به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرقم (قم‌نا)، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی روز سه‌شنبه ۱۶ دی ماه در گفت‌وگوی خبری با اشاره به کشف اولین مورد کرونای جهش یافته نوع انگلیسی در ایران گفت: قرار بود اولین مواردی که از هر نوعی از ویروس موتاسیون یافته انگلیسی در کشور کشف می‌شود را به مردم اعلام کنیم.

سعید نمکی منشا کورونای موتاسیون یافته انگلیسی را یک هموطن که از انگلیس آمده است؛ عنوان کرد و افزود: به جز همان یک نفری که اعلام کردیم هیچ مورد دیگری از فرد مبتلا به ویروس جهش یافته انگلیسی تاکنون در کشور شناسایی نشده است.

وزیر بهداشت حال این بیمار را مساعد عنوان کرد؛ با این حال از ارائه جزییات بیشتر و این‌که این فرد از کدام مبادی وارد کشور شده و در کدام شهر و یا بیمارستان، تست کرونای وی مثبت و بستری شده است؛ خودداری کرد.

وزیر بهداشت همچنین با اشاره به شایعاتی پیرامون ابتلای کادر درمان یکی از استان‌های غربی کشور به این ویروس گفت: خبری هم در رسانه منتشر شده بود که یکی از همکاران ما در غرب کشور به ویروس جهش یافته انگلیسی مبتلا شده که بعد از تست از این فرد مشخص شد صحت ندارد.

حفظ هویت یک بیمار، شهر، قومیت و دیگر اطلاعاتی از این قبیل، جزء جنبه‌های قانونی و اصول محرمانگی پرونده‌های پزشکی می‌شود و بدیهی است که افشای آن می‌تواند به مسائلی نظیر تضاد قومیتی، گسترش شایعات و معضلاتی از دست دامن بزند.

اهمیت این موضوع به حدی است که در اسناد بین‌المللی از جمله معاهده پزشکی ۱۹۴۸ ژنو و اصلاحیه  ۱۹۶۸ آن مورد توجه قرار گرفته و اقدام وزیر بهداشت در حفظ اطلاعات بیمار مبتلا به کرونای نوع انگلیسی نیز حرفه‌ای و جزیی از وظایف و اخلاق پزشکی ایشان است.

با این حال در ابتدای شیوع بیماری کرونا در کشور، «قم» چوب حمّیت پزشکانش را خورد و درحالی که اخبار مشابهی در خبرگزاری‌های رسمی کشور، پیرامون شیوع ویروس کرونا در دیگر استانها منتشر شده بود؛ «قم» با شناسایی اولین مورد ابتلای بیماری کرونا در کشور، قربانی هجمه‌ها و شایعات شد.

ادعاهای بی‌پایه و اساسی که متاسفانه در بسیاری از موارد توسط برخی مقامات مطرح می‌شد و ضریب پیدا می‌کرد.

اولین گمانه‌زنی در این رابطه، ناقل بودن کارگران چینی متروی قم بود؛ اظهارنظری که از سوی یک مقام وزارت بهداشت با عنوان «احتمال» مطرح شد.

پس از آن نیز رئیس دانشگاه علوم پزشکی مشهد با انتشار مطبِ سراسر دروغِ تحصیل هفتصد طلبۀ چینی در کشور، بر آتش این شایعات دمید. ادعایی که اگرچه به صورت هوشمدانه اشتباه خبرنگار در بازتاب سخنان رییس دانشگاه علوم پزشکی مشهد خوانده شد؛ با این وجود از طرف دیگر رسانه‌ها آن‌قدری ضریب پیدا کرد که بار دیگر در محافل رسمی کشور به آن استناد شود!

بعدتر «کیانوش جهانپور»، رییس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت بهداشت در توییتر خود، با مبدا قرار دادن قم به عنوان مرکز شیوع کرونا در کشور، نقشه‌ای را به عنوان انتشار کرونا از مبدا تا دیگر استان های دیگر کشور را ارائه کرد.

در ادامۀ نیز «علیرضا رئیسی»، معاون بهداشت وزیر بهداشت، در ششم فروردین ماه طی ارتباطی ویدئو کنفرانسی با خبرنگاران مدعی شد که منشأ بیماری کرونا در کشور، واضحاً و مشخصاً در ارتباط با تعدادی کارگر چینی و دانشجویانی است که در بهمن ماه به چین رفت و آمد کرده‌اند و در استان قم سکوت و یا حضور داشته‌اند.

و مواردی بسیار دیگری که در رسانه‌های زرد و شبکه‌های اجتماعی با هدف «قم هراسی»، منتشر می‌شد که استارت اولیه آن اظهارات نسنجیده مقامات وزارت بهداشت در اعلام کردن «قم» به عنوان مرکز شیوع بیماری کرونا در کشور بود.

البته ادعاهایی وزارت بهداشت، آن طور که آنها انتظار می‌رفتند؛ بی‌پاسخ نماند. «سیدحسن عادلی»، رییس سازمان نظام پزشکی استان قم و سرپرست معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی قم در گفت‌وگویی که مذاق وزارت بهداشت خوش نیامد و موجب برکناری وی شد؛ گفت: “ما در سی‌ام بهمن ماه، موارد مشکوک به کرونا را آزمایش کردیم و به تشخیص رسیدیم. در صورتی که استانهای دیگر نیز بر خلاف پروتکل‌های وزارت بهداشت، از موارد مشکوک آزمایش می‌گرفتند، یقینا به عفونت کروناویروس می‌رسیدند”.

علی ای الحال هرچند دیر، ولی بالاخره وزارت بهداشت به اهمیت این مسئله مهم پی برد که افشای اطلاعاتی از قبیل شهر، قومیت و … بیماران می‌تواند مترتب تبعاتی باشد که جبران حتی غیرممکن به نظر برسد.