به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی خبرقم (قم‌نا) به نقل از خبرگزاری تسنیم، آستان مقدس حضرت معصومه(سلام الله علیها) ملجأ و پناهگاهی ارزشمند برای تمامی زوار و خصوصاً مردم قم بوده که در هنگام گرفتاری‌های حاصل از پستی‌وبلندی‌های زندگی، محیطی است که آرامش درونی را به آدمی عرضه می‌دارد، آرامشی که از جنس حقیقتی ناب بوده و با خوشی‌ها زودگذر و فانی دنیا تفاوت‌ها دارد.

در این مضجع‌های شریفه صحنه‌هایی خلق می‌شود که مانند آن را در مکان‌ها دیگر نمی‌توان دید، صحنه‌هایی که به قلب خفته انسان تلنگری زده و به او می‌فهماند که آنچه را در دنیای دیگر دنبال اوست، سایه‌هایی از حقیقت بوده و گوهرهای ناب و اصیل حقانیت در زیر قبه بی‌بی نهفته است و ضریحی که قلب‌های مملو از آمال و آرزوها به آن عرض توسل و ارادت می‌کنند.

در میان تمامی خلق، شاید خوشبخت‌ترین آن‌ها هم‌جواران حرم کریمه اهل‌بیت(علیهم السلام) بوده و به‌راستی خوشا به حال مردم قم که کسی را دارند که در مواقعی که نزد عزیزترین و نزدیک‌ترین شخص خود، سخنان مگوی خود را نمی‌توانند فاش کنند، اما سفره دل را در حریم امن این خانم پهن کرده و خیالشان راحت است که کسی را دارند که سراپا گوش و مانند سنگ صبوری مهربان، گوش شنوایی برای شنیدن دردها و مشقت‌ها دارد.

همسایگی با حرم خواهر سلطان طوس، نعمتی است از جانب خداوند که کسبه اطراف حرم از این نعمت به شکل‌های مختلف برخوردار بوده‌اند و هنگامی‌که پای سخنان و خاطرات شیرین آن‌ها نشستیم، انگار که دنیا را به آن‌ها دادیم، خوشحالی آن‌ها ازاین‌جهت بود که احساس می‌کردند کسی را پیدا کرده‌اند که خاطرات و برکات این همجواری و حرف‌های نهفته در درون سینه را به آن‌ها تعریف کرده و یک دل سیر از دل‌خوشی‌های خود در طول این مدت همسایگی بگویند.

کاسبی می‌گفت که کار هر روز من این شده که سپیده دم هر روز، قبل از باز کردن درب دکان، روبروی گنبد با صفای بی‌بی ایستاده و دست‌به‌سینه سلام می‌کنم و زیر لب خطاب به خانم می‌گویم که تمام برکات زندگی من از صدقه‌سر وجود شما بوده و پس‌ازاین عرض ارادت‌ها شروع به کسب‌وکار می‌کنم.

آن‌یکی که از او می‌پرسم چه حسی داری وقتی هر روز در کنار این حرم مطهر فعالیت می‌کنی، انگار که بهترین سؤال ممکن را از او پرسیده‌ام، سکوتی می‌کند و می‌گوید: هر زمانی برای کاری از قم خارج می‌شوم، دلتنگی عجیبی بر من غالب می‌شود و تمام تلاشم بر این است که هر چه زودتر کارهایم را تمام کرده و باز به‌سوی قم و کسب‌وکار در کنار این بانوی بزرگوار بشتابم.

جوانی که در یکی از مغازه‌های کیف و کفش‌فروشی  در کنار آستان مقدس حضرت معصومه(سلام الله علیها) کار می‌کرد، می‌گفت که پس از اتمام سربازی بسیار دنبال کار بودم که برای عرض حاجت خود، خدمت کریمه اهل‌بیت(علیهم السلام) رسیدم و طولی نکشید که در کنار حریم باصفای ایشان مشغول به کار شدم و ازآن‌پس خود را مدیون این حرم و صاحب آن می‌دانم.