به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبر قم به نقل از خبرگزاری مهر،کتابی با عنوان opposition to Philosophy In Safavid Iran   مقدمه و تصحیح رساله حکمه العارفین ملا محمد طاهر قمی اخیرا در انتشارات بریل (کشور هلند) منتشر شده است.

این کتاب توسط هادی گرامی (کارشناس پژوهشکده مطالعات قرآنی) تهیه شده است.

«ملا محمدطاهر قمی از علما و فقیهان قرن دهم و یازدهم هجری در دوران صفویه می زیست. وی با پذیرفتن ‌تصدی مناصب دینی و اجتماعی نظیر «شیخ الاسلام» و «امام جمعه قم» سعی در احیای سنت‌های شیعه و از بین بردن عقاید باطل رواج یافته در سطح جامعه را داشت. در میان استادان محمدطاهر، تنها کسی که نامش در کتب تراجم ذکر شده و از او اجازه‌ای دریافت کرده است، سید نورالدین علی عاملی، برادر پدری سید صاحب مدارک و برادر مادری شیخ حسن صاحب معالم می‌باشد. او که به نورالدین علی ثانی معروف است، فرزند نورالدین علی پسر بزرگ حسین پسر ابوالحسن موسوی عاملی جبعی و از مشایخ و بزرگان شیعه است.

محمدطاهر قمی ‌عتبات عالیات، را به قصد اقامت در جوار بارگاه مطهر حضرت معصومه علیهاالسلام ترک کرد و در این شهر اقامت گزید. از قرائن برمی‌آید که او مشغول تألیف کتاب «عطیه ربّانی و هدیه سلیمانی» بوده است که به دلیل آشفتگی‌های سیاسی و ناامنی، عراق را ترک می‌کند. مقامات علمی‌ و افق اندیشه و تلاش‌های فکری او برای علمای این شهر، ناشناخته نبود و به همین دلیل جویندگان معارف، حضور او را در این شهر مغتنم می‌شمارند. او هم بر حسب احساس مسئولیت و وظیفه دینی، ترویج احکام شرعی را بر عهده می‌گیرد و حوزه درسی تشکیل می‌دهد.» 

این اثر آن چنان در شهرت علمی ‌این دانشمند مؤثر بوده که در پاره‌ای کتب رجال، او را به نام صاحب حکمه العارفین می‌شناسند. شیخ آقا بزرگ تهرانی نسخه‌هایی از این اثر را در کتابخانه شخصی سردار کابلی در کرمانشاه و نیز کتابخانه میرزا علی اردوبادی در نجف دیده است. محمدطاهر قمی‌ در این اثر، صوفیان و فلاسفه را مورد انتقاد قرار داده و به شبهات ابن کمونه پاسخ گفته است.محمد مؤمن، طبیب شاه سلیمان صفوی در رساله‌ای با عنوان تبصره المؤمنین بر حکمه العارفین نقد نوشته است؛ چنان که می‌گویند تحفه العشّاق محمدکریم شریف قمی، ردی بر این اثر است. محقق معاصر رسول جعفریان معتقد است که این دو کتاب نقد بر تحفه الاخیار است. اما شیخ آقا بزرگ تهرانی آنچه را که ما ذکر کردیم، پذیرفته است.