به گزارش قم نا ، براساس گزارش سال1392مرکز آمار ایران، متوسط هزینه سالانه خانوار شهری برابر 20میلیون و 500هزار تومان بوده که از این مقدار ۲۶.7درصد مربوط به هزینه‌های خوراکی و دخانی و ۷۳.3درصد مربوط به هزینه‌های غیرخوراکی است.

به گزارش قم نا ، مرکز آمار ایران گزارش داد: از نتایج آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای شهری سال92، متوسط هزینه سالانه یک خانوار شهری 20میلیون تومان است. مرکز آمار ایران، نتایج آمارگیری از هزینه و درآمد خانوارهای شهری سال92 را با مراجعه به 18هزار و 880خانوار نمونه که جمعیتی برابر با 65هزار و 702نفر را در‌بر‌می‌گیرد، انجام داده است.

  هزینه‌ها 25درصد افزایش داشته است!

براساس گزارش سال1392مرکز آمار ایران، متوسط هزینه سالانه خانوار شهری برابر 20میلیون و 500هزار تومان بوده که از این مقدار ۲۶.7درصد مربوط به هزینه‌های خوراکی و دخانی و ۷۳.3درصد مربوط به هزینه‌های غیرخوراکی است.
متوسط هزینه سالانه خانوار شهری حاکی است این هزینه‌ها در مقایسه با رقم مشابه سال قبل از آن ۲۵.4درصد افزایش یافته است. هزینه‌های خوراکی و دخانی خانوار در سال1392 نسبت به سال قبل از آن ۲۳.3درصد و هزینه‌های غیرخوراکی ۲۶.2درصد افزایش یافته است.

در سال ۱۳۹۲ متوسط هزینه خوراکی و دخانی خانوار شهری 5میلیون و 400هزار تومان بوده که در مقایسه با سال قبل از آن ۲۳.3درصد افزایش را نشان می‌دهد. براساس نتایج این بررسی، در بین هزینه‌های خوراکی و دخانی هزینه «گوشت» با ۲۱.9درصد کل هزینه‌ها بیشترین هزینه خوراکی خانوارهای شهری را شامل می‌شد و پس از آن هزینه‌های «آرد، رشته، نان، غلات و فرآورده‌های آن» با ۲۱.3درصد، «میوه‌ها و سبزی‌ها» با ۱۸.4درصد «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» با ۱۱.5درصد و «نوشابه‌ها، غذاهای آماده و دخانی‌ها» با ۷.5درصد در مراتب بعدی قرار داشته است. در سال1392 هزینه‌های مربوط به «میوه و سبزی‌ها» ۳۶.9درصد، «ادویه‌ها، چاشنی‌ها و سایر ترکیب‌های خوراکی» ۳۳.5درصد، «نوشابه‌ها، غذاهای آماده و دخانی‌‌ها» ۲۸.6درصد، «خشکبار و حبوب» ۲۶.9درصد «روغن‌ها و چربی‌ها» ۲۴.5درصد، «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» ۲۴.1درصد، «قند، شکر، شیرینی‌ها، چای، قهوه و کاکائو» ۲۲.3درصد، «آرد، رشته، نان، غلات و فرآورده‌های آن» ۱۹.8درصد و «گوشت» ۱۳.1درصد نسبت به ارقام هزینه‌ مشابه سال قبل از آن افزایش داشته است.

در سال ۱۳۹۲، متوسط هزینه‌های غیرخوراکی یک خانوار شهری 15میلیون تومان بوده که در مقایسه با سال قبل، ۲۶.2درصد افزایش داشته است. هزینه «مسکن» با سهمی معادل ۴۵.3درصد از کل هزینه‌های غیرخوراکی، بیشترین سهم را دارا بوده و پس از آن، هزینه‌های«حمل‌ونقل و ارتباطات» با ۱۴.3درصد، بهداشت و درمان با ۱۲.5درصد، «کالاها و خدمات متفرقه» با ۱۱.4درصد و «پوشاک و کفش» با ۶.3درصد در مراتب بعدی قرار دارند.
از نظر رشد هزینه‌ها، در سال1392 لوازم، اثاث و خدمات ۴۱.3درصد، هزینه‌های «بهداشت و درمان» ۳۳.2درصد، «پوشاک و کفش» ۲۹.3درصد، «کالاها و خدمات متفرقه» با ۲۴.7درصد نسبت به سال قبل افزایش داشته است.

  درآمدها 22درصد افزایش داشته است

براساس گزارش منتشر شده توسط مرکز آمار ایران، متوسط درآمد اظهار شده سالانه یک خانوار شهری در سال1392 برابر 20میلیون و 454هزار تومان بوده که نسبت به سال قبل از آن ۲۲.3درصد افزایش داشته است.
بررسی منابع تامین درآمد خانوارهای شهری نشان می‌دهد که ۵۳.3درصد درآمد آنها از محل «درآمدهای متفرقه» 30درصد از مشاغل «مزد و حقوق بگیری» و ۱۶.7درصد از درآمد از محل مشاغل آزاد تامین شده است.
بررسی متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری برحسب فعالیت اصلی محل کار سرپرست خانوار نشان می‌دهد خانوارهایی که فعالیت اصلی محل کار آنها، «بهداشت و مددکاری اجتماعی» است با درآمد اظهار شده سالانه 38میلیون تومان، بیشترین درآمد و خانوارهایی که فعالیت اصلی محل کار سرپرست آنها «خانوارهای معمولی دارای مستخدم» است، با درآمد اظهار شده سالانه ۱۱.5میلیون تومان کمترین درآمد را در سال92 داشته‌اند.

  قم ارزان‌ترین شهر در میان شهرها

بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار شهری نشان می‌دهد که استان تهران با 27میلیون و 800هزار تومان بیشترین و استان قم با ۱۲.6میلیون تومان کمترین هزینه را در میان خانوارهای شهری در سال92 داشته‌اند. از نظر هزینه‌های غیرخوراکی سالانه یک خانوار شهری براساس نتایج به‌دست آمده از گزارش مرکز آمار ایران، استان تهران با 22میلیون و 520هزار تومان بیشترین و استان سیستان‌وبلوچستان با 8میلیون و 800هزار تومان کمترین متوسط هزینه‌های غیرخوراکی سالانه یک خانوار شهری را در سال گذشته داراست.

  خوزستان گران‌ترین  از نظر خوراکی‌ها

از نظر هزینه خوراکی و دخانی، استان خوزستان با 8میلیون تومان بیشترین و استان قم با ۲.۷ کمترین متوسط هزینه خوراکی و دخانی سالانه یک خانوار شهری را نشان می‌دهد. همچنین استان تهران با ۲۸.5میلیون تومان بیشترین و استان مرکزی با ۱۴.5میلیون تومان، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری را در سال گذشته به خود اختصاص داده است.

  ۶/5درصد خانوارهای شهری بی‌سوادند

براساس گزارش مرکز آمار ایران، از نظر ویژگی‌های اجتماعی خانوارهای شهری، متوسط تعداد افراد خانوار 348نفر بوده و توزیع خانوارهای نمونه برحسب تعداد افراد خانوار نشان می‌دهد که خانوارهای 4نفری با ۲۹.۲‌درصد، بیشترین و خانوارهای 10نفر و بیشتر با ۰.۲‌درصد کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند. در میان خانوارهای شهری ۵.۶‌درصد بدون سواد بوده است و خانوارهای دارای 2نفر باسواد با ۲۹.۲‌درصد بیشترین سهم را در کل خانوارهای نمونه داشته‌اند.

متوسط تعداد افراد شاغل خانوارهای نمونه ۰.9نفر و متوسط تعداد افراد دارای درآمد ۱.4نفر بوده است. خانوارهای دارای یک‌نفر شاغل با سهم ۶۰.۹‌درصد از کل خانوارهای نمونه بیشترین و خانوارهای دارای 5نفر شاغل و بیشتر با ۰.۱‌درصد، کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند، خانوارهای بدون فرد شاغل ۲۴.۳‌درصد از خانوارهای نمونه را تشکیل داده است.
بررسی فعالیت اصلی محل کار سرپرست خانوار نشان می‌دهد که تنها ۱۱.۷‌درصد در بخش «عمده‌فروشی، خرده‌فروشی، تعمیر وسایل نقلیه موتوری و موتوسیکلت‌ها و کالاهای شخصی و خانگی»، ۱۱.۶‌درصد از سرپرستان خانوارهای نمونه در بخش «صنعت» و در بخش «ساختمان»، ۹.۹‌درصد در بخش «حمل‌و‌نقل، انبارداری و ارتباطات» ۵‌درصد در بخش «اداره امور عمومی، دفاع و تامین اجتماعی اجباری» شاغلند و ۳.۵‌درصد در بخش «کشاورزی، شکار و جنگلداری» و «آموزش»، ۳۳.۸‌درصد «غیرشاغل» و ۹.۴‌درصد در سایر فعالیت‌های اقتصادی اشتغال داشته‌اند.
نتایج طرح نشان می‌دهد که در بین خانوارهای شهری وضع شغلی ۲۹‌درصد سرپرست خانوارها مزد و حقوق‌بگیر خصوصی و ۲۱.۳‌درصد کارکن مستقل و ۳۳.۸‌درصد غیرشاغل هستند.

  34درصد خانوارها در فضایی کمتر از 75متر

طبق این گزارش، ۳۴‌درصد خانوارهای شهری در فضای کمتر از ۷۵ مترمربع سکونت دارند. در این بخش ابتدا‌ درصد خانوارهای نمونه شهری برحسب نحوه تصرف مسکن مورد استفاده خانوار نشان داده شده است. در سال1392 از نظر نحوه تصرف ۶۲.۶‌درصد خانوارهای نمونه به‌صورت ملکی (ملکی عرصه و اعیان و ملکی اعیان) و ۲۶‌درصد رهن و اجاره است. بررسی خانوارها از نظر تعداد اتاق در اختیار آنها نشان می‌دهد که ۴۰.۸‌درصد خانوارهای نمونه دارای چهار‌ اتاق، ۳۴.۶‌درصد دارای سه اتاق، ۱۱.۸‌درصد دارای پنج اتاق، ۸.۵‌درصد دارای دو اتاق، ۳.۳‌درصد دارای ۶ اتاق و بیشتر و ۱.۰‌درصد دارای یک اتاق بوده‌اند.

  دخل‌و‌خرج روستاییان

همچنین طبق نتایج آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای روستایی که سال گذشته از سوی مرکز آمار ایران منتشر‌شده، آمارگیری از هزینه و درآمد روستایی کشور در سال گذشته با مراجعه به ۱۹‌هزار‌و‌۴۳۶ خانوار نمونه با جمعیت ۷۳‌هزار‌و‌۸۵۷ نفر، طی 12ماه انجام شده است.

  هزینه سالانه روستاییان ۱۳‌میلیون تومان

براساس نتایج این طرح در سال1392، متوسط هزینه سالانه خانوار روستایی برابر ۱۳‌میلیون تومان بوده است که از این مقدار ۴۳.۳‌درصد مربوط به هزینه‌های خوراکی و دخانی و ۵۶.۷‌درصد مربوط به هزینه‌های غیرخوراکی بوده است.
متوسط هزینه سالانه یک خانوار روستایی در مقایسه با رقم مشابه در سال1391، ۱۹.۸‌درصد افزایش یافته است و هزینه‌های خوراکی و دخانی خانوار نسبت به سال‌۱۳۹۱ معادل ۲۲.۴‌درصد و هزینه‌های غیرخوراکی خانوار ۱۷.۸‌درصد افزایش یافته است.

بررسی ترکیب هزینه‌های خوراکی و غیر‌خوراکی یک خانوار در تمام گروه‌های هزینه نشان می‌دهد که در 5گروه اول (هزینه 19500ریال و کمتر تا ۶۰۰۰۱ تا ۷۵۰۰۰ ریال) سهم هزینه‌های خوراکی و دخانی بیش از سهم هزینه‌های غیر‌خوراکی و در سایر گروه‌ها سهم هزینه‌های غیر‌خوراکی، بیش از هزینه‌های خوراکی بوده است. در سال گذشته متوسط هزینه‌ خوراکی و دخانی یک خانوار روستایی، برابر ۵.۶‌میلیون تومان بوده است که در‌مقایسه با سال‌۹۲ به‌میزان ۲۲.۴‌درصد افزایش یافته است.

بر‌اساس نتایج این بررسی، در بین هزینه‌های خوراکی و دخانی بیشترین سهم ۲۴.۷‌درصد مربوط به «آرد، رشته، نان، غلات و فرآورده‌های آن» بوده است. هزینه «گوشت» با ۲۱‌درصد، هزینه «میوه‌ها و سبزی‌ها» با ۱۶.۴‌درصد «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» با ۱۰.۴‌درصد، «قند، شکر، شیرینی‌ها، چای، قهوه و کاکائو» با ۸.۰‌درصد «نوشابه، غذاهای آماده و دخانی‌ها «با ۶.۶‌درصد، «خشکبار و حبوب» با ۵.۰‌درصد «روغن‌ها و چربی‌ها» با ۴.۹‌درصد «ادویه‌ها، چاشنی‌ها و سایر ترکیب‌های خوراکی» با ۳.۱‌درصد در مراتب بعدی اهمیت قرار داشته است در سال1392 هزینه‌های مربوط به «میوه و سبزی‌ها» ۳۶.۲‌درصد «ادویه‌ها، چاشنی‌ها و سایر ترکیب‌های خوراکی» ۳۰.۲‌درصد، «نوشابه‌ها، غداهای آماده و دخانی‌ها» ۲۴.۶‌درصد «روغن‌ها و چربی‌ها» ۲۳.۹‌درصد، «خشکبار و حبوب» ۲۳.۳‌درصد، «شیر و فرآورده‌های آن و تخم پرندگان» ۲۲.۰‌درصد «آرد، رشته، غلات، نانو فرآورده‌های آن» ۲۱.۲‌درصد، «قند و شکر، شیرینی‌ها، چای، قهوه و کاکائو» ۱۹.7درصد و «گوشت» ۱۳.۷‌درصد نسبت به هزینه‌های مشابه سال قبل افزایش داشته است.

در سال1392 متوسط هزینه‌های غیر‌خوراکی یک خانوار روستایی برابر ۷۳۴۹۷‌هزار ریال بوده است، که در مقایسه با سال‌۱۳۹۱، افزایشی برابر ۱۷.۸‌درصد داشته است. هزینه‌های «مسکن» با سهمی معادل ۲۷.۶‌درصد از کل هزینه‌های غیر‌خوراکی، بیشترین سهم را دارا بوده است. هزینه‌های «حمل‌و‌نقل و ارتباطات» با ۱۹.۸‌درصد «بهداشت و درمان» با ۱۴.۸‌درصد «کالاها و خدمات متفرقه» با ۱۳.۶‌درصد، «پوشاک و کفش» با ۱۰.۵‌درصد «لوازم، اثاث و خدمات خانوار» با ۱۰.۴‌درصد و «تفریحات، سرگرمی‌ها، تحصیل و آموزش» با ۳.۴‌درصد به‌ترتیب در مراتب بعدی قرار دارد.  در سال1392، «بهداشت و درمان» ۲۴.۷‌درصد، هزینه‌های مربوط به «لوازم، اثاث و خدمات خانوار» ۲۳.۴‌درصد، «تفریحات، سرگرمی‌ها، تحصیل و آموزش» ۱۸.۱‌درصد، «کالاها و خدمات متفرقه» ۱۶.۵‌درصد، «مسکن» ۱۶.۱‌درصد و «حمل‌و‌نقل و ارتباطات» ۱۶.۰‌درصد و «پوشاک و کفش» ۱۳.۳‌درصد نسبت به هزینه‌های مشابه سال قبل افزایش یافته است.

  درآمدهای سالانه روستاییان  ۱۲‌میلیون تومان

بر‌اساس نتایج به‌دست‌آمده، متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار، روستایی در سال1392 برابر ۱۲‌میلیون‌و100‌هزار تومان بوده که نسبت به سال قبل از آن، ۱۹.۶‌درصد افزایش داشته است، بررسی منابع تامین درآمد خانوارهای روستایی نشان می‌دهد که ۴۳.۳‌درصد از منابع متفرقه، ۲۹.۴‌درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیر‌کشاورزی و ۲۷.۳‌درصد درآمد از مشاغل مزد و حقوق‌بگیری به‌دست‌ آمده است.
بررسی متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی، بر‌حسب فعالیت‌های اصلی محل کار سرپرست خانوار، نشان می‌دهد خانوارهایی که سرپرست آنها در بخش «واسطه‌گری مالی» به کار اشتغال داشته‌اند با درآمدی معادل ۲۰۶.۹۵۰‌هزار ریال، بیشترین درآمد و خانوارهای معمولی دارای مستخدم، با داشتن درآمد ۱۰۴۳۶۵‌هزار ریال، کمترین درآمد را در سال1392 داشته‌‌اند.

بر‌اساس نتایج این طرح در سال گذشته، متوسط تعداد افراد خانوار ۳.۸ نفر بوده است و توزیع خانوارهای نمونه بر‌حسب تعداد افراد خانوار، نشان می‌دهد که خانوارهای 4نفری با ۲۶.۶‌درصد، بیشترین و خانوارهای 9نفری و 10نفر و بیشتر با ۰.۶‌درصد کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند.
خانوارهای نمونه بدون فرد باسواد ۱۲.۹‌درصد بوده است و خانوارهای دارای 2نفر باسواد با ۲۶.۵‌درصد بیشترین سهم را در کل خانوارهای نمونه داشته‌اند. متوسط افراد شاغل خانوارهای نمونه ۱.2نفر و متوسط تعداد افراد دارای درآمد ۱.4نفر بوده است. خانوارهای دارای یک‌نفر شاغل با سهم ۵۴.۴‌درصد از کل خانوارهای نمونه، بیشترین و خانوارهای دارای 5نفر شاغل و بیشتر با ۰.۸‌درصد، کمترین تعداد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده‌اند. خانوارهای بدون فرد شاغل ۱۹.۸‌درصد از خانوارهای نمونه را تشکیل داده است.

بررسی فعالیت اصلی محل کار سرپرست خانوار نشان می‌دهد که ۳۴‌درصد از سرپرستان خانوارهای نمونه در بخش «کشاورزی، شکار و جنگلداری»، ۱۴.۸‌درصد در بخش «ساختمان»، ۷.۳‌درصد در بخش «حمل‌و‌نقل، انبارداری و ارتباطات»، ۵.۷‌درصد در بخش «صنعت»، ۵.۳‌درصد در بخش «عمده‌فروشی، خرده‌فروشی، تعمیر وسایل نقلیه موتوری و موتوسیلکت‌ها و کالاهای شخصی و خانگی»، ۱.۴‌درصد در بخش «اداره امور عمومی، دفاع و تامین اجتماعی اجباری» و ۵.۶‌درصد در سایر بخش‌ها به کار اشتغال داشته‌اند.
نتایج طرح نشان می‌دهد که در بین خانوارهای روستایی وضع شغلی سرپرست اغلب خانوارها کارکن مستقل و پس از آن مزد و حقوق‌بگیر بخش خصوصی است.
در بخش امکانات و تسهیلات مورد استفاده خانوار ابتدا‌ درصد خانوارهای نمونه روستایی بر‌حسب نحوه تصرف مسکن مورد استفاده خانوار نشان داده شده است. در سال1392 نحوه تصرف بیش از ۸۵‌درصد خانوارهای نمونه به‌صورت ملکی (ملکی عرصه و اعیان و ملکی اعیان) است.

بررسی خانوارها از نظر تعداد اتاق در اختیار آنها نشان می‌دهد که ۳۶.۰‌درصد خانوارهای نمونه دارای سه‌‌اتاق، ۳۰‌درصد دارای چهار اتاق، ۱۷.۵‌درصد دارای دو اتاق، ۹.۲‌درصد دارای پنج اتاق، ۴.۵‌درصد دارای یک اتاق و ۲.۹‌درصد دارای ۶ اتاق و بیشتر بوده‌اند.

  روستاییان خوزستانی رکورددار هزینه

بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار روستایی نشان می‌دهد که استان خوزستان با 16میلیون تومان بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با هشت‌میلیون تومان کمترین هزینه را در سال1392 داشته‌اند.
بر‌اساس نتایج به‌دست آمده متوسط هزینه‌های غیر‌خوراکی سالانه یک خانوار روستایی در استان تهران 10میلیون‌تومان است. استان خوزستان با 8میلیون‌ تومان بیشترین و استان تهران با 3میلیون‌تومان کمترین متوسط هزینه خوراکی و دخانی سالانه یک خانوار روستایی را در سال1392 نشان می‌دهد.
همچنین استان البرز با17میلیون تومان بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با 6میلیون‌تومان کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی را در سال92 به خود اختصاص داده است.