به گزارش پایگاه خبری قم نا به نقل از روابط عمومی مجتمع آموزش عالی فقه ، آیت الله محمد حسینی جلالی با اشاره به جایگاه قلم در اسلام اظهار کرد: قسم خوردن خداوند به قلم در سوره قلم، نشان از احترام و عظمت قلم و قلم فرسایی در اسلام و قرآن دارد.

 این محقق حوزوی از هندوستان افزود: ائمه هدی(ع) احادیث بسیاری در اجر کتابت و قلم زدن بیان کردند و خود نیز در این عرصه فعال بودند و زیاراتی مانند دعای عرفه و کمیل که از این بزرگواران به ما رسیده ، بخشی از این آثار علمی به یادماندنی آنان به شمار می رود.

وی افزود:در زمان ائمه اطهار (ع) ، ۴۰۰ کتاب نوشته شده که دربین علمای شیعه تعبیر به ˈاصول اربعه مأهˈ می شود و این رویه باید مورد الگوی ما که داعیه داران احیای دین و پرچم اهل بیت(ع) هستیم، قرار گیرد.

وی با بیان این که قول، فعل، تقریر و اراده امام معصوم(ع) برای شیعیان حجت است، افزود: هر عالمی وظیفه نشر دین در جامعه را نیز دارد، چرا که بقا هر جامعه ای مستلزم بقا و زنده نگه داشتن فرهنگ و تمدن آن است.

مدیر مؤسسه کتاب شناسی شیعه قم نیز دراین همایش با اشاره به اهمیت اثرشناسی و اثرشناساندن، گفت: شناسایی و شناساندن آثار برجای مانده از علمای گذشته وظیفه ای مهم بر حوزویان به شمار می رود که در برخی از موارد، حتی مورد غفلت بزرگان فن نیز قرار می گیرد.

حجت الاسلام ˈرضا مختاریˈ افزود: مرحوم میرزا آقابزرگ تهرانی عالمی بودند که برای انتشار برخی از آثار علمی منزل شخصی خود را فروختند که نشان از اهتمام عالمان ما به بحث مهم شناسایی و شناساندن آثار علمی بزرگان دارد.

مرحوم  سید دلدار علی نقوی فرزند محمد معین نقوی هندوستانی، معروف به سید دلدار، یکی از اعلام بزرگ شیعه در کشور هندوستان بود.

وی عالمی فاضل و فقیهی مجتهد و مفسری حکیم بود که در تمام فنون عقلی و نقلی مهارت یافت.

خاندان دلدار علی نقوی از سادات جلیل و از اکابر علمای مکتب تشیع در کشور پهناور هند بودند، نسبش با ۲۲ واسطه به حضرت هادی (ع) منتهی می شود، اغلب صاحب تراجم علما و مراجع بزرگ در شأن و مقام و اوصاف این بزرگوار و خاندان معظم او قلم فرسائی دارند.

صاحب جواهر در آثارش با ذکر عناوینی از قبیل: علامه فائق، کتاب الله ناطق، خاتم المجتهدین، حجت الله علی العالمین، آیت الله العظمی فی الاولین و الآخریناو را متذکر است.

همچنین میرزا ˈمحمد کامل دهلویˈ از علمای شیعه در هند و نویسنده کتاب ˈنزهه اثنی عشریهˈ ، مدفن وی در ˈپنجه شریفˈ کشمیراست. وی در بین شیعیان هند به شهید رابع معروف است.