به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از قم فردا،  آزاد راه ها و بزرگراه ها مسیرهایی برای راحتی رانندگان و جلوگیری از ترافیک در بین شهرها و داخل شهرها احداث می شود که برخی از این مسیر ها تماما با هزینه دولت و برخی دیگر با هزینه ارگان ها خاص و یا سرمایه بخش خصوصی ساخته و احداث می شود.

از همین رو طبق گفته مسئولان راه و شهرسازی کشور در حال حاضر ۱۹ آزاد راه در کشور فعال است که فقط ۳ مورد آن  دولتی و مابقی خصوصی می باشد.

این در حالی است که احداث این آزاد راه ها برای تردد راحتر و ایمن تر مردم می باشد پس باید عوارض این آزاد راه ها هم به مقداری باشد که بازدارنده این موضوع عمل نکند تا هموطنان از این بزرگراه ها استفاده کنند اما چند روز قبل خبری مبنی بر افزایش ۲۰ تا ۳۲ درصدی نرخ عوارض آزاد راه ها منتشر شد.

از همین رو امیر امینی معاون وزیر راه و شهرسازی در گفتگویی با یادآوری این که از نیمه سال ۹۵ و کل سال ۹۶ در نرخ عوارض آزاد راه ها افزایش قیمت نداشته ایم، گفت: پس از ۱۸ ماه میانگین ۲۰ درصد نرخ عوارض آزاد راهها افزایش یافت.

وی ادامه داد: البته در برخی آزاد راهها این افزایش به ۳۲ درصد هم می رسد که این موضوع با توجه به نرخ تردد، میزان سرمایه گذاری، زمان استهلاک سرمایه و حتی صرفه جویی در مصرف سوخت و وقت کاربر تعیین می شود.
معاون وزیر راه و شهرسازی در تشریح توضیحات خود افزود: مثلا با احداث آزادراه قم – گرمسار ۱۵۴ کیلومتر مسیر کوتاه شد که طبیعتا با این موضوع در میزان سوخت و زمان صرفه جویی می شود که اگر فقط میزان سوخت مصرفی را ملاک قرار می دادیم باید از مالک هر خودروی شخصی حدود ۱۸ هزار تومان عوارض دریافت می کردیم اما این میزان دریافت نمی کنیم، با این حال ما شاهد استقبال بیش از برآوردهای مردم از این بزرگراه هستیم.
حال باید از مسئولین راه و شهرسازی پرسید که آیا افزایش قیمت در این حد آن هم وقتی مردم از میزان عوارضی ها قبلی ناراضی هستند، صحیح می باشد؟

معاون وزیر راه و شهرسازی در مصاحبه خود به مسئله استقبال بیش از برآورد مردم از بزرگراه ها اشاره می کند و در ادامه مصاحبه آماری ۵درصدی از استقبال مردم از آزاد راه ها را اعلام می کند که این سوال پیش می آید که این همه هزینه فقط برای ۵ درصد مردم می باشد؟

پس این بالا بودن عوارض آزاد راه ها و افزایش های این چنینی عاملی برای عدم استفاده مردم از آزادراه ها می شود ؛ به عنوان مثال جاده قم گرمسار با افزایش عوارضی به ۱۴ هزار تومان رسیده است که این افزایش و این مقدار عوارضی عاملی برای عدم استقبال مردم از این جاده که هم برای کاهش ترافیک و افزایش ایمنی آنها می باشد شده است.

همچنین بسیاری از رانندگان خودروهای سنگین با توجه به تحمیل عوارض سنگین حاضر به پرداخت چنین عوارضی نیستند و خواستار تجدید نظر در میزان عوارض این آزاد راه هستند تا با تردد تعداد بیشتری خودرو هزینه‌ای که صرف احداث این پروژه شده، تامین شود.

با کاهش نرخ عوارض آزاد راه ها ، تردد ها هم افزایش می یابد که این مسئله هزینه های آزادراه ها و بزرگراه ها را سریعتر به وجود می آورد.

از طرفی هم باید دولت در این مسئله وارد شود و آرام آرام هزینه بخش خصوصی در آزادراه ها را پرداخت کند تا عوارضی ها کمتر شود.