در سند دیگری در همین ارتباط آمده است:
«شیخ احمد جنتی لادانی که از روحانیون منحرف و مخالف دولت است و در اسدآباد همدان به حالت تبعید به سر می‌برد در آنجا آزادی عمل داشته و ضمن اقامه نماز جماعت در مساجد به حالت ایستاده هم سخنرانی می‌نماید و عده‌ای از مردم هم در سال جاری از قم و اصفهان به منظور دیدن وی به اسدآباد رفته‌ا‌ند.
نامبرده به اتفاق زن و فرزندانش در اسدآباد زندگی می‌نماید تبعید این‌گونه افراد به مناطق مذکور جز پرورش دادن آنان نتیجه دیگری ندارد. به نظر می‌رسد هر گاه روحانیون تبعیدی بیشتر به مناطق سنی‌نشین اعزام گردند ضمن این‌که قادر به تبلیغات نخواهند بود در روحیه آنان این تبعید تاثیر بیشتری به جای خواهد گذاشت.»
ساواک مرکز پس از مطلع شدن از تشدید فعالیت‌های آیت‌الله جنتی و تأثیرگذاری ایشان خواستار جلوگیری از برگزاری این جلسات شد.
«نامبرده بالا جلساتی مانند قرائت قرآن به طور سیار و موعظه پس از اتمام نماز جماعت دارد که مطالبی تحریک‌آمیز بیان می‌نماید، خواهشمند است دستور فرمائید با توجه به نامه شماره ۲۲/۱۲/۵۳ ـ ۸۹۳۲/ﻫ  از ادامه تشکیل هر گونه جلسات از ناحیه مشارالیه شدیداً جلوگیری نموده و نتایج حاصله را به این سازمان اعلام دارند.»
 بر اساس گزارش‌های ساواک  استقبال مردم از این جلسات زیاد بوده و هر روز بر تعداد شرکت‌کنندگان در آن افزوده می‌شد:
«اخیراً نامبرده بالا پس از نماز جماعت به موعظه می‌پردازد و ضمن موعظه نکاتی در مورد تحرک و اتحاد مسلمین و مبارزه بر علیه ستم فردی و اجتماعی سخن می‌گوید و روز بروز بر تعداد مستمعینش افزوده می‌گردد.»
سرانجام در تاریخ ۲۲/۵/۱۳۵۵ مدت تبعید آیت‌الله جنتی به پایان رسید. ایشان در مورد این دوره از فعالیت سیاسی‌اش در  مصاحبه‌ای گفته است:
«دوران تبعید [به اسدآباد] این خاصیت را داشت که به نظر خودم توانستم آنجا تأثیر بگذارم و عده‌ای را هنوز هم از یادگارهای خودم می‌دانم که در آنجا بسیار گرم و علاقمند در خدمت انقلاب هستند»
با وجود پایان دوره تبعید، آیت‌الله جنتی همچنان در قم مورد مراقبت و کنترل شدید ساواک قرار داشت. در سال ۱۳۵۶ درخواست ایشان برای صدور گذرنامه جهت شرکت در مراسم حج مورد موافقت قرار نگرفت.
فعالیت‌های آیت‌الله جنتی در سال ۱۳۵۶
     با وجود مخالفت ساواک با سفر ایشان به مکه مکرمه، آیت‌الله جنتی توانست پس از سال‌ها دوری، از طریق سوریه و عراق به دیدار حضرت امام (ره) نائل شود:
«اول به سوریه رفتم و می‌خواستم با بچه‌هائی که به عنوان فراری در سوریه بودند، که یکی از آنها پسر خودم بود دیداری داشته باشم. در آنجا مدتی با آنها بودم و جلساتی داشتیم … بعد هم به یک صورتی مقدمات رفتن به نجف برای ما فراهم شد و خدا قسمت کرد و ما یک سفر عتبات رفتیم و خدمت امام رسیدیم.»
پس از بازگشت از نجف اشرف، تشکیل یک جمعیت اسلامی را برای پیشبرد اهداف انقلاب در دستور کار قرار داد:
«پس از بازگشت از نجف جمعی از دوستان به فکر افتادند که یک جمعیت متشکل اسلامی بوجود بیاورند. جمعیت متشکل اسلامی به ابتکار شهید بهشتی و با شرکت من و برادران عزیز دیگری همچون آیت‌الله مشکینی، خامنه‌ای، هاشمی رفسنجانی، شهید هاشمی‌نژاد، مومن، واعظ طبسی، طاهری خرم‌آبادی و شهید باهنر تشکیل شد و در فاصله‌های یک هفته‌ای یا پانزده روزه و راجع به تشکیل یک جمعیت متشکل اسلامی طرح‌ریزی می‌کردیم. این جمعیت بعداً به تشکیلات حزب جمهوری اسلامی منتهی شد.»
در پی شهادت آیت‌الله حاج آقا مصطفی خمینی، آیت‌الله جنتی به همراه ۴۲ نفر از روحانیون و مدرسین حوزه علمیه قم خطاب به امام خمینی (ره) تسلیت‌نامه‌ای مخابره کردن:
«ضایعه اسفناک و فقدان جانگداز فرزند برومند و رشید اسلام حضرت مستطاب علامه حجت‌الاسلام والمسلمین مرحوم آقای حاج آقا مصطفی خمینی قدس سره موجب تأثر عمیق جامعه روحانیت و امّت اسلامی گردید مصیبت وارده را به ساحت مقدس حضرت ولی عصر ارواحنا له الفداء و حضرت مستطاب عالی تسلیت می‌گوئیم گرچه تحمل این ضایعه سنگین و دشوار است ولی با توجه به عظمت روحی و قدرت تحمل دشواری‌ها که از آن جناب معهود است و باتوجه به نیاز مبرمی که جامعه اسلامی به رهبری آن حضرت دارد مطمئناً این مصیبت دردناک در اراده راسخ آن زعیم بزرگ و ایفاء وظایف رهبری تأثیری نخواهد گذاشت امید آنکه با بازگشت آن جناب به ایران کلیه آلام و مصائب جامعه اسلامی تخفیف و تسکین یابد.»
انتشار مقاله موهن«ایران و استعمار سرخ وسیاه» در ۱۷ دی و سپس وقایع ۱۹ دی قم و ۲۹ بهمن تبریز از مهم‌ترین رویدادهای سال ۱۳۵۶ بودند. آیت‌الله جنتی در واکنش به این اقدامات خشونت‌آمیز رژیم، به همراه سایر اساتید حوزه علمیه قم بیانیه‌هایی را در محکومیت آنها صادر کرد.
اقدامات آیت‌الله جنتی
در سال ۱۳۵۷
سال ۱۳۵۷ در حالی آغاز شد که رژیم همچنان خود را قادر به مهار انقلاب نشان می‌داد. سرکوب مردم در شهرهای یزد، جهرم و اهواز و به دنبال آن اعلام حکومت نظامی در اصفهان نشان داد که تقابل خونین مردم و رژیم در حال رسیدن به نقطه‌ی اوج خود است. آیت‌الله جنتی در خرداد این سال در کنار سایر انقلابیون در حال تدارک سالگرد قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ بود که به اتفاق «آیت‌الله آذری قمی» در ۱۱/۳/۱۳۵۷ دستگیر و به زندان کمیته مشترک فرستاده شد:
«طبق اطلاع دو نفر روحانی به اسامی آذری سابقه تبعید و زندان دارد و جنتی اصفهانی در قم شدیداً مشغول تدارک برای ۱۵ خرداد می‌باشند این افراد شناسایی و دستگیر و به کمیته مشترک اعزام دارند.»