به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم ،  “افزایش مصرف آب در قم نگران‌کننده است” این هشدار آنقدر شدت یافت که از سال۱۳۸۱ مسئولان را وادار به انتقال آب از سرشاخه های دز به قم کرد، طرحی که بعدها به همین نام شناخته شد و بارقه ای از امید در دل مردم قم ایجاد شد.

تا پیش از اجرای این طرح علاوه بر شهر قم و شهرهای تابعه، روستاهای بخش کهک، مرکزی، کوه سفید و سلفچگان با مشکلات جدی مواجه بودند،  اگرچه این پروژه برای تقویت کشاورزی تعریف نشده بود. این را احمد حاج حسینی مسگر مدیرعامل آب منطقه ای قم اعلام کرد و گفت: “ظرفیت در نظر گرفته شده برای انتقال آب به قم و اصفهان و مرکزی از مجموع ۱۸۸ میلیون متر مکعب ۱۴۴ میلیون مترمکعب سهم استان قم است که بیش از ۸۰ درصد این ظرفیت را شامل می‌شود اما این آب به هیچ عنوان در بخش کشاورزی استفاده نخواهد شد.”

سال گذشته هم استاندار قم از بحران کم آبی دریاچه نمک خبر داد و گفت: “بحران دریاچه نمک قم یک بحران ملی است که نیاز به برنامه‌ریزی کلان در این زمینه برای جلوگیری از بدتر شدن وضع موجود دارد. ”

همه این هشدارها البته سال هاست که بارها و بارها بیان شده، اینکه بحران کم آبی فقط شرب و مصرف خانگی را تهدید نمی کند بلکه جان طبیعت را هم به خطر انداخته است، اینکه جنگ آینده جنگ بر سر منابع آبی است.

حالا در کنار همه این هشدارها هفته دولت آماری عجیب اعلام شد، آماری که ناقض همه این هشدارها و اخطارهاست.

محمدرضا طلایی رئیس سازمان جهاد کشاورزی قم در مراسم افتتاح ۷۶ طرح بخش کشاورزی اعلام کرد: “با وجود کاهش سطح زیرکشت و صرفه جویی ۱۸۰ میلیون مترمکعبی آب، برداشت محصولات مختلف در قم افزایش یافته که این نشان از تحقق الگوی کشت در قم دارد.”

این آمار با وجودی که جای تامل دارد اما از سوی استاندار هم تکرار شد، سید مهدی صادقی گفت: “بر اساس آمار جهاد کشاورزی قم، کشاورزان استان ۱۸۰ میلیون متر مکعب صرفه جویی در مصرف آب داشته اند که این میزان به اندازه آب ذخیره شده یک سد قم است.”

۱۸۰ میلیون مترمکعب صرفه جویی آب تنها در بخش کشاورزی آن هم طی دوسال اگرچه آماری امیدبخش است اما به دنبال خود سوالاتی دارد:

در شرایطی که هنوز اراضی کشاورزی زیر کشت یونجه و صیفی جات در قم وجود دارد چگونه می توان صرفه جویی در آب کشاورزی را توجیه کرد؟

۱۸۰ میلیون مترمکعب یعنی برابر آب ذخیره شده در یک سد، در چنین شرایط بحرانی این میزان آب در کجا بروز و ظهور دارد؟

سال هاست استان قم از بی آبی زجر می کشد، بی آبی حتی دارد جان دریاچه نمک را آرام آرام می گیرد، مسئولان استانی و کشوری هنوز نتوانسته اند از سال ۹۴ حتی ۱۰ میلیون  از حقابه تصویب شده ۱۵۴ میلیون متر مکعبی خود را محقق کند. اگر ۱۸۰ میلیون مترمکعب آب صرفه جویی شده کجای استان این آب نهفته است؟

حالا ما مانده ایم و بیم و امیدی که نمی دانیم پاسخش را از کجا و از چه نهادی بگیریم. اگر این همه صرفه جویی آب در استان داشتیم پس تلاش های یک ساله برای همایش بحران دریاچه نمک چه بود؟

این آمار نجومی نه تنها خود را در هیچ یک از هیدروگراف های وزارت نیرو نشان نداده که حتی سبب تغییر در افت ۹۰ سانتی هر ساله سطح آب زیرزمینی در دشت های قم نشده است، حتی یک سانت. کدام چاه و قنات خشک شده جان دوباره گرفته است؟

قدر مسلم این آمار درست یا غلط نیاز به شفاف سازی از سوی دستگاه ذیربط که با بیان چنین آماری منافع استان را به مخاطره می اندازند دارد، چرا که در کنار امید دادن واهی به مردم، چنین آمار مطلوب اما غیرواقعی استان را از لیست اولویت های ملی در بحث آب خارج می کند،  آنگاه قم می ماند و کویری خشک که نه تنها بی آبی شهروندانش را به خطر انداخته بلکه جان باقی مانده طبیعتش نیز در خطر است.

آمارهای نادرست آفتی است که هر چقدر هم برای بهبود شرایط تلاش شود اما مسیر برنامه ریزی و اولویت ها را به خطا می برد و این یعنی خطر. حالا نیاز به پاسخی شفاف و روشن داریم اگر ۱۸۰ میلیون مترمکعب آب در قم صرفه جویی شده این صرفه جویی در کجا بروز و ظهور دارد؟