به گزارش قم نا ، شهر مقدس قم درسالروز وفات جانسوز حضرت فاطمه معصومه (س)، غرق در عزا و ماتم شده است،مردم مومن و ولایت دوست قم از شب گذشته با برپایی آیین های عزاداری وسوگواری، عشق و علاقه خود را به خاندان عصمت و طهارت(ع) نشان دادند.

هیات های عزاداری نیز درقالب دسته های سینه زن و زنجیر زن نیز درخیابانها قم به حرکت درآمده و در کنار مضجع شریف کریمه اهل بیت عصمت و طهارت (س) به عزاداری پرداختند.

حرم مطهرحضرت فاطمه معصومه (س) نیز یکپارچه سیاهپوش شده و صدای قرائت قرآن و مداحی مداحان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) از ماذنه های آن به گوش می رسد.

زائران کریمه اهل بیت(س) نیز که از نقاط مختلف کشور به قم آمده اند نیز با چشمانی اشکبار و دلی شکسته درکنار مرقد مطهر حضرت فاطمه معصومه(س)، سوگنامه می خوانند و عزاداری می کنند.

قم امروز شاهد عاشقانه ترین عزاداری ها از سوی زائران و مجاوران حضرت فاطمه معصومه(س) است که همگام با ملکوتیان بر سرو سینه می زنند و اشک ماتم می ریزند.

آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه (س) نیز از شب گذشته برنامه های سوگواری را دراین مکان با حضور گسترده زائران از سراسر کشور ترتیب داده و امروز نیز ادامه خواهد داشت.

دربیوت آیات عظام تقلید و دفتر رهبر معظم انقلاب اسلامی در قم نیز به همین مناسبت، مجالس سوگواری برپا شده و سخنرانان گوشه هایی از زندگانی گهربار آن بانوی گرامی اسلام را بیان می کنند.

دسته عزاداری خادمین حضرت فاطمه معصومه(س) به همراه مردم و زائران نیز از بیت النور ، محل عبادت آن حضرت درمیدان میر قم حرکت خود را آغاز کرده و پس از عبور از خیابانهای مختلف قم در حرم مطهر کریمه اهل بیت عصمت و طهارت(س) به عزاداری و سوگواری پرداختند.

مردم ولایت دوست قم نیز با پرپایی ایستگاه های پذیرایی از عزاداران حضرت فاطمه معصومه (س) ، عشق و علاقه خود را به خاندان عصمت و طهارت نشان دادند.

حضرت فاطمه معصومه (س) در روز اول ذیقعده سال ۱۷۳ هجری قمری در مدینه منوره به دنیا آمد ، دیری نپایید که در همان سنین کودکی مواجه با مصیبت شهادت پدر گرامی خود در حبس هارون در شهر بغداد شد، لذا از آن پس تحت مراقبت و تربیت برادر بزرگوارش حضرت علی بن موسی الرضا (ع) قرارگرفت.

در سال ۲۰۰ هجری قمری در پی اصرار و تهدید مأمون عباسی سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسی از بستگان و اهل بیت خود را همراه ببرند راهی خراسان شدند.

یک سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت به همراه عده ای از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلی مورد استقبال مردم واقع می شد.

این جا بود که آن حضرت نیز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زینب(س) پیام مظلومیت و غربت برادر گرامیشان را به مردم مؤمن و مسلمان می رساندند و مخالفت خود و اهلبیت (ع) را با حکومت حیله گر بنی عباس اظهار می کرد.

بدین جهت تا کاروان حضرت به شهر ساوه رسید؛ عده ای از مخالفان اهل بیت(ع) که از پشتیبانی مأموران حکومت برخوردار بودند،سر راه ایشان گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتی بنابر نقلی حضرت(س) معصومه را نیز مسموم کردند.

به هر حال ، یا بر اثر اندوه و غم زیاد از این ماتم و یا بر اثر مسمومیت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س)بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمودند، فرمودند: مرا به شهر قم ببرید، زیرا از پدرم شنیدم که می فرمود: شهر قم مرکز شیعیان ما است.

بزرگان شهر قم وقتی از این خبر مسرت بخش مطلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند،و درحالی که «موسی بن خزرج» بزرگ خاندان «اشعری» زمام ناقه آن حضرت را به دوش می کشید و عده فراوانی از مردم پیاده و سواره گرداگرد کجاوه حضرت در حرکت بودند، روز ۲۳ ربیع الاول سال ۲۰۱ هجری قمری حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. سپس در محلی که امروز «میدان میر» نامیده می شود شتر آن حضرت درجلو در منزل «موسی بن خزرج» زانو زد و افتخار میزبانی حضرت نصیب او شد.

آن بزرگوار به مدت ۱۷ روز دراین شهر زندگی کردند و در این مدت مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بودند، محل عبادت آن حضرت در مدرسه ستیه به نام «بیت النور» هم اکنون محل زیارت ارادتمندان آن حضرت است.

سرانجام در روز دهم ربیع الثانی سال ۲۰۱ هجری پیش از آن که دیدگان مبارکش به دیدار برادر روشن شود، در دیار غربت و با اندوه فراوان دیده از جهان فروبست و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاند.

مردم قم با تجلیل فراوان پیکر پاکش را به سوی محل فعلی که در آن روز بیرون شهر و به نام «باغ بابلان» معروف بود، تشییع کردند، همین که قبر مهیا شد دراین که چه کسی بدن مطهر آن حضرت را داخل قبر قرار دهد دچار مشکل شدند، که ناگاه دو تن سواره که نقاب به صورت داشتند از جانب قبله پیدا شدند و به سرعت نزدیک آمدند و پس از خواندن نماز یکی از آن دو وارد قبر شد و دیگری جسد پاک و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاک نهان سازد.

آن دو نفر پس از پایان مراسم بدون آن که با کسی سخن بگویند بر اسب های خود سوار و از محل دور شدند،بنا به گفته بعضی از علما به نظر می رسد که آن دو بزرگوار، دو حجت پروردگار، حضرت رضا (ع) و امام جواد (ع) باشند چرا که معمولاً مراسم دفن بزرگان دین با حضور اولیا الهی انجام شده است.

پس از دفن حضرت معصومه(س) موسی بن خزرج سایبانی از بوریا بر فراز قبر شریفش قرار داد تا این که حضرت زینب فرزند امام جواد(ع) به سال ۲۵۶ هجری قمری اولین گنبد را بر فراز قبر شریف عمه بزرگوارش بنا کرد و بدین سان تربت پاک آن بانوی بزرگوار اسلام قبله گاه قلوب ارادتمندان به اهلبیت (ع) و دارالشفای دلسوختگان عاشق ولایت وامامت شد.

در رابطه با عظمت حضرت فاطمه معصومه (س) از امام صادق (ع) حدیثی نقل شده است که خداوند حرمی دارد که مکه است ،پیامبر حرمی دارد و آن مدینه است و حضرت علی (ع) حرمی دارد و آن کوفه است و قم کوفه کوچک است که از هشت درب بهشت سه درب آن به قم باز می شود ، زنی از فرزندان من در قم از دنیا می رود که اسمش فاطمه دختر موسی (ع) است و به شفاعت او همه شیعیان من وارد بهشت می شوند.

همچنین امام جواد (ع) در رابطه با آن حضرت فرموده اند، کسی که عمه ام را درقم زیارت کند پاداشت او بهشت است.

منبع : ایرنا