به گزارش قم نا ، براساس گزارش سال۱۳۹۲مرکز آمار ایران، متوسط هزینه سالانه خانوار شهری برابر ۲۰میلیون و ۵۰۰هزار تومان بوده که از این مقدار ۲۶.۷درصد مربوط به هزینه‌های خوراکی و دخانی و ۷۳.۳درصد مربوط به هزینه‌های غیرخوراکی است.

به گزارش قم نا ، مرکز آمار ایران گزارش داد: از نتایج آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای شهری سال۹۲، متوسط هزینه سالانه یک خانوار شهری ۲۰میلیون تومان است. مرکز آمار ایران، نتایج آمارگیری از هزینه و درآمد خانوارهای شهری سال۹۲ را با مراجعه به ۱۸هزار و ۸۸۰خانوار نمونه که جمعیتی برابر با ۶۵هزار و ۷۰۲نفر را در‌بر‌می‌گیرد، انجام داده است.

  هزینه‌ها ۲۵درصد افزایش داشته است!

براساس گزارش سال۱۳۹۲مرکز آمار ایران، متوسط هزینه سالانه خانوار شهری برابر ۲۰میلیون و ۵۰۰هزار تومان بوده که از این مقدار ۲۶.۷درصد مربوط به هزینه‌های خوراکی و دخانی و ۷۳.۳درصد مربوط به هزینه‌های غیرخوراکی است.
متوسط هزینه سالانه خانوار شهری حاکی است این هزینه‌ها در مقایسه با رقم مشابه سال قبل از آن ۲۵.۴درصد افزایش یافته است. هزینه‌های خوراکی و دخانی خانوار در سال۱۳۹۲ نسبت به سال قبل از آن ۲۳.۳درصد و هزینه‌های غیرخوراکی ۲۶.۲درصد افزایش یافته است.

در سال ۱۳۹۲ متوسط هزینه خوراکی و دخانی خانوار شهری ۵میلیون و ۴۰۰هزار تومان بوده که در مقایسه با سال قبل از آن ۲۳.۳درصد افزایش را نشان می‌دهد. براساس نتایج این بررسی، در بین هزینه‌های خوراکی و دخانی هزینه «گوشت» با ۲۱.۹درصد کل هزینه‌ها بیشترین هزینه خوراکی خانوارهای شهری را شامل می‌شد و پس از آن هزینه‌های «آرد، رشته، نان، غلات و فرآورده‌های آن» با ۲۱.۳درصد، «میوه‌ها و سبزی‌ها» با ۱۸.۴درصد «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» با ۱۱.۵درصد و «نوشابه‌ها، غذاهای آماده و دخانی‌ها» با ۷.۵درصد در مراتب بعدی قرار داشته است. در سال۱۳۹۲ هزینه‌های مربوط به «میوه و سبزی‌ها» ۳۶.۹درصد، «ادویه‌ها، چاشنی‌ها و سایر ترکیب‌های خوراکی» ۳۳.۵درصد، «نوشابه‌ها، غذاهای آماده و دخانی‌‌ها» ۲۸.۶درصد، «خشکبار و حبوب» ۲۶.۹درصد «روغن‌ها و چربی‌ها» ۲۴.۵درصد، «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» ۲۴.۱درصد، «قند، شکر، شیرینی‌ها، چای، قهوه و کاکائو» ۲۲.۳درصد، «آرد، رشته، نان، غلات و فرآورده‌های آن» ۱۹.۸درصد و «گوشت» ۱۳.۱درصد نسبت به ارقام هزینه‌ مشابه سال قبل از آن افزایش داشته است.

در سال ۱۳۹۲، متوسط هزینه‌های غیرخوراکی یک خانوار شهری ۱۵میلیون تومان بوده که در مقایسه با سال قبل، ۲۶.۲درصد افزایش داشته است. هزینه «مسکن» با سهمی معادل ۴۵.۳درصد از کل هزینه‌های غیرخوراکی، بیشترین سهم را دارا بوده و پس از آن، هزینه‌های«حمل‌ونقل و ارتباطات» با ۱۴.۳درصد، بهداشت و درمان با ۱۲.۵درصد، «کالاها و خدمات متفرقه» با ۱۱.۴درصد و «پوشاک و کفش» با ۶.۳درصد در مراتب بعدی قرار دارند.
از نظر رشد هزینه‌ها، در سال۱۳۹۲ لوازم، اثاث و خدمات ۴۱.۳درصد، هزینه‌های «بهداشت و درمان» ۳۳.۲درصد، «پوشاک و کفش» ۲۹.۳درصد، «کالاها و خدمات متفرقه» با ۲۴.۷درصد نسبت به سال قبل افزایش داشته است.

  درآمدها ۲۲درصد افزایش داشته است

براساس گزارش منتشر شده توسط مرکز آمار ایران، متوسط درآمد اظهار شده سالانه یک خانوار شهری در سال۱۳۹۲ برابر ۲۰میلیون و ۴۵۴هزار تومان بوده که نسبت به سال قبل از آن ۲۲.۳درصد افزایش داشته است.
بررسی منابع تامین درآمد خانوارهای شهری نشان می‌دهد که ۵۳.۳درصد درآمد آنها از محل «درآمدهای متفرقه» ۳۰درصد از مشاغل «مزد و حقوق بگیری» و ۱۶.۷درصد از درآمد از محل مشاغل آزاد تامین شده است.
بررسی متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری برحسب فعالیت اصلی محل کار سرپرست خانوار نشان می‌دهد خانوارهایی که فعالیت اصلی محل کار آنها، «بهداشت و مددکاری اجتماعی» است با درآمد اظهار شده سالانه ۳۸میلیون تومان، بیشترین درآمد و خانوارهایی که فعالیت اصلی محل کار سرپرست آنها «خانوارهای معمولی دارای مستخدم» است، با درآمد اظهار شده سالانه ۱۱.۵میلیون تومان کمترین درآمد را در سال۹۲ داشته‌اند.

  قم ارزان‌ترین شهر در میان شهرها

بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار شهری نشان می‌دهد که استان تهران با ۲۷میلیون و ۸۰۰هزار تومان بیشترین و استان قم با ۱۲.۶میلیون تومان کمترین هزینه را در میان خانوارهای شهری در سال۹۲ داشته‌اند. از نظر هزینه‌های غیرخوراکی سالانه یک خانوار شهری براساس نتایج به‌دست آمده از گزارش مرکز آمار ایران، استان تهران با ۲۲میلیون و ۵۲۰هزار تومان بیشترین و استان سیستان‌وبلوچستان با ۸میلیون و ۸۰۰هزار تومان کمترین متوسط هزینه‌های غیرخوراکی سالانه یک خانوار شهری را در سال گذشته داراست.

  خوزستان گران‌ترین  از نظر خوراکی‌ها

از نظر هزینه خوراکی و دخانی، استان خوزستان با ۸میلیون تومان بیشترین و استان قم با ۲.۷ کمترین متوسط هزینه خوراکی و دخانی سالانه یک خانوار شهری را نشان می‌دهد. همچنین استان تهران با ۲۸.۵میلیون تومان بیشترین و استان مرکزی با ۱۴.۵میلیون تومان، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری را در سال گذشته به خود اختصاص داده است.

  ۶/۵درصد خانوارهای شهری بی‌سوادند

براساس گزارش مرکز آمار ایران، از نظر ویژگی‌های اجتماعی خانوارهای شهری، متوسط تعداد افراد خانوار ۳۴۸نفر بوده و توزیع خانوارهای نمونه برحسب تعداد افراد خانوار نشان می‌دهد که خانوارهای ۴نفری با ۲۹.۲‌درصد، بیشترین و خانوارهای ۱۰نفر و بیشتر با ۰.۲‌درصد کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند. در میان خانوارهای شهری ۵.۶‌درصد بدون سواد بوده است و خانوارهای دارای ۲نفر باسواد با ۲۹.۲‌درصد بیشترین سهم را در کل خانوارهای نمونه داشته‌اند.

متوسط تعداد افراد شاغل خانوارهای نمونه ۰.۹نفر و متوسط تعداد افراد دارای درآمد ۱.۴نفر بوده است. خانوارهای دارای یک‌نفر شاغل با سهم ۶۰.۹‌درصد از کل خانوارهای نمونه بیشترین و خانوارهای دارای ۵نفر شاغل و بیشتر با ۰.۱‌درصد، کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند، خانوارهای بدون فرد شاغل ۲۴.۳‌درصد از خانوارهای نمونه را تشکیل داده است.
بررسی فعالیت اصلی محل کار سرپرست خانوار نشان می‌دهد که تنها ۱۱.۷‌درصد در بخش «عمده‌فروشی، خرده‌فروشی، تعمیر وسایل نقلیه موتوری و موتوسیکلت‌ها و کالاهای شخصی و خانگی»، ۱۱.۶‌درصد از سرپرستان خانوارهای نمونه در بخش «صنعت» و در بخش «ساختمان»، ۹.۹‌درصد در بخش «حمل‌و‌نقل، انبارداری و ارتباطات» ۵‌درصد در بخش «اداره امور عمومی، دفاع و تامین اجتماعی اجباری» شاغلند و ۳.۵‌درصد در بخش «کشاورزی، شکار و جنگلداری» و «آموزش»، ۳۳.۸‌درصد «غیرشاغل» و ۹.۴‌درصد در سایر فعالیت‌های اقتصادی اشتغال داشته‌اند.
نتایج طرح نشان می‌دهد که در بین خانوارهای شهری وضع شغلی ۲۹‌درصد سرپرست خانوارها مزد و حقوق‌بگیر خصوصی و ۲۱.۳‌درصد کارکن مستقل و ۳۳.۸‌درصد غیرشاغل هستند.

  ۳۴درصد خانوارها در فضایی کمتر از ۷۵متر

طبق این گزارش، ۳۴‌درصد خانوارهای شهری در فضای کمتر از ۷۵ مترمربع سکونت دارند. در این بخش ابتدا‌ درصد خانوارهای نمونه شهری برحسب نحوه تصرف مسکن مورد استفاده خانوار نشان داده شده است. در سال۱۳۹۲ از نظر نحوه تصرف ۶۲.۶‌درصد خانوارهای نمونه به‌صورت ملکی (ملکی عرصه و اعیان و ملکی اعیان) و ۲۶‌درصد رهن و اجاره است. بررسی خانوارها از نظر تعداد اتاق در اختیار آنها نشان می‌دهد که ۴۰.۸‌درصد خانوارهای نمونه دارای چهار‌ اتاق، ۳۴.۶‌درصد دارای سه اتاق، ۱۱.۸‌درصد دارای پنج اتاق، ۸.۵‌درصد دارای دو اتاق، ۳.۳‌درصد دارای ۶ اتاق و بیشتر و ۱.۰‌درصد دارای یک اتاق بوده‌اند.

  دخل‌و‌خرج روستاییان

همچنین طبق نتایج آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای روستایی که سال گذشته از سوی مرکز آمار ایران منتشر‌شده، آمارگیری از هزینه و درآمد روستایی کشور در سال گذشته با مراجعه به ۱۹‌هزار‌و‌۴۳۶ خانوار نمونه با جمعیت ۷۳‌هزار‌و‌۸۵۷ نفر، طی ۱۲ماه انجام شده است.

  هزینه سالانه روستاییان ۱۳‌میلیون تومان

براساس نتایج این طرح در سال۱۳۹۲، متوسط هزینه سالانه خانوار روستایی برابر ۱۳‌میلیون تومان بوده است که از این مقدار ۴۳.۳‌درصد مربوط به هزینه‌های خوراکی و دخانی و ۵۶.۷‌درصد مربوط به هزینه‌های غیرخوراکی بوده است.
متوسط هزینه سالانه یک خانوار روستایی در مقایسه با رقم مشابه در سال۱۳۹۱، ۱۹.۸‌درصد افزایش یافته است و هزینه‌های خوراکی و دخانی خانوار نسبت به سال‌۱۳۹۱ معادل ۲۲.۴‌درصد و هزینه‌های غیرخوراکی خانوار ۱۷.۸‌درصد افزایش یافته است.

بررسی ترکیب هزینه‌های خوراکی و غیر‌خوراکی یک خانوار در تمام گروه‌های هزینه نشان می‌دهد که در ۵گروه اول (هزینه ۱۹۵۰۰ریال و کمتر تا ۶۰۰۰۱ تا ۷۵۰۰۰ ریال) سهم هزینه‌های خوراکی و دخانی بیش از سهم هزینه‌های غیر‌خوراکی و در سایر گروه‌ها سهم هزینه‌های غیر‌خوراکی، بیش از هزینه‌های خوراکی بوده است. در سال گذشته متوسط هزینه‌ خوراکی و دخانی یک خانوار روستایی، برابر ۵.۶‌میلیون تومان بوده است که در‌مقایسه با سال‌۹۲ به‌میزان ۲۲.۴‌درصد افزایش یافته است.

بر‌اساس نتایج این بررسی، در بین هزینه‌های خوراکی و دخانی بیشترین سهم ۲۴.۷‌درصد مربوط به «آرد، رشته، نان، غلات و فرآورده‌های آن» بوده است. هزینه «گوشت» با ۲۱‌درصد، هزینه «میوه‌ها و سبزی‌ها» با ۱۶.۴‌درصد «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» با ۱۰.۴‌درصد، «قند، شکر، شیرینی‌ها، چای، قهوه و کاکائو» با ۸.۰‌درصد «نوشابه، غذاهای آماده و دخانی‌ها «با ۶.۶‌درصد، «خشکبار و حبوب» با ۵.۰‌درصد «روغن‌ها و چربی‌ها» با ۴.۹‌درصد «ادویه‌ها، چاشنی‌ها و سایر ترکیب‌های خوراکی» با ۳.۱‌درصد در مراتب بعدی اهمیت قرار داشته است در سال۱۳۹۲ هزینه‌های مربوط به «میوه و سبزی‌ها» ۳۶.۲‌درصد «ادویه‌ها، چاشنی‌ها و سایر ترکیب‌های خوراکی» ۳۰.۲‌درصد، «نوشابه‌ها، غداهای آماده و دخانی‌ها» ۲۴.۶‌درصد «روغن‌ها و چربی‌ها» ۲۳.۹‌درصد، «خشکبار و حبوب» ۲۳.۳‌درصد، «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» ۲۲.۰‌درصد «آرد، رشته، غلات، نانو فرآورده‌های آن» ۲۱.۲‌درصد، «قند و شکر، شیرینی‌ها، چای، قهوه و کاکائو» ۱۹.۷درصد و «گوشت» ۱۳.۷‌درصد نسبت به هزینه‌های مشابه سال قبل افزایش داشته است.

در سال۱۳۹۲ متوسط هزینه‌های غیر‌خوراکی یک خانوار روستایی برابر ۷۳۴۹۷‌هزار ریال بوده است، که در مقایسه با سال‌۱۳۹۱، افزایشی برابر ۱۷.۸‌درصد داشته است. هزینه‌های «مسکن» با سهمی معادل ۲۷.۶‌درصد از کل هزینه‌های غیر‌خوراکی، بیشترین سهم را دارا بوده است. هزینه‌های «حمل‌و‌نقل و ارتباطات» با ۱۹.۸‌درصد «بهداشت و درمان» با ۱۴.۸‌درصد «کالاها و خدمات متفرقه» با ۱۳.۶‌درصد، «پوشاک و کفش» با ۱۰.۵‌درصد «لوازم، اثاث و خدمات خانوار» با ۱۰.۴‌درصد و «تفریحات، سرگرمی‌ها، تحصیل و آموزش» با ۳.۴‌درصد به‌ترتیب در مراتب بعدی قرار دارد.  در سال۱۳۹۲، «بهداشت و درمان» ۲۴.۷‌درصد، هزینه‌های مربوط به «لوازم، اثاث و خدمات خانوار» ۲۳.۴‌درصد، «تفریحات، سرگرمی‌ها، تحصیل و آموزش» ۱۸.۱‌درصد، «کالاها و خدمات متفرقه» ۱۶.۵‌درصد، «مسکن» ۱۶.۱‌درصد و «حمل‌و‌نقل و ارتباطات» ۱۶.۰‌درصد و «پوشاک و کفش» ۱۳.۳‌درصد نسبت به هزینه‌های مشابه سال قبل افزایش یافته است.

  درآمدهای سالانه روستاییان  ۱۲‌میلیون تومان

بر‌اساس نتایج به‌دست‌آمده، متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار، روستایی در سال۱۳۹۲ برابر ۱۲‌میلیون‌و۱۰۰‌هزار تومان بوده که نسبت به سال قبل از آن، ۱۹.۶‌درصد افزایش داشته است، بررسی منابع تامین درآمد خانوارهای روستایی نشان می‌دهد که ۴۳.۳‌درصد از منابع متفرقه، ۲۹.۴‌درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیر‌کشاورزی و ۲۷.۳‌درصد درآمد از مشاغل مزد و حقوق‌بگیری به‌دست‌ آمده است.
بررسی متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی، بر‌حسب فعالیت‌های اصلی محل کار سرپرست خانوار، نشان می‌دهد خانوارهایی که سرپرست آنها در بخش «واسطه‌گری مالی» به کار اشتغال داشته‌اند با درآمدی معادل ۲۰۶.۹۵۰‌هزار ریال، بیشترین درآمد و خانوارهای معمولی دارای مستخدم، با داشتن درآمد ۱۰۴۳۶۵‌هزار ریال، کمترین درآمد را در سال۱۳۹۲ داشته‌‌اند.

بر‌اساس نتایج این طرح در سال گذشته، متوسط تعداد افراد خانوار ۳.۸ نفر بوده است و توزیع خانوارهای نمونه بر‌حسب تعداد افراد خانوار، نشان می‌دهد که خانوارهای ۴نفری با ۲۶.۶‌درصد، بیشترین و خانوارهای ۹نفری و ۱۰نفر و بیشتر با ۰.۶‌درصد کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند.
خانوارهای نمونه بدون فرد باسواد ۱۲.۹‌درصد بوده است و خانوارهای دارای ۲نفر باسواد با ۲۶.۵‌درصد بیشترین سهم را در کل خانوارهای نمونه داشته‌اند. متوسط افراد شاغل خانوارهای نمونه ۱.۲نفر و متوسط تعداد افراد دارای درآمد ۱.۴نفر بوده است. خانوارهای دارای یک‌نفر شاغل با سهم ۵۴.۴‌درصد از کل خانوارهای نمونه، بیشترین و خانوارهای دارای ۵نفر شاغل و بیشتر با ۰.۸‌درصد، کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند. خانوارهای بدون فرد شاغل ۱۹.۸‌درصد از خانوارهای نمونه را تشکیل داده است.

بررسی فعالیت اصلی محل کار سرپرست خانوار نشان می‌دهد که ۳۴‌درصد از سرپرستان خانوارهای نمونه در بخش «کشاورزی، شکار و جنگلداری»، ۱۴.۸‌درصد در بخش «ساختمان»، ۷.۳‌درصد در بخش «حمل‌و‌نقل، انبارداری و ارتباطات»، ۵.۷‌درصد در بخش «صنعت»، ۵.۳‌درصد در بخش «عمده‌فروشی، خرده‌فروشی، تعمیر وسایل نقلیه موتوری و موتوسیلکت‌ها و کالاهای شخصی و خانگی»، ۱.۴‌درصد در بخش «اداره امور عمومی، دفاع و تامین اجتماعی اجباری» و ۵.۶‌درصد در سایر بخش‌ها به کار اشتغال داشته‌اند.
نتایج طرح نشان می‌دهد که در بین خانوارهای روستایی وضع شغلی سرپرست اغلب خانوارها کارکن مستقل و پس از آن مزد و حقوق‌بگیر بخش خصوصی است.
در بخش امکانات و تسهیلات مورد استفاده خانوار ابتدا‌ درصد خانوارهای نمونه روستایی بر‌حسب نحوه تصرف مسکن مورد استفاده خانوار نشان داده شده است. در سال۱۳۹۲ نحوه تصرف بیش از ۸۵‌درصد خانوارهای نمونه به‌صورت ملکی (ملکی عرصه و اعیان و ملکی اعیان) است.

بررسی خانوارها از نظر تعداد اتاق در اختیار آنها نشان می‌دهد که ۳۶.۰‌درصد خانوارهای نمونه دارای سه‌‌اتاق، ۳۰‌درصد دارای چهار اتاق، ۱۷.۵‌درصد دارای دو اتاق، ۹.۲‌درصد دارای پنج اتاق، ۴.۵‌درصد دارای یک اتاق و ۲.۹‌درصد دارای ۶ اتاق و بیشتر بوده‌اند.

  روستاییان خوزستانی رکورددار هزینه

بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار روستایی نشان می‌دهد که استان خوزستان با ۱۶میلیون تومان بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با هشت‌میلیون تومان کمترین هزینه را در سال۱۳۹۲ داشته‌اند.
بر‌اساس نتایج به‌دست آمده متوسط هزینه‌های غیر‌خوراکی سالانه یک خانوار روستایی در استان تهران ۱۰میلیون‌تومان است. استان خوزستان با ۸میلیون‌ تومان بیشترین و استان تهران با ۳میلیون‌تومان کمترین متوسط هزینه خوراکی و دخانی سالانه یک خانوار روستایی را در سال۱۳۹۲ نشان می‌دهد.
همچنین استان البرز با۱۷میلیون تومان بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با ۶میلیون‌تومان کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی را در سال۹۲ به خود اختصاص داده است.