به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از  گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از قم؛نجمه زارع در ۲۹ آذرماه سال ۱۳۶۱ در شهرستان کازرون در استان فارس دیده به جهان گشود. شش ماهه بود که به همراه خانواده‌اش به‌ سبب ادامه‌ی تحصیلات حوزوی پدر راهی دیار بانوی کرامت،حضرت فاطمه معصومه(س) شد.

وی دوران دبستان را در مدرسه‌ی اوسطی قم گذراند و دوران راهنمایی و دبیرستان را به ترتیب در مدارس نرجسیه و شهدای چهارمردان پشت سر گذاشت.

نجمه در خانواده‌ای فرهنگی و مذهبی – پدر و مادر وی هر دو در مدارس قم تدریس می‌کردند و اکنون بازنشسته هستند،  دایی و پدربزرگ وی هر دو به درجه‌ی رفیع شهادت رسیده‌اند که بعدها نجمه اشعاری را در رثای ایشان سرود، بالیدن گرفت.

وی  سال‌های ۷۹ تا ۸۱ در دانشگاه همدان به تحصیل در رشته‌ی عمران پرداخت. در بهار ۱۳۸۴ با عباس محمدی که وی نیز شاعر است، ازدواج کرد.

اشعارش در ۲۰ کنگره سراسری شعر کشور،برگزیده شده بود، از نجمه زارع تا کنون دو عنوان کتاب با نام‌های «عشق قابیل است» و «یک سرنوشت سه حرفی» به چاپ رسیده‌ است.

کتاب «عشق قابیل است» توسط انتشارات فرهنگ مردم (اصفهان) به انتخاب خود شاعر صورت گرفته و طرح جلد را علی داوودی کار کرده ‌است. گفتنی ‌است که پشت جلد این کتاب عکسی از نجمه زارع درج شده با غزل نام‌آشنای او:
«خبر به دورترین نقطه‌ی جهان برسد…».
و آنچه که حسرت مخاطب را می‌افزاید این‌ است که متأسفانه ایشان نتوانست حتی شاهد چاپ این کتاب باشد که شرح مختصری از ماوقع و مراحل و وقفه‌های چاپ کتاب مذکور در مقدمه‌ی همان کتاب که به قلم عباس محمدی آمده‌است.

اما در خصوص کتاب دوم «یک سرنوشت سه حرفی» توسط نشر شانی (مجید صالحی) چاپ شده که تمامی اشعار زنده یاد نجمه زارع را در برمی‌گیرد و جالب اینکه عنوان این کتاب قرار بود عنوان کتاب اول باشد که خود این تغییر نام هم جالب است و در مقدمه‌ی عشق قابیل است آمده‌ است. بی‌شک مخاطبان جدی شعر امروز بالاخص غزل جوان با خواندن کتاب‌های زارع، طراوت و پویایی را حس خواهند کرد و نگاهی نو به زندگی خواهند داشت. 

غزل وی از نگاه غزل‌سرایی که در منطقه‌ی مرکزی کشور رایج است، اثر می‌پذیرفت. غزل زارع با ویژگی‌های خاصش مثل: سپید خوانی ردیف یا چینش کلمات یا استفاده از دایره‌ی واژگانی که بیش‌تر می‌توان گفت فضایش به فضای شعر مدرن‌تر می‌خورد، در چارچوب شعر کلاسیک به بهترین وجه، خود را نشان می‌داد. زبان ویژه و دایره‌ی واژگانی مخصوص خود را داشت. اگر بیش‌تر زنده می‌ماند، به سبک خاص شخصی‌اش تبدیل می‌شد.. باید درباره‌ی خصوصیات اخلاقی و تاثیر آن در شعرش گفت. وی بسیار باوقار بود و محجوب و سنگین که این ویژگی‌ها به کلمات و شعرش هم منتقل شده بود. در شعرش عصیان می‌کرد، ولی شعر زارع هیج‌وقت از دایره‌ی وقار خارج نمی‌شد. ” (+)

غزل زارع با ویژگی های خاصش مثل: سپید خوانی ردیف یا چینش کلمات یا استفاده از دایره واژگانی که بیش تر می توان گفت فضایش به فضای شعر مدرن تر می خورد، در چارچوب شعر کلاسیک به بهترین وجه، خود را نشان می داد زبان ویژه و دایره واژگانی مخصوص خود را داشت. اگر بیش تر زنده می ماند، به سبک خاص شخصی اش تبدیل می شد.. باید درباره خصوصیات اخلاقی و تاثیر آن در شعرش گفت. وی بسیار باوقار بود و محجوب و سنگین که این ویژگی ها به کلمات و شعرش هم منتقل شده بود. در شعرش عصیان می کرد، ولی شعر زارع هیج وقت از دایره وقار خارج نمی شد. “

نجمه زارع در ۳۱ شهریور ۱۳۸۴ در بیمارستان گلپایگانی قم پس از آن که  با اشتباه پزشک معالجش در اثر تزریق داروی بیهوشی چند روز دچار مرگ مغزی بود در اوج جوانی درگذشت. مدفن مرحوم زارع در بهشت‌ شهدای کازرون است.
او زمانی که با شتاب این جهان بی مهر را ترک می گفت فقط ۲۳ سال داشت …

شعرهای نجمه بی پیرایه بود و معصومانه با خواننده ارتباط برقرار می کرد و چون از دل بر می خاست به دل می نشست.
او احساسات بی دغدغه ی خود را در قالب غزل بیان می کرد و غزل هایش – بی آنکه عمدی در آنهاباشد ، به پاره ای از مسائل اجتماعی اشاره داشت :

نجمه ی زارع با تمامی جوانی در سرایش فقط از احساس بی مانند خود تأثیر پذیرفت و خط خود را داشت و هزاران افسوس که نماند تا این خط و اندیشه را به کمال برساند و همچنان که گویی سرنوشت خود را پیش بینی کرده بود، مرگ نقشه های زندگی او را نادیده گرفت.