چکیده مقاله:
برای درک صحیح از معارف قرآن باید معنای صحیح واژگان را در نظر داشت و آن را از لغت شناسان اخذ کرد و به کتب تفسیری نمی‌توان اعتنا نمود، زیرا چه بسا مفسر با گرایش فکری خاصی واژه را ترجمه کرده است. گرچه گاهی لغوی‌ها نیز ممکن است دقت لازم را نداشته، بین موارد استعمال و معنای وضعی خلط کرده و صحیح معنا نکرده باشند. پس لازم است مفسر به کتب لغت متعدد و معتبر مراجعه داشته باشد تا بتواند واژگان را آن‌طور که صحیح است، ترجمه و تفسیر نماید، وگرنه به جای پرده برداری از کلمات خدا، پرده‌ای دیگر بر آن قرار می‌دهد و معنای واقعی را می‌پوشاند. نمونه هایی از کم دقتی در معنای واژگان و نیز اثر گرایش‌های فکری مفسران در معنای لغات قرآن را بیان می‌کنیم تا در ترجمه و تفسیر قرآن ساده‌انگاری نشود.

کلیدواژگان: فهم، لغت، فریقین، معنا، تفسیر و اثر

نویسنده:

محمد فلاحی قمی

دو فصلنامه مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث – دوره اول، شماره ۹, پاییز و زمستان ۱۳۹۶.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.