به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی خبرقم (قم‌نا)، سید محمد حسینی موحد در نشست «ملاک ها ی داوری در جشنواره های خوشنویسی» صبح امروز اعلام کرد: ادبیات فارسی مجموعه حکمت نظری و عملی را دارد مدیون اسلام است و هنر خوشنویسی به عنوان بخشی از تمدن اسلامی ما بعد از ورود اسلام وارد یک چرخه متکامل شد.

استاد برجسته خوشنویسی با اشاره به جایگاه قم در خوشنویسی کشور افزود: شهر قم مرکز تعظیم شعائر حسینی است و حیات جامعه اسلامی ابتدا با عاشورا تضمین شده است و بسیاری از آثار فاخر ریشه در ارادت خوشنویسان به مکتب عاشورا دارد.

وی بیان کرد: بسیاری از خوشنویسان چون توانایی نوشتن خط نسخ را ندارند، آن را انکار می کنند. درحالیکه در کشورهای دیگر چون ترکیه شاهد گسترش خط نسخ هستیم. از لحاظ سواد بصری و المان های تحریر هنر تجسمی ثلث ایرانی فاخرتر و بی تکلف تر از بسیاری خط ها است.

حسینی موحد افزود: در خوشنویسی موضوعی به نام مناسب نویسی است یعنی رعایت همه نکات لازم. در جشنواره ها حتی به جایی که نقطه و اعراب گذاشته شده است، توجه می شود. توجه این نکته ها در انتخاب اثر برتر سهم مهمی دارد.

استاد خوشنویسی گفت: خوشنویسان شاگردان کوچک و بزرگ را مثل فرزندان خود دوست دارند و در داوری نباید هیچ وقت انگیزه های شخصی را وارد کرد. ما هنوز مشق می کنیم.

وی افزود: جامعه ایرانی آبستن ظهور وبروز نابغه های خط است. خوشنویس فقرمحور است و ما در جامعه خود منتظر ظهور جواهر در عرصه خوشنویسی هستیم که مسلما با برگزاری همایش ها و جشنواره ها می توان شاهد چنین استعدادهایی باشیم.

در ادامه احمد عبدالرضایی خاطرنشان کرد: گاهی اوقات یک اثر تاثیر خاصی در داور می گذارد و ملاک بصری و ملاک ادراکی یک داور از یک اثر متفاوت از داور دیگر است. ابتدا روی اصول اولیه نوشته مورد بررسی قرار می گیرد و بعد پسند افراد فرق می کند.

این استاد خوشنویسی با اشاره به اینکه جنس خط همان چیزی است که به زبان نمی آید، گفت: بعضی خط‌ها اصولش درست است اما دل نشینی لازم را ندارد. سوال این است که چگونه می توان زیبایی های یک خط را به زبان آورد و توضیح داد. سبک های مختلف خطاطی در روزگار ما به اصول و دوره های گذشته برگشته اند. این تکامل یک سری مسائلش قابل ذکر است و یک سری اش هم ریشه در پسند دارد.

وی بیان کرد: از یک دوره ای نسخ و ثلث دچار زوال شده است که دلایل تاریخی و غیرتاریخی دارد و شاید در دوره ما دوباره از نو شروع شده است. حتی خوشنویسی نستعلیق در دوره پهلوی نسبت به امروز ضعیف تر بوده است. چه از نظر کیفی و چه از نظر کمی. در حالیکه قبل از انقلاب شیوه های خطاطی امروز رایج نبود و چند شیوه محدود حاکم بود.

عبدالرضایی گفت: اما امروز شیوه ها به گذشته برگشته است. بعضی ها به شیوه دوره صفویه و دوره قاجار می نویسند. همیشه سوال این است که چرا نستعلیق رشد کرد ولی خطوط دیگر نه.