عبدالله نادری، دبیر قرارگاه «شیخ پیاده» استان چهار محال و بختیاری در گفتگو با خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، درباره انتخاب اسم این قرارگاه گفت: شیخ عبدالله بختیاری معروف به «شیخ پیاده» در اصل نامش سیف‌الله ویسی از اهالی روستای شش‌بهره از توابع لردگان است که از همان کودکی روحش لطیف و سرشتش نیکو بود و به خاندان عصمت و طهارت علاقه و ارادت زیادی داشت.

نادری مطرح کرد: شیخ عبدالله بیش از پنجاه مرتبه با پای پیاده به زیارت ائمه معصومین (ع) مشرف شد. او از نجف و کربلا پیاده به قم و مشهد می‌رفت و در راه امامزادگان را نیز زیارت می‌کرد؛ به همین خاطر به شیخ پیاده شهرت پیدا کرد.

دبیر قرارگاه شیخ پیاده استان چهارمحال و بختیاری تصریح کرد: دوستان و معاشران شیخ اشخاصی بودند که در زهد و تقوا و عرفان جایگاه والائی داشتند و با امام زمان (عج) در ارتباط بودند، مثل ایت‌الله حاج شیخ مرتضی حائری، حاج اسماعیل دولابی، حاج شیخ محمد فکور یزدی و حاج حسین مظلومی.

وی گفت: شیخ عبدالله دنیا را به اندازه نیازش خواست و چون عزت دست خداست، خداوند شیخ عبدالله را بزرگ کرد.

نادری خاطرنشان کرد: شیخ در اواخر عمر خود به بیماری اوره مبتلا شد و یک هفته در بیمارستان آیت‌الله گلپایگانی قم بستری شد و در شب بیستم ماه مبارک رمضان سال ۱۴۰۲ قمری مصادف با ۱۱ تیرماه سال ۶۲ هجری شمسی که سنش از هشتاد سالگی گذشته بود دار فانی را وداع و در قبرستان بقیع در راه قم به جمکران به خاک سپرده شد.

دبیر قرارگاه شیخ پیاده چهار محال و بختیاری اظهار کرد: این قرارگاه با عضویت دانشجویان و طلاب حوزه این استان به مدت ۲ ماه  تشکیل شده است.

وی افزود: زمینه فعالیت قرارگاه ما بیشتر در حوزه‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی استان چهار محال و بختیاری می باشد.