گروه سیاسی: روزنامه‌های جمهوری اسلامی و اطلاعات در شماره‌های امروز خود علیه مواضع اخیر موحدی کرمانی و دیگر افراد حامی ابراهیم رییسی که انتخابات اخیر را زیر سووال برده‌اند موضع گرفتند.

در این زمینه روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: پس از حضور تاریخی و گسترده‌ی ملت ایران پای صندوق‌های رای انتظار این‌ بود که رقبای سیاسی با پذیرش اصول بازی به "تصمیم ملی"احترام گذاشته و در راستای تامین اهداف ملی،به منتخب مردم، تبریک می‌گفتند و برای کمک و همکاری با او اعلام آمادگی می‌کردند ولی جای بسی تاسف که انتظارات شگفت‌آور دیگری را عنوان کرده‌اند. بر زبان راندن برخی از عبارات و تعبیرات و توقعات عجیب و غریب توسط برخی از بزرگان این جناح فکری، بر شگفتی و حیرت عمومی افزوده است! این که آرای نامزد منتخب مردم؛ آرای سیاه، غیر انقلابی و حتی حرام بوده و آرای نامزد غیر منتخب،تماما" پاک و حلال بوده! و با این حکم و استدلال، در ملاقات با شورای نگهبان درخواست کرده‌اند که دو میلیون از آرای فلانی کم کند و سه میلیون به آرای فلانی اضافه کند!!
  واقعا"این ابهامات و تشویش افکار عمومی را چه کسانی باید پاسخگو باشند؟! مگر شورای محترم نگهبان مسول کاهش و یا افزایش آرای مردم است؟! یعنی به راحتی می‌توانیم به آرای مردم،دستبرد بزنیم؟! ترکیب آرای مردم را دستکاری کنیم؟! آیا این، شائبه سازی و زیر سوال بردن مشروعیت همه‌ی انتخابات گذشته‌ی نظام نیست؟! پس چرا برای نامزدهای معترض حوادث سال ۸۸ حکم اعدام صادر می‌کنید که مشروعیت انتخابات را زیر سوال برده‌اند،شائبه سازی کرده‌اند و تشویش افکار و اذهان عمومی نموده‌اند؟! اگر فرضا"امروز دکتر روحانی شکست خورده بود و برخی از هواداران او، نسبت بسیار نازلی از این ادعاها را مطرح می‌کردند شماها چگونه برخورد می‌کردید و چه موضعی می‌گرفتید؟! آیا این توقعات شما نشان نمی‌دهد که آرای مردم را تزیینی می‌دانید و برای آن ارزشی قائل نیستید؟!     با چه معیار و شاخصه‌هایی، آرای ۲۴ میلیونی رئیس جمهور منتخب را "سیاه و حرام" می‌دانید! در صورتی که در صندوق ویژه مراجع قم، آرای روحانی قابل ملاحظه بوده است! علاوه براین، خیل مردمی از روستائیان فهیم و مومن علیرغم وعده وعیدهای شما مبنی بر چند برابری یارانه و تسهیلات، به شما اقبال نکردند! آرای این همه آحاد ملت اعم از شهری، روستایی، کارگر، کارمند، کشاورز، هنرمند، ورزشکار، زن، مرد، پیرو جوان که غالبا" از اقشار آگاه و مطلع دانشگاهی، تحصیل کرده، فرهیختگان، نخبگان،اساتید،مراجع، طلاب، دانشجویان،اصحاب فکر و اندیشه و رسانه و… را چگونه غیر موجه و سیاه ارزیابی می‌کنید؟! در این مقال قرار نیست در خصوصاستفاده‌ی ابزاری از مقدسات برای جمع‌آوری آرا و"کیفیت سنجی" و "ارزش گذاری" آرای متخذه طرفین، نظری داده شود ولی بدون تردید افکار عمومی و خرد جمعی بدرستی، ارزش و وزن آرا را می‌داند.     از نقطه نظرات آسیب‌شناسی سیاسی، شما دو مشکل عمده دارید که اگر برطرف نکنید، تا آینده‌های دور نیز اقبال عمومی را نخواهید داشت؛ یکی این که از "واقع‌گرایی"،گریزان هستید و در تخیلات بسر می‌برید و دیگری اینکه در یک تقسیم بندی نادرست و ناصواب؛ خودتان را "خیر مطلق" و دیگران را "شر مطلق"می‌دانید! و کسانی را که چون شما فکر، اندیشه و انتخاب نمی‌کنند؛ دگر اندیش، گمراه و منحرف می‌دانید و طبعا" آرای‌شان را نیز که بر غیر شما تعلق گرفته؛ سیاه و حرام می‌دانید! و اگر این‌گونه است چگونه می‌خواهید چند میلیون از این آرای حرام را روی آرای حلال‌تان بریزید و آرای‌تان را تا حدودی بالا ببرید؟! چگونه قابل تفکیک است؟! بااین اوصاف، حسرت آرای حرام دیگران را داشتن، چگونه قابل توجیه و پذیرش است؟! ملاک، مبنا و معیار در این تقسیم بندیها کجاست؟!

از سوی دیگر روزنامه اطلاعات هم نوشت: این تصور نادرست و باطل و ناروا که در انتخابات‌های اخیر بخش دین‌خواه و دین‌مدار جامعه قافیه را به بخش بیشتر سکولار طرفدار اباحه و دگراندیشی باخته است، جدای از تعارف و مماشات یک استنباط کاملاً انحرافی‌مدد و غلط است و هیچ مبنای منطقی و استدلالی هم ندارد.    رفتاری که در روزهای پیش و پس از انتخابات در بین گروه‌های مختلف اجتماعی و به‌ویژه برخی چهره‌های نامدار سیاسی و مذهبی شوربختانه به‌نوعی گرایش و روند و عادت بدل‌شده، اگر با هوشیاری مدیریت و اصلاح نشود، به مهمترین ارزش‌ها و اعتقادات و باورهای جامعه و از جمله به بخش منتسب به دین و دین‌باوری لطمه می‌زند. این تصور نادرست و باطل و ناروا که در انتخابات‌های اخیر بخش دین‌خواه و دین‌مدار جامعه قافیه را به بخش بیشتر سکولار طرفدار اباهه و دگراندیشی باخته است، جدای از تعارف و مماشات یک استنباط کاملاً انحرافی‌مدد و غلط است و هیچ مبنای منطقی و استدلالی هم ندارد. منتهی عده‌ای به درست یا غلط و عده‌ای هم ناآگاهانه و با بازی در زمین دشمن ناخواسته به این گزاره نادرست و انحرافی‌مدد می‌رسانند. در این میان البته برخی چهره‌های موجه و با سابقه انقلابی و دینی قابل توجه هم دراین دام می‌افتند که باید هوشیاری بیشتری داشت و در زمین بازی که دشمن برایمان تدارک، دیده است توپ را به چرخش در‌نیاورد. مثلاً اینکه امام‌جمعه محترمی بگوید رأی فلانی حلال و طیب و طاهر است و غیرمستقیم این شبهه را ایجاد کند که در انتخابات رأی حلال داریم و رأی حرام و چون رأی حلال خیلی ارزش بیشتری دارد پس باید چند برابر رأی شبهه‌ناک هم بیارزد!     بحث‌ها و صحبت‌ها و استدلال‌هایی از این حیث و نیز موضعگیری افراد شناخته شده و شناسنامه‌دار مذهبی و سیاسی و انقلابی که در صدد تحلیل آرای مردم برآمده و با استنباط ناصحیح و موضعگیری غلط آرای یکی را به حساب بخش‌‌ دینی و انقلابی و ارزشی جامعه گذارده و آرای دیگری را به حساب بخش غیردینی و لائیک جامعه به حساب آورند و با همین دست فرمان هم بخواهند جلو بروند و تخته‌گاز برانند و احساس و اعلام خطر کنند، بی‌تردید ضمن تقویت دوقطبی کردن جامعه و ضمن تعمیق شکاف‌های اجتماعی از آن بدتر بذر کینه و عداوت را هم می‌افشاند و جامعه را در برابر هم قرار می‌دهد. آقایان عزیز، انتخابات انتخابات است.     رأی حلال و رأی حرام هم نداریم، نه این‌که نداشته باشیم اما اصولاً بحث حلال و حرام در اینجا چندان قابل رصد نیست. نه کسی می‌تواند تضمین بدهد همه آرای ریخته شده به حساب آقای رئیسی رأی طیّب و طاهر و حلال بوده و نه کسی می‌تواند در آرای ریخته شده به حساب آقای روحانی شبهه وارد کند و بگوید همه یا بخشی از آن حرام بوده و لذا اصلاً چه دلیلی دارد شخصیت‌های موجه و عالی‌مقام به ویژه ائمه جمعه و جماعات که بی‌طرفی آنان در جریانات سیاسی ضامن وجهه و شأن آنان و موضع‌گیری حزبی و جناحی دون شأنشان است در مواردی این چنین به موضع‌گیری بپردازند و این شبهه را برای بخش مهمی از اجتماع ایجاد کنند که آنان در برابر خواست و اراده ما ایستاده‌اند و عصبانی شده‌اند.     در حالی که شاید واقعا چنین نباشد و چنین هم نیست. اصولاً نه آقای رئیسی نماینده تام و تمام بخش ارزشی و انقلابی و ولایتمدار جامعه است و نه آنها که به آقای روحانی رأی دادند خدای ناکرده طرفدار لاابالی‌گری و دین‌گریزی و یا دارای زاویه با انقلاب و نظام و دین و ارزش‌های شناخته شده آن… اصولاً این تقسیم‌بندی از پایه و اساس دارای اشکال و انحراف است. برای چه به خاطر برد یا باخت فرضی در یک عرصه سیاسی و انتخاباتی حاضریم دانسته یا نادانسته گرانترین هزینه‌ها را صرف کنیم و هر مغالطه‌ای را صورت دهیم و بی‌جهت جامعه را دوقطبی کرده و با نادیده گرفتن قاعده بازی کم تحملی خود را به رخ بکشیم؟     بهتر نیست به جای استمرار دعوا و مقابله سیاسی، مراقب باشیم تا دولت در چهارسال پیش‌رو در شرایط حساس کنونی، ناگاه با سوءاستفاده از غفلت ما که به مناقشه‌های بی‌مبنا و بی‌پایه روی آورده‌ایم و یا حتی بدون نیت سوء اما به خاطر عدم وجود ناظران هوشیار و دقیق و ناقدانی آگاه و دلسوز، مجدداً فرصت‌سوزی کند و سال‌هایی را که باید در مسیر پیشرفت کشور صرف توسعه کند هدر دهد و آسیب‌ آن به جامعه‌ای برسد که بیش از هر چیز به کار و تلاش و امید و امیدواری محتاج است؟ چرا همه یک‌بار و برای همیشه اولویت نخستمان را منافع ملی و عزت و اقتدار نظام جمهوری اسلامی و پیشرفت و تعالی مردم عزیزمان قرار نمی‌دهیم و حال که دولت دوران جدید خدمت را آغاز کرده به کمک او نمی‌آئیم؟ البته کمک به او تنها تائید اقداماتش نیست بلکه نقد مشفقانه عملکردش به مراتب بیشتر به کارش می‌آید. کوته سخن آنکه مبادا به بهانه حمایت از دین و ارزش‌ها، با استنباط و عملکرد و رفتار و حرف و سخن غلط، به انقلاب و نظام و باور دینی جامعه آسیب بزنیم؟