ماجرای گروه ابوذر نهاوند در همین زمان باعث شد تا رژیم زمان را برای تبعید طرفداران امام مناسب بداند. لازم به توضیح است که گروه ابوذر در آبانماه ۱۳۵۱ به وسیله ۶نفر از جوانان مذهبی نهاوند تشکیل شد. این گروه در ۳۰/۴/۱۳۵۲ هنگام خلع سلاح پاسبان محمدرضا مدنی وارد یک درگیری پیش‌بینی نشده با شهربانی شده و در نتیجه مأمور شهربانی کشته، و آنها نیز دستگیر می‌شوند. این گروه شش نفره در ۳۰ بهمن ۱۳۵۲ در تهران اعدام شدند. ارتباط این گروه با برخی از روحانیون حوزه علمیه قم مانند آیت‌الله ربانی شیرازی و حجت‌الاسلام فاکر خراسانی ساواک قم را بر آن داشت تا با  ارسال لیستی ۲۷نفره از یاران حضرت امام(ره) که آیت‌الله جنتی نیز در میان آنها بود خواستار تبعید این افراد از ق شود:
«در بررسی‌هائی که به عمل آمده و با توجه به سوابق موجود افراد مشروحه زیر که در حوزه علمیه قم صاحب نفوذ می‌باشند از طرفداران جدی و فعال خمینی بوده و هر یک در آن اداره کل نیز سوابقی دارند و با انجام تبلیغات و صرف وجوهات طلاب حوزه را به طرفداری از خمینی تشویق می‌نمایند ضمن عرض اینکه سال تحصیلی اوایل مهرماه شروع خواهد شد به منظور جلوگیری از فعالیت‌های آینده آنان این ساواک پیشنهاد می‌نماید که قبل از شروع نامبردگان را احضار و تعهدی از آنان اخذ گردد که بطور کلی منطقه را ترک و در محل دیگری غیر از شهرستان‌های قم ـ تهران ـ مشهد اقامت نمایند و در صورت عدم اجرای این دستور با تشکیل کمیسیون حفظ امنیت اجتماعی نسبت به طرد آنان از منطقه اقدام شود.»
ساواک مرکز با این پیشنهاد موافقت کرد و نصیری رئیس ساواک از ترس عکس‌العمل طلاب و روحانیون درخواست تقویت نیروی شهربانی در قم را نمود. به همین منظور:
 «در اجرای اوامر صادره روز ۲۲/۵/۵۲ کمیسیون حفظ امنیت اجتماعی در دفتر فرمانداری شهرستان قم تشکیل و با طرد ۲۵ نفر از عوامل ناراحت حوزه به شهرستان‌های دیگر موافقت گردید.
با شروع دستگیری‌ها، آیت‌الله جنتی که پیش‌تر ممنوع‌المنبر شده بود به سه سال تبعید در اسدآباد همدان محکوم شد:
 «نامبرده بالا یکی از روحانیون ناراحت و اخلالگر و طرفدار خمینی در شهرستان قم بوده که در فعالیت‌های ضدامنیتی و تحریک طلاب علوم دینی و متعصبین مذهبی به شورش و بلوا دخالت داشته که به همین جهت وضعیت یاد شده در کمیسیون امنیت اجتماعی مورخه ۲۲/۵/۵۲ شهرستان قم مطرح و نتیجتاً به سه سال اقامت اجباری در اسدآباد همدان محکوم گردیده که در حال حاضر متواری می‌باشد.
علیهذا دستور فرمایید با بسیج کلیه عوامل و پرسنل مربوطه و دادن آموزش‌های لازم به منابع و همکاران افتخاری و با همکاری مقامات انتظامی محل نسبت به شناسایی و بازداشت مشارالیه اقدام و نتیجه را سریعاً گزارش نمایند تا ترتیب اعزام وی به محل مورد نظر داده شود.» آیت‌الله جنتی پیش از بازداشت ابتدا به مشهد و از آنجا به جزیره خارک رفت، اما در تاریخ ۱/۷/۱۳۵۲ توسط ساواک در جزیره خارک شناسائی و پس از دستگیری به ساواک قم منتقل شد.
به این ترتیب آیت‌الله جنتی در تاریخ ۳/۷/۱۳۵۲ به تبعیدگاهش فرستاده شد:
«نامبرده بالا روز ۳/۷/۱۳۵۲ توسط مأمورین ژاندارمری شهرستان قم به محل محکومیت (اسدآباد همدان) اعزام و بدرقه گردیده است.»
در پی تبعید آیت‌الله جنتی به اسدآباد ساواک مرکز، ساواک همدان را موظف به مراقبت اطلاعاتی از ایشان کرد:
 «با توجه به این که نامبرده بالا یکی از روحانیون ناراحت و طرفدار خمینی می‌باشد خواهشمند است دستور فرمایید از کلیه اعمال و رفتار و تماس‌های نامبرده بالا مراقبت و همچنین مکاتبات و مسافرت‌های وی کنترل و ضمن شناسایی دوستان و معاشرین مشارالیه در اسدآباد چنانچه مورد مشکوکی از یاد شده دیده شد در اسرع وقت این سازمان را آگاه سازند»
اسناد ساواک بیانگر فعالیت سیاسی و مذهبی آیت‌الله جنتی پس از استقرار در تبعیدگاهش است. در سندی از ساواک آمده است:
«نامبرده بالا که از وعاظ ممنوع‌المنبر و در بخش اسدآباد کنگاور به صورت تبعید به سر می‌برد، همه شب در مساجد جامع ، خاک‌ریزی‌ها و صاحب‌الزمان در بالای منبر به سخنرانی می‌پردازد. خواهشمند است دستور فرمایید از منبر رفتن وی جلوگیری و نتیجه را به شهربانی کشور اعلام دارند.»
گزارش‌های ساواک نشان می‌دهد که آیت‌الله جنتی توجهی به هشدارها و تهدیدهای ساواک نداشته و به همین دلیل نیز به رغم اخطارهای ساواک مبنی بر عدم خروج از منطقه در تاریخ ۲۴/۹/۱۳۵۲  به کرمانشاه و در ۲۰/۳/۱۳۵۳ به تهران رفته است.
تبعید و محرومیت هرگز نتوانست مانعی در برابر اهداف و آرمان‌های آیت‌الله جنتی ایجاد کند. به همین دلیل وی با بهره‌گیری از فرصت پیش آمده به نشر افکار و عقاید امام(ره) و ترویج شعائر دینی در تبعیدگاهش پرداخت.گزارش‌های ساواک نشان‌دهنده‌ی تأثیرگذاری ایشان در منطقه است:
«نامبرده بالا دو نفر از همکاران قمی خود را در منزل نگهداری نموده و اکثراً آن‌ها را به روستاهای اطراف جهت وعظ و سخنرانی اعزام می‌دارد و برای ماه مبارک رمضان تعداد بیشتری از وعاظ ساکن قم را دعوت نموده تا به اسدآباد مسافرت نمایند. ضمناً در خانه‌اش مباحث فقهی نیز دارد.»