چکیده

   براساس آیات و روایات، حق طلاق در اختیار مرد می باشد. سوء استفاده برخی از مردان از این حق، منجر به تزاید آمار طلاق، شده است. برای جلوگیری از سوء استفاده از حق طلاق، می توان به صورت قراردادی حق طلاق مرد را در ذیل عقد نکاح، محدود نمود. تحدید قراردادی حق طلاق زوج، به صورت شرط نتیجه و شرط فعل، ممکن است. تحدید حق طلاق به صورت شرط نتیجه به علت مخالفت با شریعت، غیرمشروع است لیکن می توان حق طلاق را بصورت شرط فعل محدود نمود. به این معنا که زوج متعهد گردد جز در موارد خاص از قبیل نافرمانی و یا ناتوانی از مسائل خاص زناشویی، همسر خویش را طلاق ندهد. تحدید قراردادی حق طلاق-نه به صورت مطلق- دارای مشروعیت و مطابق با مقصد شارع از جعل نکاح که همانا استحکام بنیان خانواده است، می باشد.

کلیدواژه ها: شرط عدم طلاق؛ تحدید حق طلاق؛ ترک تزوج؛ شرط ضمن عقد

نویسندگان:

امین نجفیان: مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی قم، قم، ایران

فرج الله هدایت نیا: پژوهشگاه فرهنگ واندیشه اسلامی قم

فصلنامه پژوهش های فقه و حقوق اسلامی – دوره ۱۳، شماره ۴۹، پاییز ۱۳۹۶.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.