استان جدا شده خود به میهن اسلامی باشد. مردم بحرین اساسا خود را ایرانی می دانند و طی  گزارشات برخی مراکز مردم بحرین مشتاق بازگشت به ایران هستند.
امروز اما روزنامه ایران در گفتگویی با دکتر هوشنگ طالع، تاریخ‌نگار و نماینده دوره ۲۲ مجلس شورای ملی به بازخوانی ماجرای تاریخی جدایی بحرین از ایران در زمان شاه پرداخته است. بخش هایی از این گفتگو در ادامه خواهد آمد.
– زمینه‌های جدایی از حدود سال ۱۳۴۵ آغاز شد؛ با این توضیح که مسعودی مدیر مسئول روزنامه اطلاعات، سفری به این جزیره‌ها می‌کند و در سلسله مقالاتی به این نتیجه می‌رسد که نفت بحرین تمام شده و بنابراین ارزشی ندارد!اتفاقاً شاه هم در شهریور ۱۳۴۵ به خبرنگار روزنامه گاردین لندن می‌گوید: «با توجه به اینکه نفت دارد به پایان می‌رسد و مروارید به پایان رسیده است، بحرین از نظر ما اهمیتی ندارد»!
– در جلسه جدایی بحرین قرار شد که از هر فراکسیون تنها یک نفر صحبت کند ضمن اینکه ما روز نهم فروردین از صبح ساعت شش و چهل پنج دقیقه در مجلس بودیم و همه ما پنج نفر به‌عنوان مخالف نام‌نویسی کردیم. به هر حال ایشان نطق خودشان را در مجلس از روی یک متنی که پیشتر تهیه شده بود و در اختیار هر پنج نفر ما بود خواندند. ما در مجلس شورای ملی با چهار رأی مخالف، مخالفت کردیم. البته دکتر صدر هم آمده بود و خجالت کشید که وارد صحن علنی بشود و رأی خود را از بیرون به‌عنوان رأی موافق فرستاد! 
– به نظر من اگر روحانیون اعلام می‌کردند که ما اجازه نمی‌دهیم که مردم شیعه بحرین زیر حکومت یک گروه اندک اهل تسنن بروند شاید شاه هم می‌توانست به این بهانه به انگلیسی‌ها بفهماند که من پادشاه شیعه‌ام و مراجع این جدایی را قبول نمی‌کنند.من خودم خدمت آقای شریعتمداری رفتم، دوستان هم خدمت آقای گلپایگانی و آقای مرعشی رفتند که در آن موقع بزرگان قم بودند. تنها کسی که مسأله بحرین را مطرح کرد، آیت‌الله سید صادق روحانی بود که بعد از انقلاب در دو مصاحبه یکی با روزنامه‌های ایران و یکی هم با یک روزنامه کویتی گفته بود که بحرین باید به ایران برگردد.