به گزارش پایگاه خبری قم نا به نقل ازایکنا ، این نشست تخصصی با حضور محمد علی خبری، عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی و استاد ادبیات نمایشی دانشکده صدا و سیما قم، محمد حسین آقا بابایی مدرس دانشگاه و محمد رضا آزاد کارشناس تئاتر و مدرس دانشگاه در سالن سوره حوزه هنری استان قم برگزار شد.
در ابتدای این نشست تخصصی محمد رضا آزاد – مجری کارشناس این نشست – مقدماتی در خصوص بحث اقتباس از متون ادبی و کهن ارائه نمود و گفت: این سلسله نشست‌ها را با جامع‌ترین منبع الهام هنرمندان از متون ادبی یعنی قرآن شروع کردیم. کتابی که یک معجزه است و در هر زمینه‌ای که مورد بررسی قرار می‌دهیم با اعجازهای بزرگی از آن مواجه می‌شویم.
در ادامه محمد علی خبری به اقتباس آثار نمایشی از قرآن پرداخت و گفت: مهمترین اصول برای اقتباس و همانند سازی از متون را، ناب بودن و قابل تبدیل بودن موضوع، دراماتیک بودن، کنش داشتن، جذابیت و قابلیت‌های نهفته در متن اثر دانست و از قرآن به‌عنوان یکی از بهترین نمونه‌ها در این مورد یاد کرد.
وی در ادامه مهمترین معضل اقتباس در آثار هنرمندان ایرانی را عدم توجه به سهم هنرمند در این روند دانست و گفت: نگاه هنرمند به خود و مخاطبش و ارتباط هنرمند و مخاطب در اقتباس بسیار حیاتی است.
محمد علی خبری در بخش دیگری از سخنانش به نقش ایمان در مواجهه با قرآن اشاره نمود و گفت: هنرمندان پیش از اقتباس و مراجعه به متون آن باید به خداوند و مجزه بودن قرآن توجه نمایند، آن وقت است که این کتاب برای ما تفاوت بسیاری با سایر متون پیدا می‌کند.
خبری همچنین به ملزومات خلق آثار هنری از قرآن پرداخت و گفت: باید ابتداء ساختار را بشناسیم و سپس با شناخت موضوع، ساختار و زبان را در خدمت موضوع که قرآن است، استخدام کنیم.
وی در پایان با بررسی داستان سوره حضرت آدم به قابلیت‌های این داستان برای تبدیل به متنی درام برشمرد.
در ادامه‌ی این نشست دکتر محمد حسین آقا‌بابایی به صورت عینی به بررسی داستان‌ها و روایت‌های قرآنی پرداخت و از انواع اقتباس، به اقتباس در فرم، محتوا و ترکیب این دو عنصر اشاره نمود و گفت: از جمله عناصر درام توجه به دیالوگ و گفتگوست و کمتر صفحه‌ای در قرآن عاری از دیالوگ است.
وی در ادامه به انواع اقتباس از قرآن توسط شاعران و ادیبان اشاره نمود و گفت: تقریبا تمامی شاعران و داستان‌نویسان ادبیات ایران در خلق آثار هنریشان از قرآن بهرمند شده‌اند. این بهرمندی گاه در قالب تلمیح، گاه تضمین و دیگر صنایع ادبی و بدیعی و بیانی بوده‌است. ادیبان با توجه به متون قرآنی مضامینی خلق کرده‌اند که پیشتر از ورود اسلام به ایران جایگاهی در ادبیات این مرز و بوم نداشته‌است.
آقا‌بابائی در ادامه به گفت‎وگوهای آیات مختلف قرآن از جمله سوره یوسف، ص، مریم و … اشاره نمود و گفت: از جمله نکات مورد توجه در برداشت از داستان‌های قرآنی اختلاف در قرائت است که این اختلاف در بعضی موارد به ظهور تنوع در شخصیت پردازی انجامیده‌است.