به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمود پارچه باف یکی از مبارزان دوران انقلاب در گفتگو با قم فردا، به بیان خاطرات دوران انقلاب خود پرداخت و اظهار داشت: بعد از چاپ مقاله ای در روزنامه اطلاعات در سال ۱۷ دی ۵۶، خشم مردم برانگیخته شده بود که در نهایت به قیام ۱۹ دی مردم قم و کشتار آنها منجر شد.

وی افزود: برای برگزاری مراسم چهلم شهدای ۱۹ دی قم، مردم تبریز قیام کردند و کشتار زیادی دادند و در مراسم چهلم مردم تبریز، مردم یزد قیام کردند؛ که به همین شکل جرقه شروع انقلاب زده شد.

پارچه باف ادامه داد: البته مسبب اولیه آن فوت مرحوم آیت الله حاج آقا مصطفی خمینی در نجف بود که در مسجد اعظم قم مراسم ختمی برای ایشان گرفته شد و مردم آرام آرام به صورت علنی نام حضرت امام را با نام خمینی بر زبان ها جاری کردند.

پیام های امام (ره) را شبانه در قالب اعلامیه چاپ می کردیم

وی تصریح کرد: لذا مردم قم به خصوص کسبه با تعطیلی مغازه ها دست به اعتصابات و راهپیمایی زدند که این اعتراضات در سال ۵۷ به اوج خود رسید و در نیمه دوم همان سال، اعتراضات و اعتصابات سراسری شد.

 این مبارز، عنوان داشت: پیام های حضرت امام از نجف به ما که رابط مردم و کسبه و بازاریان بودیم می رسید. البته رابط اصلی آیت الله یزدی بودند که ما کارهای خود را با ایشان هماهنگ می کردیم.

وی یادآور شد: چرا که می خواستیم مطمئن شویم تا تظاهرات و کارهایی که انجام می دادیم، خدایی نکرده خلاف شرع نباشد و یا اگر آسیبی به مردم یا خودمان می رسید، پیش خداوند متعال مورد مواخذه قرار نگیریم.

پارچه باف بیان داشت: آیت الله یزدی هم که با نجف در ارتباط بودند، از این طریق اعلامیه ها را دریافت و با ما می رساندند که ما نیز شبانه آنها را چاپ می کردیم و به طرق مختلف به دست مردم می رساندیم تا مردم از سخنان و پیام های امام (ره) مطلع شوند.

حضرت امام از مردم خواستند تا اعتراضاتشان را علنی کنند

وی اضافه کرد: حضرت امام نیز با شدت بیشتری مردم را به علنی کردن اعتراضاتشان دعوت کردند. حتی ادارات، ارتشی ها و شرکت نفت را هم با بستن شیرهای نفت، برای انجام این کار خوانده بودند.

پارچه باف، ابراز داشت: مرکز مبارزات در قم در دوران انقلاب، خیابان چهارمردان بود و ما نیز که جزء کسبه و ساکنین آن خیابان بودیم، به همراه سایر مردم برای اقامه نماز مغرب و عشاء به مسجد چهارمردان می رفتیم و از سخنان امام جمعه آن مسجد که یکی از روحانیون انقلابی شهر قم بود و مردم را به علنی کردن تظاهرات دعوت می کرد، استفاده می کردیم.

وی افزود: در شهر قم هم حکومت نظامی برپا شد و هم ارتش و گارد ملی و شاهنشاهی مستقر شد که اینها با نیروهای شهربانی که بیشتر نیروهای غیربومی بودند با مردم برخورد شدید کرده و آنها را سرکوب می کردند.

پارچه باف ادامه داد: به هر حال، مردم در خیابان چهارمردان بعد از نماز و مغرب و عشاء با شعارهای مرگ بر آمریکا و… از مسجد خارج شده و به سمت شیخان و سر خیابان چهارمردان که مامورین آنجا را قرق کرده بودند، می رفتند. در بین مسیر هم مغازه ها یکی پس از دیگری بسته شده و صاحبانشان به جمعیت باشکوه مردم می پیوستند.

خیابان چهارمردان مرکز ثقل انقلاب و اعتراضات مردمی در قم بود

وی تصریح کرد: در آن سالها، به خصوص ماه های منتهی به ۲۲ بهمن، اعتراضات و درگیری ها بین مردم و مامورین شدیدتر شده بود و مامورین برای مقابله با مردم ابتدا از گاز اشک آور و بعد گلوله های پلاستیکی و در نهایت گلوله های جنگی استفاده کرده و آنها را مورد اصابت قرار می دادند.

این مبارز دوران انقلاب، بیان داشت: هرشب در همین مسیر ما شاهد شهدایی بودیم که خونشان بر زمین می ریخت که باز همین تشییع جنازه آنها یک حرکت و راهپیمایی و فرصتی برای اعتراضات علنی مردم به حکومت ستمشاهی در خیابان چهارمردان بود که مردم از سایر خیابان ها و حتی روستاها نیز در این راهپیمایی ها شرکت می کردند.

وی یادآور شد: لذا خیابان چهارمردان مرکز ثقل انقلاب و اعتراضات مردمی در قم بود. همچنین مردم در خیابان عمار یاسر که در آن موقع برای به اصطلاح خیابان کشی جدید آن را خراب کرده بودند و شن و ماسه و نخاله هایی به صورت تلی از خاک بر زمین ریخته شده بود، به مبارزاتی علیه رژیم می پرداختند و پشت شن و ماسه ها  جان پناه می گرفتند.

شهید سیدعبدالله برقعی از فعالان دوران انقلاب در چهارمردان بود

پارچه باف عنوان داشت: برای اینکه بتوانند در وسط خیابان با آتش زدن لاستیک، به گونه ای مامورین و گاردها را به داخل خیابان چهارمردان بکشند. چون خیابان چهارمردان گذر و کوچه های فرعی بسیاری داشت که راه فرار به خیابان ها و محله های دیگر را فراهم می کرد.

وی خاطرنشان کرد: خدا رحمت کند شهید سید عبدالله برقعی که یکی از فعالان دوران انقلاب در قم و فرمانده بچه های حزب الله در خیابان چهارمردان بودند به همراه سایر مردم سه راهی ها، مثل سه راه لوله را با باروت پر کرده و برای آنها چاشنی می گذاشتند.

پارچه باف تصریح کرد: تا وقتی که ما داخل کوچه می شدیم و مامورین دنبال ما می آمدند خانم هایی با هماهنگی قبلی بر روی پشت بام خانه ها، این سه راهی ها را آتش می زدند که به ماموران بسیاری آسیب می رساند و حتی یکی از مامورین حکومت پهلوی با همین سه راهی ها کشته شد.

وی ابراز داشت: این اعتراضات به همین شکل تداوم داشت تا اینکه در ماه بهمن به اوج خود رسید و کسبه ها نیز که در اعتصابات شرکت می کردند و برای امرار معاش خود نیاز به همان کاسبی روزانه خود داشتند، توسط خیرین و بازاری های قمی خانواده های این کسبه ها را که از خانواده های آبرومند بودند، شناسایی کرده و بسته های حمایتی شامل برنج، روغن، گوشت و حتی نفت بین آنها توزیع می کردیم.

استکبار جهانی از تاثیر انقلاب اسلامی در دیگر کشورهای دنیا می ترسد

این مبارز انقلابی، ادامه داد: تا اینکه در روز ۲۲ بهمن که قرار بود حضرت امام به ایران تشریف بیاورند، ما با بچه ها یک تیم شدیم و به فرودگاه مهرآباد در تهران برای استقبال از امام (ره) رفتیم و از آنجا هم همراه با ماشین ایشان و سیل خروشان جمعیت به صورت پیاده تا گلزار شهدای بهشت زهرا رفتیم؛ و آن اتفاقاتی که دیگر همه از آن اطلاع دارند رخ داد.

وی با اشاره به پیروزی ملت ایران بر رژیم ستمشاهی پهلوی گفت: آن اتفاق و اتحادی که بین مردم بود، باعث شد که بتوانند با دستان خالی بر حکومتی که ژاندارم آمریکا در منطقه بود و همه قدرت های منطقه از آن حساب می بردند، فائق بیایند.

پارچه باف اظهار داشت: لذا اگر امروز می بینیم که قدرت ها و استکبارجهانی به دشمنی و مقابله با جمهوری اسلامی ایران می پردازد، به این دلیل است که از تاثیر انقلاب اسلامی در سایر کشورهای دنیا می ترسد.

شیخ "سنگ قلابی" از مبارزان به نام دوران انقلاب در قم بود

وی همچنین به بیان یکی از بارزترین خاطرات خود پرداخت و گفت: در سالهای انقلاب، مخصوصا در سال ۵۷، قبل از مغرب مغازه ها را تعطیل کرده و به مسجد چهارمردان برای اقامه نماز مغرب و عشاء می رفتیم.

پارچه باف یادآور شد: در بین ما شخصی به نام شیخ علی اوسطی معروف به شیخ سنگ قلابی که در مبارزات دوران انقلاب بسیار بارز بودند، بود. ایشان به دلیل اینکه در پرتاپ سنگ ها به سمت مامورین تسلط بسیاری داشتند به شیخ سنگ قلابی معروف شدند.

وی تصریح کرد: به طوری که بچه ها سنگ های بزرگی را تهیه می کردند و ایشان این سنگ ها را داخل فلاخن می گذاشتند و از جلوی عشقعلی به سر خیابان چهارمردان و یا از جلوی گذر الوندیه تا سر خیابان چهارمردان به سمت تانک ها که جلوی شیخان مستقر بودند، پرتاب می کردند و جالب اینجا بود که بیشتر ضربات ایشان به هدف می خورد.

پارچه باف خاطرنشان کرد: ما هم به عنوان نیروها و یاران شیخ علی اوسطی هر شب با ایشان این برنامه را اجرا می کردیم. تا جایی که مامورین عصبی شده و در نهایت سرگرد ایمانی، شهید شیخ علی اوسطی را سر گذر عشقعلی با تیر زده و به شهادت رساندند.   

وی در پایان ضمن تبریک ایام الله دهه فجر، به روح امام (ره) و شهدای انقلاب بخصوص شهدای شهر مقدس قم، درود و سلام فرستاد.