دکتر سید صادق طباطبایی فرزند آیت‌الله محمد باقر سلطانی بروجردی در سال ۱۳۲۲ در شهر قم متولد شد.

وی پس از گذراندن دوران دبیرستان در شهر قم و اقامت کوتاهی نزد امام موسی صدر برای ادامه تحصیل راهی آلمان شد. وی در رشته شیمی با درجه تخصص در شیمی آلی در دانشگاه آخن و سپس در دانشگاه بوخوم به تحصیل در رشته بیوشیمی پرداخت و سرانجام موفق به اخذ درجه دکتری در رشته بیوشیمی، در شاخه آنزیمولوژی و ژنتیک گردید و در سن ۳۲ سالگی استاد دانشگاه بوخوم شد.

او در سال‌های حضورش در آلمان در کنار تحصیل و رشد علمی به فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی نیز پرداخت. عضویت در اتحادیه انجمن‌های اسلامی اروپا و چند دوره دبیر روابط بین الملل آن سازمان گرفته تا انتشار فصل نامه عقیدتی سیاسی بخشی از فعالیت‌های سیاسی صادق طباطبایی در آن سال‌ها را شامل می‌شود.

وی در سال ۱۳۵۷ همراه امام خمینی به ایران آمد تا در وزارت کشور معاونت سیاسی و اجتماعی آن وزارتخانه و برگزاری رفراندوم نظام جمهوری اسلامی عهده دار شود.

طباطبایی در زمان دولت مهندس بازرگان، معاونت سیاسی ایشان و سخنگوی دولت موقت و همچنین وزیر مشاور در  این دولت را در پرونده کاری خود به ثبت رساند و حتی بعد از استعفای مهندس بازرگان تا ریاست جمهوری رجایی ایشان سرپرستی نخست وزیری را با حکم حضرت امام عهده دار بوده است.

دکتر طباطبایی در عرصه نویسندگی و ترجمه هم کنار ننشت و با طرح مطالبی در باب شبیخون فرهنگی و نفی ماهواره و رسانه‌های تصویری کتاب‌هایی را نگاشته و ترجمه کرده که می‌توان به “طلوع ماهواره و افول فرهنگ “و ” تکنوپولی ” و ” زندگی در عیش مردن در خوشی” و “زوال دوران کودکی ” اشاره کرد.

وی در سال ۱۳۴۴ با دختر خاله خود، فاطمه صدر عاملی ازدواج کرد که ثمره این ازدواج یک دختر و پسر  بنام‌های  غزاله (متخصص مغز و اعصاب ،۱۳۵۲) و عدنان (دانشجوی مهندسی اقتصاد،۱۳۵۷) است.

سیدصادق طباطبایی که حدود یک سال مبتلا به سرطان ریه شده بود، در دوم اسفند ۱۳۹۳ در سن ۷۱ سالگی در بیمارستان دوسلدورف آلمان درگذشت.

منبع : همشهری