سفرهای تبلیغی فرصتی
 برای آگاهی‌دهی سیاسی
از روش‌های خاص یاران امام در تبیین انقلاب اسلامی برای مردم، استفاده از مراسم مذهبی تبلیغی بود. بر اساس سنت رایج در حوزه‌های علمیه، طلاب و سخنرانان طرفدار امام در مناسبت‌های مذهبی به شهرهای مختلف رفته و ضمن انجام رسالت تبلیغی به نقد رژیم و دفاع از امام (ره) می‌پرداختند. رژیم به دلیل اطلاع از ماهیت سیاسی این افراد معمولاً از طریق کنترل منابر و گرفتن تعهد مانع از فعالیت آنان می‌شد. در تیر ماه ۱۳۴۶ آیت‌الله جنتی به منظور تبلیغ در ماه‌های محرم و صفر به سنندج رفت و پس از سپردن تعهد عدم دخالت در امور غیر مذهبی اجازه منبر پیدا کرد.
بر اساس گزارش‌های ساواک ایشان  بر خلاف تعهدش به شهربانی، به افشای جنایات رژیم اشغالگر قدس پرداخته و به همین دلیل از ادامه سخنرانی وی در سنندج جلوگیری شده است:
«در حسینیه سنندج احمد جنتی واعظ که بر خلاف تعهد خود مطالبی درباره جنگ اعراب و اسرائیل و شکست مسلمانان بر اثر عدم اتحاد کشورهای مسلمان ایراد نموده بود … از ادامه سخنرانی او در حسینیه مذکور جلوگیری و شخص مورد بحث تذکر داده شد که حق رفتن به منبر را در شهرهای استان کردستان ندارد. در تمام منابر خود بعد از اتمام وعظ به جان شاهنشاه آریامهر دعا ننموده و شخص میهن پرستی به نظر نمی‌رسد.»
آیت‌الله جنتی در سال ۱۳۴۷ جهت تبلیغ به جزیره خارک رفت که با مخالفت مسئولین محلی مواجه شد. پافشاری ایشان برای اقامت در خارک بیانگر عمق اعتقاد ایشان به مبارزه با رژیم و آگاهی‌دهی سیاسی و دینی به مردم است:
 «در این جلسه احمد جنتی اظهار داشت که بنا به دستور آقای قائمی نامبرده بایستی در خارک اقامت و خانواده خود را نیز به خارک بیاورد و از روسای شرکت نفت تقاضای منزل نمود. رئیس شرکت ملی نفت خارک مشکلات منزل را در خارک تشریح نموده و غیر مستقیم جواب داد که برای شرکت، دادن منزل مقدور نیست و احمد جنتی اظهار نظر نمود که ممکن است برای او چادر بزنند و به نظر می‌رسد که تصمیم کلی دارد در خارک اقامت نماید. واعظ مذکور … واعظ قابل اعتمادی به نظر نمی‌رسد.»
پس از اطلاع ساواک مرکز از موضوع، با ادامه سکونت آیت‌الله جنتی در خارک مخالفت شد:
«خواهشمند است دستور فرمایید از طریق مقامات مربوطه نسبت به جلوگیری از سکونت دایمی وی در خارک اقدام و نتیجه را اعلام نمایند.»
در پی محدودیت‌های ایجاد شده توسط ساواک، آیت‌الله جنتی به قم بازگشت، اما پس از مدتی با فراهم شدن شرایط، مجدداً به خارک رفت و در کتابخانه مسجد خارک سکنا گزید:
«واعظ مذکور اخیراً با هواپیمای شرکت هواپیمایی ایران به خارک وارد شده و در کتابخانه مسجد این شهرستان سکونت نموده گویا تسهیلات ورودی از طرف شرکت ملی نفت در آبادان فراهم گردیده است. علیهذا اقامت وی در خارک به طور دایم ضروری به نظر نمی‌رسد.»
آیت‌الله جنتی یک سال بعد به نمایندگی از طرف «آیت‌الله العظمی سید محمدرضا گلپایگانی» برای کمک به ساخت «حسینیه مریوان» به آن دیار عزیمت کرد، اما به دلیل شروط ساواک برای اقامت ایشان از جمله سپردن تعهد مبنی بر دعای به شاه و سایر مقامات، شهر را ترک کرد. در همین سال «آیت‌الله سید محمود طالقانی» در صدد تشکیل هیئتی پنج نفره در حوزه علمیه قم به منظور گسترش فعالیت‌های انقلابی برآمد که یکی از گزینه‌های ایشان آیت‌الله جنتی بوده:
 «آقای طالقانی از تهران به قم آمده‌اند و پس از ملاقات با آقای شریعتمداری در نظر دارد هیئتی به نام نیروی سوم تشکیل دهند که وظیفه آن در ظاهر حفظ تعادل بین روحانیون طراز اول باشد و یک جلسه هم در منزل [خزعلی] تشکیل داده‌اند. افراد شناخته شده این هیئت:
۱- خزعلی ۲- مشکینی۳- نوری ۴- جنتی ۵- مکارم می‌باشند.
تلاش برای تثبیت
مرجعیت امام خمینی(ره)
محمدرضا پهلوی به واسطه آنکه مرجعیت ایران را خطری برای تاج و تخت خود می‌پنداشت، در دو مقطع کوشید تا مرجعیت را از قم به نجف منتقل کند. مرحله نخست پس از ارتحال «آیت‌الله العظمی بروجردی» و مرحله دوم پس از رحلت «آیت‌الله العظمی سید محسن حکیم» در ۱۴ خرداد ماه ۱۳۴۹ بود. رژیم شاه برای ایجاد چند دستگی در میان مراجع و جلوگیری از روی آوردن مردم به حضرت امام (ره) در اقدامی شتابزده پیام تسلیتی برای آیت‌الله خوئی ارسال و عملاً ایشان را به عنوان جانشین آیت‌الله حکیم معرفی کرد. این اقدام رژیم باعث شد تا علمای حوزه‌های علمیه قم در تلگرافی خطاب به حضرت امام (ره) ایشان را به عنوان «مرجع بزرگ شیعه» معرفی کنند:
«محضر مبارک حضرت آیت‌الله العظمی مرجع بزرگ شیعه آقای خمینی متع‌الله المسلمین به ‌طول بقائه رحلت حضرت آیت‌الله العظمی آقای سید محسن حکیم قدس سره‌الشریف موجب تأسف عمیق قاطبه مسلمین خصوصاً جامعه روحانیت گردید. حوزه علمیه قم این فاجعه عظیم را به ساحت مقدس حضرت بقیهًْ‌الله امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و محضر آن مرجع عظیم‌الشأن تسلیت می‌گوید. عظمت اسلام و مسلمین و ترقی روز افزون جامعه روحانیت و حوزه‌های علمیه را در ظل توجهات امام زمان و رهبری ارزنده حضرت مستطاب عالی از پیشگاه خداوند قادر خواستار است.»
پس از این تلگراف، آیت‌الله جنتی به همراه یازده تن از علماء و مدرسان سرشناس حوزه در اقدامی حساب شده و دقیق به منظور بهره‌برداری از جو روانی رحلت آیت‌الله حکیم و تثبیت مرجعیت امام خمینی (ره) متنی را با عنوان «نظریه اساتید بزرگ و حجج اسلام حوزه مقدسه علمیه قم درباره مرجعیت آیت‌الله العظمی خمینی دامت برکاته» تهیه و منتشر کردند. این اقدام شجاعانه در مقطعی صورت گرفت که رژیم پهلوی در اوج اقتدار خویش قرار داشت و با شدت و سختگیری به دنبال محو نام حضرت امام (ره) بود.