سرویس فرهنگی پایگاه ۵۹۸؛ اجمالا به استحضار بزرگان ساکت و بی تفاوت حوزه و روحانیّت می رساند، مطابق «راهبرد چهارم »۲۰۳۰ که به حوزۀ آموزش و پرورش ملّی مربوط است، دایرۀ «دستکاری‌های آموزشی» فقط محدود به «آموزش پرورش» یا «آموزش عالی» یا «آموزش های همگانی» و «فنی و حرفه ای» نیست، بلکه کاملا و اکیدا به «محتوای آموزشهای دینی مدارس علمیّه» و «نظامات آموزشی و تربیتی حوزه علمیّه» هم مربوط است. بر اساس ۳هدف عالی ۲۰۳۰ که عزم کرده تا سال ۲۰۳۰میلادی تمام نظامات آموزشی و تربیتی کشورهای جهان را ذیل:
– «تساوی جنسیّتی»
– «حقوق بشر»
-و «توانمندسازی زنان و دختران»

متحوّل کند، حوزه علمیّه و خصوصا «حوزه های بانوان» از دایرۀ این تغییرات خارج نیست و بلکه هدف اصلی تغییرات مدنظر این سند در ایران است. خصوصا اینکه هماره آموزشهای حوزوی و مذهبی بوده اند که هسته های نظری و عملی مقاومت فرهنگی را در برابر جهانی سازی فرهنگی آمریکایی شکل داده اند؛ بر این اساس حوزه تراز ۲۰۳۰ باید نشان دهد که نظامات آموزشی و تربیتی او نه تنها منافاتی با حقوق بشر غربی و زنانگی آمریکایی ندارند بلکه با تغییراتی که ناظر به همگرایی جهانی ایجاد می کنند باید نشان دهند که کاملا در راستای آن هستند.

در زیرکی دست اندرکاران داخلی ۲۰۳۰ همین بس که هرگز به ابعاد دخالتهای زهر آگین ۲۰۳۰ در امورات  آموزشی حوزه و روحانیّت دلالت نمی دهند.