وی با بیان اینکه امام سجاد(ع) در دوران پس از واقعه عاشورا، با وجود شرایط دشوار سیاسی و اجتماعی، فعالیت‌های خود را در عرصه امامت ادامه دادند، افزود: یکی از اقدامات مهم ایشان تنظیم مجموعه دعاهایی بود که در اختیار شاگردان خود قرار می‌دادند. رسیدگی به فقرا و نیازمندان، پاسخ‌گویی به پرسش‌های مردم و انجام خدمات اجتماعی نیز از دیگر فعالیت‌های آن حضرت بود.

این مرجع تقلید با تأکید بر اینکه نباید امام سجاد(ع) را شخصیتی ناتوان و ضعیف تصور کرد، گفت: ایشان شخصیتی توانا، رشید و برخوردار از قدرت و استقامت بودند و شب‌ها غذا بر دوش می‌گذاشتند و به خانه نیازمندان می‌بردند؛ کاری که نشان‌دهنده توانایی، روحیه خدمت و اهتمام ایشان به دستگیری از محرومان بود.

آیت‌الله سبحانی در ادامه با اشاره به فرازهای آغازین دعای مکارم‌الاخلاق، صلوات بر پیامبر اکرم(ص) را از ویژگی‌های مهم این دعا دانست و اظهار کرد: امام سجاد(ع) دعای خود را با صلوات آغاز می‌کنند؛ چراکه صلوات دعایی است که در روایات بر پذیرش آن تأکید شده و آغاز کردن دعا با آن می‌تواند زمینه پذیرش درخواست‌های بعدی انسان را فراهم کند.

وی همچنین با اشاره به مراتب ایمان و یقین بیان کرد: ایمان تنها به اقرار زبانی و عمل ظاهری محدود نمی‌شود، بلکه انسان باید در مسیر معرفت و شناخت الهی به درجات بالاتری از یقین برسد. علما یقین را دارای سه مرتبه علم‌الیقین، عین‌الیقین و حق‌الیقین می‌دانند؛ به این معنا که انسان ابتدا از طریق آگاهی به حقیقتی علم پیدا می‌کند، سپس آن را مشاهده می‌کند و در مرتبه بالاتر، آن را به‌صورت مستقیم درک و تجربه می‌کند.

این استاد حوزه با اشاره به درخواست امام سجاد(ع) برای رسیدن به کامل‌ترین مرتبه ایمان و برترین درجه یقین، تصریح کرد: انسان باید با تهذیب نفس، تهجد، تحمل دشواری‌ها و چشم‌پوشی از برخی لذت‌های نفسانی، زمینه ارتقای ایمان و یقین خود را فراهم کند؛ به‌گونه‌ای که ایمان تنها در حد ادعا و اقرار باقی نماند و در عمق جان و رفتار او اثر بگذارد.

آیت‌الله سبحانی در ادامه با استناد به توصیف امیرالمؤمنین(ع) از ویژگی‌های متقین در نهج‌البلاغه گفت: حضرت درباره پرهیزکاران می‌فرمایند: «عَظُمَ الْخَالِقُ فِی أَنْفُسِهِمْ، فَصَغُرَ مَا دُونَهُ فِی أَعْیُنِهِمْ»؛ یعنی آفریدگار در جان آنان بزرگ شده و هرچه غیر از اوست، در نگاهشان کوچک جلوه می‌کند.

وی در تبیین این فراز، به حکایتی از دوران حکومت مروانیان اشاره کرد و افزود: زیاد بن ابیه یکی از یاران امیرالمؤمنین(ع) را برای کشتن احضار کرد. آن مرد پیش از اجرای حکم، به او گفت که مولایش از چگونگی کشته شدنش خبر داده و تو دست‌وپایم را قطع می‌کنی و مرا به دار می‌آویزی. زیاد بن ابیه نیز این موضوع را تأیید کرد.

این مرجع تقلید خاطرنشان کرد: کسی که خداوند در نظرش بزرگ است، در برابر تهدیدهای دنیوی و قدرت ظاهری دشمنان دچار ترس و تزلزل نمی‌شود؛ زیرا عظمت الهی در جان او چنان جایگاهی دارد که تهدید دشمن نمی‌تواند او را از مسیر حق منحرف کند.

آیت‌الله سبحانی همچنین با اشاره به حکایتی از مرحوم آیت‌الله حائری گفت: نقل شده است که ایشان در باغی به خوردن انگور تمایل پیدا کردند، اما هنگامی که شخصی بدون اجازه صاحب باغ مقداری انگور برای ایشان چید، حتی یک دانه از آن را نخوردند؛ چراکه می‌دانستند انگورها متعلق به دیگری است و تصرف در مال دیگران بدون اجازه جایز نیست.

وی در پایان تأکید کرد: انسان نباید به مرتبه ابتدایی ایمان خود بسنده کند، بلکه باید همواره در مسیر رشد، معرفت، تقوا و یقین حرکت کند و از خداوند بخواهد ایمان او را به کامل‌ترین مرتبه و یقینش را به برترین درجه برساند.