تئاتر «مورچه ها» با موضوع نشان دادن لحظات زندگی یک فرد معتاد به ماده مخدر «شیشه»، سوم تا دهم بهمن ماه سال جاری، در قم به روی صحنه می رود.

به گزارش قم نا تئاتر «مورچه ها» که تنها یک بازیگر دارد و در مدت زمان ۴۵ دقیقه، لحظات زندگی یک فرد معتاد به ماده مخدر «شیشه» را نشان می دهد، سوم تا دهم بهمن ماه سال جاری، در سالن پلاتو سازمان ملی جوانان استان قم واقع در انتهای خیابان خاکفرج قم، به نمایش گذاشته خواهد شد.

نمایش «مورچه ها» پیش از این در شهر کاشان به اجرا در آمده و پس از نمایش در شهر قم، در تهران نیز به اجرا گذاشته خواهد شد.

علاقه مندان به دیدن تئاتر «مورچه ها» می توانند، بلیط های تخفیف دار آن را از مراکز عرضه محصولات فرهنگی همچون، شهر کتاب، آموزشگاه موسیقی مکتب خانه، کافه بهمن و کافه هنر تهیه کنید.

نویسندگان تئاتر «مورچه ها»، آقایان «عین. علوی» و «احسان عزتی» هستند و البته آقای «عین. علوی» علاوه بر مشارکت در نویسندگی این تئاتر، مسئولیت  کارگردانی، و دراماتورژ صدا و حرکت این تئاتر را نیز عهده دار است.

«سعید اکبرزاده» تنها بازیگر، «هانی عبدالمجید» مسئول اجرای موزیک، «مصطفی معراجی» طراح نور و عکاس، «حامد اخوان» مدیر تولید، و «حامد گاییینی» به عنوان مدیر، از دیگر عوامل و دست  اندرکاران تئاتر «مورچه ها» هستند.

«محمد سعید اکبرزاده» تنها بازیگر تئاتر «مورچه ها»، در گفت وگو با خبرنگاران، و در پاسخ به این سؤال که که مدت زمان فعالیت شما در تئاتر «مورچه ها» که حدود ۴۵ دقیقه است، برای شما خسته کننده نیست؟ اظهار داشت: خیر؛ مدت زمان تمرین، یعنی مدت زمان زنده ماندن یک کار؛ چطور می شود یک محصولی را تولید کرد و بعد برای بهتر شدن اش زمانی را اختصاص نداد؟

وی افزود: در شیوه ی آزمایشگاهی روند تولید اثر، خاصیت یک پروژه ی آموزشی را نیز داراست؛ حالا هرچقدر این روند طولانی تر شود، مباحث مطرح شده در آن نیز گسترش می یابد؛ در واقع خود اثر تعیین می کند که چقدر باید زمان آموزشی آن طول بکشد.

این هنرمند تئاتر در پاسخ به این سؤال که برخورد شما به عنوان بازیگر با متن نمایش «مورچه ها» چگونه بود؟، گفت: متن تئاتر، متنی بود که می دانستیم هیچ چیز آن لزوما ثابت نیست؛ من به عنوان اکتور کار تمرینات بیانی را با متنی شروع کردم که می دانستم گروه نویسنده مشغول بازنویسی آن است؛ این متن تا حدودی به خاطر تکرار زیاد حفظ می شد و بعد متن بازنویسی شده می آمد؛ این روند شش بار اتفاق افتاد؛ اینطور من با کلمات بیشتری سر و کار داشتم؛ کلماتی که در متن بعد از بازنویسی اضافه می شدند و کلمات قبلی کارکرد جدیدی پیدا می کردند؛ این در واقع خیلی کمک می کرد تا من هم مثل گروه نویسنده بتوانم معنای شخصی از هر کلمه ای که قرار بود به زبان بیاید داشته باشم.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا پیشنهادی هم برای گروه نویسندگان داشتید؟ گفت: قطعا پیشنهاداتی داشتم؛ ببینید در روند تمرینی یک نمایش _ در گونه ی آزمایشگاهی_ متن به عنوان یک پیشنهاد از طرف گروه نویسندگان مطرح می شود؛ یعنی یک عنصری ست که می بایست هر شخص با توجه به وظایفی که در روند تمرینی و آموزشی و ساخت یک اثر بر عهده دارد، آن را تغییر دهد. این تغییرات در تمام وجوه نمایش اتفاق می افتد؛ اینطور به نظرم یک گفتمان بین هر یک از اعضای پروژه و همه ی عناصر اثر شکل می گیرد. این بخشی از اتفاقاتی ست که در طول کار یک آزمایشکار می افتد.

«اکبرزاده» در پاسخ به این سؤال که گروه هنری گاراژ که یکی از کارهای آن همین نمایش «مورچه ها» است، چطور گروهی ست؟ گفت: گاراژ یک گروه آزمایشگاهی تیاتر است که از هشت سال پیش تا به حال بصورت پیوسته در حوزه ی اکتینگ و شیوه های آن به تحقیق و آزمایش مشغول است. در واقع روند کاری گاراژ بصورت کار آموزشی و آزمایشی بر روی موضوعاتی ست که گروه فکر می کند این موضوعات قابلیت تبدیل شدن به یک مبحث ذهنی را دارند؛ نقاطی که کمتر دیده می شوند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود و در پاسخ به این سؤال که در این تئاتر «مورچه ها» از چه چیز صحبت می کند؟ گفت: مورچه ها در واقع پرداختن به بخشی از زندگی یک انسان است که درگیر سوء مصرف شیشه و دچار عوارض آن است. در واقع برشی از یک موقعیتی که این فرد در آن قرار گرفته و حالا بعد از مدت زیادی فکر کردن، متوجه این موقعیت عجیب شده؛ موقعیتی که فکر می کنم حالا برایش پر از سوال است.

این هنرمند تئاتر در پاسخ به این سؤال که آقا مورچه ها آیا یک کار بازدارنده در حوزه ی مواد مخدر است؟ پاسخ داد: خیر؛ اما می تواند این اثر را هم داشته باشد. مورچه ها نمایش و ایجاد یک موقعیت است؛ موقعیتی که می تواند بغرنج هم باشد؛ اما اینکه مورچه ها بخواهد امر و نهی کند و یا اینکه رایی صادر کند؛ باید بگویم که اینطور نیست.

وی در پاسخ به این سؤال که شما به عنوان اکتور کار برای خلق یک شخصیت معتاد به شیشه چقدر از نمونه های واقعی الگو گرفتید؟ گفت: در واقع می توانم بگویم که این اتفاق نیافتاد؛ یعنی به قول شما الگو برداری از افراد درگیر با شیشه انجام نشد. تنها ارتباطی که با این افراد داشتم، در روند تولید اثر مطالعه ی چند اتفاق واقعی بود که روزنامه ها گزارشی از آنها تهیه کرده بودند.

بازیگر تئاتر «مورچه ها» در بخش پایانی سخنان خود و در پاسخ به این سؤال که برنامه گروه سازنده این تئاتر برای ادامه ی کار مورچه ها چیست؟، گفت: طبق برنامه ریزی هایی که انجام شده، قرار هست که این کار را در شهرهای زیادی به روی صحنه ببریم؛ چون شیشه به نظرم مثل یک بیماری واگیردار در حال گسترش است؛ اینطور اجراهای شهر به شهر پیامدهای خوبی را خواهد داشت. این امر البته کمک و یاری همه را می طلید؛ از افراد مسئول در حوزه ی مواد مخدر تا مردم و خانواده ها؛ جدای از بحث های آرتیستیک کار، من به شحصه دوست دارم مورچه ها در این حوزه هم راهگشا باشد.

خاطرنشان می شود، تئاتر «مورچه ها» با موضوع نشان دادن لحظات زندگی یک فرد معتاد به ماده مخدر «شیشه»، سوم تا دهم بهمن ماه سال جاری، در سالن پلاتو سازمان ملی جوانان استان قم واقع در انتهای خیابان خاکفرج قم، به نمایش گذاشته خواهد شد.